Ni Ben Garcia
Mga multong kinatatakutan ni Valencia, nagpaparamdam, nagpapakita!
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, P0 Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong ma-ilathala ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito pa ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
(Pagpapatuloy sa liham kasaysayan ni Valencia)
Marami akong naging kaibigan doon sa bago kong trabaho, matagal din akong nanatili, hindi ako napi-finish contract tulad ng iba na tumatagal lang ng anim na buwan, umaalis din agad dahil finish contract na, pero ako hindi. Alam nyo po ba ang dahilan, dahil sa pangalawang multong ginawa ko sa buhay ko. Si Sir, supervisor ko sa trabaho, medyo nagkagustuhan kami, si Sir mayroong asawa at anak, pero nanligaw sa akin at noong naroroon ako sa trabaho, kumapit ako sa kanya, ayaw ko kaseng lilipat na naman ng trabaho. X-rated na ang mga sumunod kaya akin na lang iyon. Pero matino pa naman ang isip ko, aware ako sa pamilya niya, kaya hindi rin ako pumayag na maging kabit niya. Mayroong nang nangyayari sa amin ni Sir ng dumating sa akin si Henrick, sa kabilang banda, okay na rin iyon sa akin, dahil ayaw kong lunurin ang sarili ko sa kahibangan sa lalaking mayroon nang pananagutan. Sinagot ko si Henrick, mabilis ang mga pangyayari at sa katunayan, ikinasal kami na puro tutol ang pamilya namin sa isat-isa. Kaya solusyon, nagtanan kami, wala na silang nagawa, dahil nabutis na rin ako. Dalawang lalaki ang umiyak at naglasing ng ikasal ako. Si Sir at ang dalawang taon ko na ring manliligaw. Nang mabuntis ako, nag-resign ako sa trabaho. Lalaki ang naging anak ko kay Henrick, at dito ko na rin napagtanto ang sinasabi ng magulang ko, kung bakit si Henrick pa ang napangasawa ko. Halos kapapanganak ko pa lang sa bata, tinanggal ang asawa ko sa trabaho dahil napasama siya sa union, nagsampa ng kaso, pero natalo, at simula noon, di na siya nagtrabaho. Nabubuhay kami mula sa pera ng mga magulang niya. Mahigit tatlong taon din ng hindi nagkakalaman ng pera ang pitaka ko. Doon ko naisip ang mga magulang ko at mga kaibigan ko, pero sa totoo lang mabait naman ang asawa ko, ni hindi niya ako napagbuhatan ng kamay.
Ako pa nga ang nakakasakit kapag nag-aaway kami, walang bisyo at ni hindi naninigarilyo o umiinom. Pero may-isa siyang hilig na naguubos ng lahat ng oras niya, iyan ang paglalaro ng basketball. Iyan kase ang hilig niya, gusto nga sana niyang maging basketball player. Sa ganoong kalagayan, naalala ko si Sir, gusto kong magkalaman ulit ng pera ang aking walet. Bukod sa wala na rin namang nakakatulong sa amin, kundi ang pamilya niya. Gusto kong matulungan siya kaya, balik ulit ako sa factory, si sir ang nagpilit sa managemnt na ibalik ako sa trabaho. Hindi nga nagtagal, nakabalik ako. Ewan kung biro ng tadhana, o talagang sinasadya. Lahat ng shift ko ay kasama si Sir, kuwento doon, kwento dito ng buhay. Seven years ang tanda sa akin ni Sir, pero, kung paglalapitin lang kami, parang magkasing-edad lang kami. Dahil nga sa lagi kaming nag-aaway ng asawa ko, muli na namang nahulog ang aking puso kay Sir, siya kase ang takbuhan ko sa lahat ng problema ko sa buhay. Yung naputol naming relasyon noon, ipinagpatuloy lang namin. Ginagawa na naman naming panakaw ang mga bagay na mag-asawa lang ang puedeng gumawa. Pero enjoy naman ako sa kanya, kase, siya nga lang ang nalalapitan ko sa mga oras ng kagipitan. Pero iyon ay sandaling panahon lang, muli na namang naputol dahil sa nag-end ako ng contract, hindi na rin yata, pumayag ang management na muling irenew ang contract ko, text ng text si Sir sa akin, gusto kong sagutin, pero takot ako baka, malaman ng asawa ko patay ako. Hanggang sa maisipan kong takasan ang multong ginawa ko, napadpad ako sa Kuwait. Kuya Ben nabibigatan ako sa problema ko kaya gusto kong ishare sayo. Alam kong makasalanan ang magiging tingin sa akin ng mga mambabasa mo, at maging ng Diyos. Mayroon akong takot, para itong multong bumabalik sa akin sa katahimikan ng gabi, sa aking pagtulog, sa aking pag-iisa. Paano kung malaman ng asawa ko na mayroon akong naka-relasyong tomboy? Then paano iyan, kahait na asawa ko na siya, nakipagrelasyon pa rin ako sa ibang lalake. Grabe talaga ang bigat ng dinadala kong multo. Marami rin akong pangarap sa buhay, pero laging bumabalik ang multo sa aking buhay. Para akong bumubuo ng blocks, sa tuwing malapit nang matapos, nabubuwal, gumuguho ulit. Sana mapatawad ako ng asawa ko, ng mga anak ko at higit sa lahat ng Diyos.
Gumagalang at Nagpapasalamat,
Valencia.
Salamat ng marami sayong liham Ms Valencia. Kung gustong balikan ang kanyang kuwento, bisitahin ang aking blogsite. Sasagutin ko ang liham na ito sa sususnod na Linggo kasama ang sagot sa tanong ni Juvy ukol sa labour problem. Samantala welcome sa bagong bihisa nating Filipino Panorama, abangan ang pagbabagong bihis ng column na ito, Muslim Family Law at ng Balitang Showbiz Plus.
****
Greetings Community Announcement atbp.
Kuya muzta effective nab a ang age limit na 25 and below uwi me sa june pro dky me magkaproblema kng babalik me d2 sa amo ko eh 23 pa palang ako thanks and god bless you and more power, grace? ))Hindi naman siguro dahil sakop ka pa ng dating batas).
****
Hi kuya ben si wendy po ako need ko po advice nyo kasal ako sa huwes naghiwalay po kami b4 ako pumunta d2 may kasulatan kami tunggkol lang sa mga anak lang ngaun nagpakasal cia sa ibang babae sa simbahan at magkakaanak na sila ngaung may, ask ko kuya pwde po ba ako magpakasal d2 paano po ang proseso? (Kasal kayo kamo sa huwes, pareho ang effect niyan sa simbahang kasal. Ibig sabihin kasal dapat kayo at hindi siya nakapag-pakasal sa iba, baka hindi rehistrado ang kasal ninyo kaya, madali siyang nakapag-pakasal ulit. Kung gusto mong mag-asawa ulit, puede rin naman siguro dahil nakapag-pakasal nga yung dati mo, kung dito iniisip mo, puede rin, pero kailangan mong isecure ang iyong papers tulad ng singleness dadaan iyan sa Malacanang).
****
Gud evening po sir hingi lang po ako ng payo kung anu po ang dapat naming gawin sa amo naming magnanakaw at kami pa naman ang taga bitbit ng kanyang mga ninanakaw. (Hirap naman niyang tanong mo, kase, kung pagsasabihan niyo, kayo pa ang masama niyan, kung isusumbong naman ninyo, kelangan niyong patunayan iyan. Papaano kayo saan punta niyo kung salaki? Wala bang pera iyan at nagnanakaw? Kung ganon bakit mayroong katulong? May-sakit na siguro iyan, ang mahirap, baka, dahil nakikita niyo ang ganyang maling gawain, isipin ninyo na nakakalusot naman, baka gawin din ninyo, naku-mahirap ang ganyan. Ang payo ko, pabalik kayo sa agency at maghanap kayo ng panibagong amo, mahirap kaseng mainvolve).
****
Gud am kuya ben may problema ko tapos na contrata ko sabi ng amo ko di daw nya me bigyan plane ticket pauwi tapos gnawan pa ako ng kasalanan at pinalayas sa bahay d2 me now embassy at parang wala rin magyayari kasi sabi ng embassy pasok daw me iba work pero ayaw ko na gusto ko na umuwi kuya 3 years na me d2 sa Kuwait I want 2 see my family anong klaseng embassy natin parang walang halaga at pera lang din ang habol. Sabi ng amo ko relis nya ako f magtrabaho sa iba at hingi pa sya 200kd, kinuha pa nya ang pera ko ng 150kd. (Sir Pol de Jesus paki-tingnan nga po itong kabayan natin na nariyan daw sa embassy, iyan ang kaso niya, marahil alam niyo iyan. Paano po kaya ang magandang gawin diyanm gusto na raw pong umuwi).
****
Hi kuya ben ako si Gloria m. maraming salamat sa paglathala u skin liham kasaysayan at maraming salamat sa iyong ksagutan skin tanong --kuya ben malaki ang nai2long ng iyong buhay at pag asa sa mga 2lad naming may mapait na karanasan sa buhay...more power and god bless you
****
Hi gud am kuya ben ako nga pla si ryza alyas bakla ng marikina sa 22o lang 3times palang me naka read ng colum u na2wa kasi magaganda ang mga payo at na222 ang mga readers u meron pla Filipino panorama kahit nasa Kuwait lagi kasi me bc bahay trabaho lang me kaya di me alam minsan binilhan po ako ng bf me para magbasa naman me kahit paano kaya tuwing lingo bumibili na agad me ng dyaryo at pahina u agad ang aking binabasa, isa akung saleslady d2 sa muhallab, may problema me kuya pwde nyo po ba akong payuhan kung wat ang gagawin me may kapatid me d2 work sa bahay tapos na contrata nya sa june pwede po ba wag nalang syang umuwi magwork na lang cya sa labas may karapatan ba cya, at sbhin nya sa amo nya. Ano po ang dapat nyang gawin? Kailangan po naming ang 2long u at payo u kuya ben pakiusap po. Maraming salamat po at sana marami pa kaung ma2lungan at mapasaya. (Oo, tapusin ang kontrata at umuwi ng Pinas, recommend mo siya sa agency na pinangggalingan mo, at least mas-madali ang ganyan kesa humingi ng relis na pahihirapan pa siya at gagastos pa ng malaki)
****
Hi kuya ben muzta po kau im Emily 5 months palang d2 sa Kuwait pero gusto ko nang umuwi sa pinas ano dapat kong gawin 2lungan nyo po ako, more power at gud luck. (Homesick lang iyan, sayang naman ng ginastos mo. Pero kung hindi mo talaga kaya, puede, sabihin mo lang sa amo mo, yun nga lang baka, pagbayarin ka ng mga nagastos niya, although hindi naman dapat. Pero ang batas talaga diyan, kung hindi ka tapos ng kontrata, ikaw ang magpapamasahe sa sarili mo).
****
Nabasa ko sagot mo kuya sa tanong ko salamat kiya si maja 2 ng mangaf ask ko lang ganun ba talaga d2 kahit naglalakad ka lang hihingan ka ng cp no mo? Natatakot 2loy ko lmabas hindi lang isang beses ito madami na po ganyan ba sila ka gahaman sa mga babae? Dedma ko nga cge pa rin ano po ang mapapayo nyo nito kuya? (Tama, hwag niyong papansinin o titingnan man lang, kuhananin ang cellphone at kunwari tumatawag ka sa pulis, aalis din iyan).
****
hello kuya ben I need ur advice tapos na po ang iqama tapos april 15 then apply me work outsige c amo he give me release tapos pgtraining na c amo ayaw pumayag magtraining 3 days sa photo shop natatakot ano raw ang magyari tapos sabi ni amo irenew raw nya ang iqanma for 1 year kasi after school days magtravel cla tapos maiwan na ako d2 bahala naraw akong magtrabaho sa labas pero kua ang iqama ko no 20 uuwi pa ban g pinas wala akong pera thanks kuya god bless. (oo maraming Arabo na pagdating sa bagay na iyan ay mahirap kausap, payo ko sayo, kung tapos na ang kontrata, umuwi, at mag-reaaply pabalik dto, trabaho sa labas na, huwag na sa bahay).
****
gud pa kuya ben I wud lyk 2 gr8 2 my some1 specialnmr leyson from boracay islang, iloveyousomuch...thanks kuya godbless,,from mae of davao
*****
kuya ben helo po god bless u always paki gret po happy bday 2 mary dis 20 of march, lani jona of hawally,regards sabi ni mary,estrl
****
kuya muzta po kaung lahat kuya may tanong po ako sau ako an magbabayad sa iqama ko 150kd ang kaltas sa akin tama po ba 2? Kc naguguluhan po ako sa kaiisip ,thaks po. (Tanong bakit ka kinakaltasan sa iqama, binili mo ba iyan? Saan ka trabaho sa bahay o sa labas. Ang bayad sa iqama ay KD10 lang bawat taon ang pagkakaalam ko, kung employer mo siya, dapat siya ang magbabayad niyan at walnag bawas iyan sa worker na tulad mo).
****
hi kya 1 me sa tagasubaybay ng filpan ask kang f pano magfile ng legal separation lalo na d2 pa me sa Kuwait at gusto ko rin mag change status and name. legal me na kasal sa pinas at ang asawa ko may kinakasama na nasa hongkong pa me hindi na maganda ang magsasam namin, kuya ang sakit ng kahapon ko kya wala me gana umuwi ng pinas, thaks sa filpan kuya (File ka sa munisipyo ninyo ng annulment, iyan ay kung gusto mong mag-asawa na rin ng iba. Kung gusto mong mag-file d2 puede rin kailangan mo lang kumuha ng special power of attorney sa embassy at ang abogado mo sa Pinas ang lalakad niyan. Komplikado at katumbas ang malaking halaga niyan.
****
Helo kuya ben magandang araw sa u isa po akong masugid na tagasubaybay ng Filpan esp sa Buhay at Pag-asa, maitanung ko lang po kung ano ang gagawin ko sa mga amo ko, apat na taon na me nanilbihan sa knila, isang araw nag-away kami ng amo kong babae sabi nya dalhin daw ako sa agency sabi ko sa embasy nalang me dalhin, ayaw nya akong bilhan ng ticket, kuya gusto ko lang malaman kung ang taga embasy ba ang magsasabi sa amo o na i release ako gawin kaya nila? (Depende po iyan sa amo, oo, maaari kang matulungan ng embassy, pero sila, hanggat maaari immediate resolution sa problema ang gusto nila, meaning, kakausapin ang amo at yung mabilisang solusyon ang igigiit nila.)
****
Hi kuya grit ko lang ang mga kaibigan ko na sina janet, lucy, marites, marina pati na rin ang aking sweetheart, hello mr carmelo I love you still take care always, from sarah
****
Helo kuya ben muzta po magtanong lang po 20 years na me work isang employer lang ask ko lang kng may matatanggap ba akong long service pay? kase ngaun uwi ako sa pinas? Its me jomar (Dapat naman mayroon sang-ayon sa batas, kahit nga sa bagong batas ng mga housemaid mayroon niyan, di ko alam kung anong visa hawak mo Jomar, kung 20 visa aayusin iyan ng interior department (pulis) pero kung 18 visa sa Shuun o branch ng ministry of labour)
****
Hi kuya ben kumusta na po kau ako po ay isa ng tagasubaybay sa iyong colum sa Kuwait times 3 years napo ako d2 sa kuwait malapit na rin po akong umuwi want ko sanang mag tourist papuntang London pero pagdating ko doon want ko sana magtrabaho, pwede kayang mangyari un? ano po kaya ang dapat kong gawin? (Maraming nag-try na ng ganyang paraan pero hindi sila nagtagumpay, d2 pa lang sa Kuwait mahaharang na application mo. Pero hindi naman lahat, once na mayroon kang pera sa bangko, malaking amount ha, puede kang mag-process ng visit visa sa embassy nila d2, pero kung wala, I advised u not to try, kase mabibigo ka lang. Mayroong mga nagpa-process ng visa papuntang England, iyan ay kung nurse ka dahil indemand iyan sa UK, nakakatulong din kung mayroon kang kamag-anak doon na ipipitisyon ka o invitation man lang mula sa kanila. Ang purpose nila kung bakit ganyan sila kahigpit, dahil ayaw nilang maging pulubi ka doon sa kalsada, kung mayroon ka kaseng pera, di ikaw pasanin ng gobyerno nila o kung mayroong kamag-anak na sasalo sayo dun, di ka rin magiging pabigat sa gobyerno nila. Kung mayroon trabahong pupuntahan, go ahead pero kung wala, hwag na lang, that procedure ay Gawaiin din ng America at maging sa Australia).
****
Hi kuya ben malapit na po akong umuwi sa april 3 pero until now di ko pa nababasa ang aking greeting pero di bale nalang want ko parin batiin ang mga friends ko na sina jona ate merly Fatima weng rose mina and mary esterel of salmaiya, from lanie of maidan hawally thankz kuya ben. (Sorry sa delay kung nakaalis na, sana mabasa ito ng friend mo)
****
Hi kuya ben, im emely pls extend my warmest greetings belated happy bday 2 my baby sarah saud thankz a lot .
****
I want to gret my sweatheart haime always take care and I love you, 2 my frend pegy hilda mary and esp 2 my cute bestfrend ma mercdes 2 my sister fely and hello kay beautiful Annabel and more power 2 u kuya ben and god bless you from vidden of sulaibikat. Blated birthday to my frend mercdes I hope you have many more bdays to come in your life and hi to ana from vidden of silaibikat
****
Hi kuya ben I want to gret my frends in Kuwait sis lety of santol tanza vavite yume sanore nor Indonesia at sina sherly riza kdm ne mama jace at most specialy my sponsor also bae saud maaly sarra fahad aziz wasmiya noreria mohammad at si omar and 2 my mama mesyael bb saud at yung driver namin elsa santos ng jahra at can lucy at berta ng salwa
****
Hello kuya ben gusto ko lang batiin ang mga frends ko kuya dhing aleli monic nita 2 my sweetheart ted, I love u, from thes
****
Pwede u ba me matulungan kc nwwla ung auntie ko Pahmia Guinaid name nya inutusan ng amo nya para kunin ang laundry dna nakabalik pumunta ko sa embasy natin wala sya, lahat ng mga gamit nya nasa amo nya pa rin kuya anu po ba ang dapat kong gawin eh balita pa naman ditto sa Kuwait madaming nangdudukot at nawawala nalang. (Report niyo dapat sa pulis iyan, at ipinaalam sa embassy, kase puedeng tumakas iyan at nagpunta sa ahensiya di natin alam o baka nga mayroong sinamahang iba).
****
Hello kuya ben I want to greet in advance to my sweet and loving best friend Marisa Castillo coming from conie lacsamana of hawally.
****
Hi kuya ben gud day 2 u I just want 2 gret my frend ate lily sexy lucy of andalus and also manang cutie ate lolet of mishref gretings coming from cute gina, more power!
****
Hello kuya ben paki gret mo naman mga frends ko can Amelia elvie sonia lilian leo merlin at si idol jeff ko hapi bday din kay jay thanks poand more power.
****
Hi kuya ben kumuzta na po kau kuya binabati ko po ng maligayang karawan sa araw na ito si ate nhorei sana maligaya ka sa araw na ito ang bumabati si rhea po ng hawally maraming salamayt po
****
Hi kuya ben 1year ang 6 months na ko want ko magtrabaho sa labas lam ko di ko payagan pero b4 ako punta d2 bngyan ako ng agensy isang copy ng nakasulat po assurance of commercial visa upon workers arrival in Kuwait d2 po sakin ang copy pwde ko kaya ito ipakita para bigyan ako ng release? Please help me. (sa totoo lang di ko maintindihan kung ano iyan, pero kung mayroon mang bisa iyan tulad ng sinabi mo, maaaring paso na dahil mahigit isang taon ka na d2 at nagtrabaho ka na sa kanila ng hindi pa iyan naitatransfer. Puedeng pagkatapos ng 2 taon mo, uwi ka sa Pinas at mag-aaply ng panibagong trabaho, this times tiyakin mo na na sa labas ka mag-tatrabaho.
****
Kuya pwde moba kami bigyan ulit ng artikulo 2ngkol sa sahod at di ko alam kng registred po ako sa embahada pano po malaman di kaya huli na ako?10Q. (Kung matagal ka na d2 di ka pa kasama sa bagong batas na 120 para sa mga katulong, pero kung bago ka, dapat kasama kana, iyan ay kung dumaan ka sa TESDAtraining).
****
Hi kuya ben gret ko lang po ang mga frends ko ate joy tess may ate sarah hammad mon Helen esp sa hipag ko ate jo narciso also to ramil san pedro kim en mely I love you, thanks liza
****
Mr ben Garcia gandang araw sainyo tanong me lang kung 2maaas ba bayaran ng monthly contribution sa sss para sa ofw kahit sa loob ng 7 years d2 sa amok o 45 parin ang sahod ko, seven na po ako d2 pero 1 tym lang me uwi tapos civil id ko this oct 28 at balak ko sanang umuwi na kung babalik me sa amo ko kailangan ba na pumunta me sa agency me para nagdemand sa salary? Payag name na 70-80kd cgurado me di bigay ng 400$ kasi 200$ nga di nya bigay thanks you very much sana masagot u ang tanong ko.
Sunday, April 08, 2007
Sunday, April 01, 2007
Buhay at Pag-asa
Ni Ben Garcia
Mga multong kinatatakutan ni Valencia, nagpaparamdam, nagpapakita!
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, P0 Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito pa ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Magandang araw sayo at sa libo-libong mong taga-subaybay. Nais ko sanang magpakilala sa inyo, kaya lang natatakot ako. Natatakot ako sa mga multong nilikha ko. Hindi ko nga alam kung papaano akong mag-sisimula, pero itry ko. (isip-isip...rewind-rewind, balik tanaw sa aking nakaraan, ayun-sakto, ) Naalala ko noong 17 years old ako. Grumaduate nga pala ako na masama ang loob. Masama ang loob! Alam niyo ba kung bakit? Aba eh, kada, kita naming magbabarkada at mga kaklase noon, wala silang ibang binibida sa akin ay ang pag-enroll nila sa koleheyo, keso nakapag-enroll na sila ng nursing, engineering, psychology, education etc. Eh ako naman itong si Valencia (di tunay na pangalan) walang masabi dahil alam ko, di ako puedeng tumuntong sa koleheyo. Tatlo kaming magkakapatid, pero ni-isa man sa amin, walang tumapak sa koleheyo, alam ko ang kahirapan ng buhay ang dahilan.
Hanggang sa napilitan akong magtrabaho sa isang gasolinahan. Caltex po sa Bulacan ang napasukan ko at sa Bulacan din po ang aming probinsiya. Cashier po ako doon. Noong magsimula akong mag-trabaho, doon ko na siguro ibinuhos ang lahat ng sama ng loob ko. Barkadang katakot-takot. Mayroon akong mga barkadang bakla, tomboy, may-ipin o wala, ang iba lulong sa ipinagbabawal na gamot, lasengga at kung anu-ano pa. Tomboy? Lesbian, T-bird, iyan ang unang multong kinatatakutan ko.
Si Onie, kasama ko siya sa trabaho, produkto siya ng broken family. Naligaw din ng landas, sa kanya, unang napalapit ang puso ko, kase, siya ang taong marunong makinig ng aking kuwento. Best friend na maituturing ko siya kung baga. Sa kanya ako natuto ng lahat, druga, alcohol, manigarilyo, ayaw kong maging hypocrite, oo, lahat ng iyan ay ginamit ko, pero totoo, hindi ako, nalulong sa ganyang bisyo. At oo, hindi ko rin maitatago ang aming naging relasyon, more than just a friend. Sa katunayan, nagsama kami ng isang buwan. Magpapasko noon, lumayo kaming dalawa-sa-malayo ng walang nakakakilala sa amin. Pero isang buwan lang iyon, naalala ko kase mga magulang at kapatid ko. Oo, hindi ito ang buhay ko, oo, hindi dapat ganito ang buhay! Kaya tinakasan ko siya at bumalik ako sa aming bahay. Hindi na ako nagpakita pa kay Onie mula noon. Minahal ko si Onie, pero, mahal ko siya bilang kaibigan, pero si Onie, iba ang gusto, gusto niyang magsama kami, bilang mag-asawa. Pero hindi puede dahil babae ako, babae siya. Umiyak ang mga magulang at kapatid ko ng ako ay bumalik sa bahay.
Akala raw nila kung napano na ako. Pero alam ng mga magulang at kapatid ko kung kanino ako sumama, ang maganda sa kanila, di man lang nila isinumbatr sa akin iyon, wala rin akong narinig na comment mula sa kanila.
Hanggang sa lumipas ang ilang buwan. Sumama ako sa isang kamag-anak sa Malabon. Nakiusap na alagaan ko ang anak nila, kapalit ng edukasyon. Tuwang tuwa ako, dahil sa wakas, matutupad ko na ang aking mga pangarap. Ito na yung pinakahihintay kong pagkakataon, ang makapag-aral. Computer Programming sa STI ang kinuha ko. Gustong-gusto ko iyon. Hanggang sa nakaton-tong ako sa 2nd semester. Heto na, muli na naman akong napabarkada.
Mayroong akong mga kaklaseng pareho ang aming mga hilig. Barkadahan, lakwatsa. Nakalimot ako. Pinag-aaral nga lang pala ako at alam kong mayroon iyong katumbas na responsibilidad sa bahay na tinutuluyan ko. Nakarating ang sobrang pagbabakardang ginagawa ko sa tinutuluyan ko kaya hindi sila natuwa sa aking performance, nakiusap sila sa mga magulang ko, na bago mahuli ang lahat, kunin na raw ako ng mga magulang ko. Hindi ko sila masisisi, ako ang maykasalanan. Walang nagawa ang mga magulang ko kundi ang muli nila akong tanggapin sa bahay. Napakalaki kong tanga! Tinapay na naging bato pa. Hindi kaya ng mga magulang ko ang mapag-aral ako sa STI, kaya minabuti kong itigil na lang ang aking pag-aaral. Napilitan akong mag-trabahong muli, this time, sa Divisoria-Tutuban Centremall. Saleslady ako doon, tumagal din ako ng 6 na buwan. Then lumipat ako sa isang factory, paga-waan ng tela. Mahirap, doon, pero pilit kong kinakaya ang trabaho-shifting, minsan, pang-umaga, pang-hapon, pang-gabi. Ang hirap, pero alam kong iyon na ang magiging buhay ko dahil, mahirap kami, wala kaming pera. Kailangan mag-sakripisyo. Marami akong naging kaibigan doon, matagal din akong nanatili, hindi ako napi-finish contract tulad ng iba na tumatagal lang ng anim na buwan, umaalis din agad dahil finish contract na, pero ako hindi. Alam nyo po ba ang dahilan, dahil sa pangalawang multong ginawa ko sa buhay ko. Si Sir, supervisor ko sa trabaho, medyo nagkagustuhan kami, si Sir mayroong asawa at anak, pero nanligaw sa akin at noong naroroon ako sa trabaho, kumapit ako sa kanya, ayaw ko kaseng lilipat na naman ng trabaho. X-rated na ang mga sumunod kaya akin na lang iyon. Pero matino pa naman ang isip ko, aware ako sa pamilya niya, kaya hindi rin ako pumayag na maging kabit niya. -Itutuloy
(Itutuloy ko sa next week ang kuwento ng letter sender natin ngayon na pinangalanan kong Valencia. At dumako tayo sa isa pang kabayan na gustong humingi ng kaliwanagan sa kanyang problema)
Dear Kuya Ben,
Kumusta po kayo. Sana po ay matulungan niyo ako sa prblema ko. Sa June 5, 2007 pa matatapos ang contract ko, pero umuwi ako noong Nov 26, 2006. Ang usapan po namin ng employer ko tungkol sa pag-uwi ko, sa akin ang pauwi at sa kanya naman ang pabalik. Ang ibinigay niya lang sa akin sa pagtatrabaho ko ng 9 months ay KD100. Kase sabi niya pagbalik ko na raw ang iba dahil baka di raw ako bumalik. Pero nung bumalik ako noong January, nalaman ko na ibinawas sa akin ang KD250. Kuya bago ako bumalik dito, nahirapan akong makasecure ng permit mula sa POEA, dahil ayaw nila akong paalisin hanggat hindi raw po nako-correct ang aking sahod, from $150-200. Ang ginawa ng agency ko, kumuha sila ng affidavit of undertaking sa embassy. Nakausap ko pa nga ang isa sa mga taga-embassy at sinabing dapat mag-sign daw ako ng panibagong kontrata, pero papaano pa, naka-issue na sila ng affidavit of undertaking at muli akong nakabalik dito. Ang problema ko ngayon, ganon pa rin ang sahod ko, KD45, di pa buwan buwan ang suweldo.
Kuya tanong ko lang, may-habol po ba ako when it comes sa suweldo, dahil base sa contact ko Kuwaiti po dapat ang amo ko, nakatira sa Salmiya, pero Maidan Hawalli po ako ngayon, at Syrian family po sila. Puede bang irenew ang contract na wala akong pini-pirmahan?
Sana po ay masagot niyo ang katanungan kong ito.
Gumagalang at Nagpapasalamat
Juvy
(Hintayin natin Juvy ang sagot ng embassy hinggil sa letter mo. Abangan next week)
Greetings Community Announcements atbp
Hi mr Garcia bakit may nakapasok d2 sa Kuwait na illegal at 45kd p rin ang sahod, paano kukuha ang Kuwaiti ng 120kd eh may makukuha pa rin namang 45 kararating lang d2. (Ang pagkakaalam ko, yung final effectivity ng bagong batas ay March 2007, although ipinatupad iyan noong December pa. Ang dahilan, ang paliwanag ng embassy, marami ng nakakuha ng kontrata bago pa man maipatupad ang bagong batas, so yung mga mayroong nang kontrata, puede pa rin silang pumasok sa Kuwait na $200 ang suweldo, so I assumed na yung sinasabi mo, ay yung maid na kasama pa rin sa mga dating contracts noon ng deploying agencies).
****
Hi I want to grit my frends like ate cora, nay bb nay Linda remy maria kuya frank and 2 my luv cliff at happy bday sa sarili ko march 19,(pacensya nap o blated hapi bday nalang)more power:from dinky
Tanong lang po may bf po ako Nepalese kaso may asawa po ako sa pinas ang asawa ko naman may kinakasama na rin sa pinas, pwede po ba me magpakasal sa iba o hindi. (Magpa-annul muna kayo ng kasal).
****
Kuya may bf me Bangladesh nagwork sa agency kaya lang di ko alam kng wat agency sa Kuwait city, Bangladesh din siya, sabi nya po after contrak ko bigay ko daw po ang Xerox copy ng passport ko sa kanya gawan daw nya ako ng 18 visa para makapagtrabaho sa labas , ask lang po ako ng advice kng tama ba ang gagawin ko, wait ko po ang sagot nyo. (sinagot ko na siya through text message, dahil naalarma ako sa text message niya. Ganun pa man, magandang paalala din ito sa mga kababayan natin na huwag magpapadala sa mga ganyang uri ng tao, dahil, medyo marami nang records ang mga ganyang lahi d2. Karamihan dinadala ang mga kababayan natin sa prostitution, so ibayong pag-iingat bago kayo mahulog sa bitag ng mga walang pusong taong iyan. Karamihan sa mga kababaihan natin na nahuhulog sa bitag nila, ikinukulong sa isang kuwarto, pagkakaperahan kayo at gagawin kayong prostitute, sa kanila ang kita, pero kayo, tatanggap lang kayo ng customer, bibigyan din kayo ng konte, pero pag-minalas-malas, wala talaga. Gusto mo bang mangyari iyan sayo. So ibayong pag-iingat, although hindi naman natin nilalahat, pero marami po sila dito.
****
Gud evening po si rose poi to, tapos na po ang contrata ko ngaung april may gusto pong kumuha sa akin kaya lang ayaw po akong bigyan ng release wat po ang gagawin ko? (Uwi ka ng Pinas, total tapos na contract mo, yung kukuha sayo, sabihin mo ipadala visa sayo sa Pinas).
****
Kuya ask lang [po kng ang Xerox copy ng passport at resident ko pwde po bang gamitin para maghulog ng pera sa pinas kasi di po bigay ang civil id ko ng amo ko? (Oo, puede mong magamit ang passport at copy ng residence permit sa pagpapadala ng pera. Pero karapatan mo ang makuha ng CI, kung hindi ipinagkakatiwala sayo, at least, sa paglabas mo man lang sa bahay, kelangan mo iyan, dahil hinahanap iyan ng pulis).
****
Kumuzta na po kuya ben mayroon lang me sasabihin para saking kaibigan na si lea hindi lang ikaw ang tao na nagkakamali, masarap mabuhay kapag kapiling mo ang iyong mahal pero paano kng kaung dalawa ay may mga pamilya na at pareho pa kayong may mga anak kaibigan isipin mo muna ng maayos hindi lang ang damdamin mo ang iyong pakinggan paano na ang mga anak nyo na mas nangangailangan ng iyong tulong dalawa papayag ba kau ng dahil lng sa iyong pagmamahalan ay madami kayong masasaktan at masasagasaan na damdamin, kaibigan alam kong mahirap nga mawala ang ika nga minamahal pro kailangan nyong isakrpisyo para narin sa mg anak nyo sana hindi na mahuli ang lahat malaman mo kng sino ang dapat mong piliin patnubayan ka sana ng maykapal lumapit ka sa kanya sambahin mo ang kanyang pangalan nandyan lang yan sya naghihintay na tawagin mo, God bless you at salamat kuya ben, gemma ng salwa
****
Kuya ben muzta po sa mga kaibigan kong pinay ako pala si elsa santos. Hello kina rodulfa beth kay memelita tolentino binabati ko rin can lety arcis ng tanza cavite si ka yume at sanore mga taga Indonesia at si nor mary, liza, emilda, sherlyn, risa.. ang mga anak pala ng ate ko sa pinas leah appelyanes at yong mga anak sina Louisa,Roselyn at louie.... elsa rodulfa ng jahra
*****
Dear kuya ben nais ko pong batiin si Rolando condes mag 5 years na po ako d2 sa Kuwait pero di parin nya alam na nari2 ako kung mabasa nya ito mag txt naman sana sya care of auntie teresa condes at nora 9132715,kuet
****
Hello kua matagal po ba ang amnesty ikukulong po ba pagsumuko? Saan po ako pupunta pag sumuko ako wala na bang babayaran at finger print kuya hope sagutin mo sa lingo kc gusto ko nang umuwi sa pinas ,thanks (Hindi na makukulong kung simpleng absconding lang ang kaso, kung dumating na ang amnesty, puede kayong magpakita sa embassy para mabilis kayong maiiendorso sa immigration at makauwi kayo, huwag kayong mag-alala di naman kinukuhanan ng finger print kung sakaling amnesty na).
****
Hi kuya ben mabrook im karsinah from Indonesia lav u so much...goodluck, gudhealth...god bless you!
****
Hi sir Ben gud day po u ol, I want to grit a hapi 6th year bday to my daughther maria nina solina perino march 17, from mama, thank you..god bless you ol...at kng cno knows atty lorito abarquez kindly text my number in serious pls. ha, I need him kuya ben..7269586
****
Gud evening po kuya ako pala si yet may 2 anak 13 yrs na kami nagipon sa hindi ko 2nay na asawa dami kong pagsubok sa pamilya nila tniis ko lang kasi may mga anak na kami pero walang plan magpakasal sa kanya hanggang nkapunta ako d2 1 year 3 mos ako may natanngap akong msg galing sa kanya 4 give me pregnant nadaw ang kaibigan ko dapat pakasalan nya pero hindi daw nya mahal, imiyak nalan ako d2 wala akong magawa masakit man isipin ko nalang ang kabutihan sa 2 kong anak, 3yr 4 mos na ako d2 ngaun walang bakasyon sa pinas,walang perang naipon at lalo na magcollege na ang panganay ko anak ngaun 2nd year highskol naman at ako lang ang nagsuporta sa kanila at magulang ko kasi nadoon cla hindi nagsuporta ang hilaw kong asawa at paano ito kuya ben pati mga kapatid ko sakin parin humihingi kaunti lang po ang sweldo ko, may mga anak po akong dapat pa pagaralin, tulongan nyo po ako ang gulo po ang isip ko kuya ben my life is full of sorrow and pain but I wnt 2 write sa buhay at pagasa hindi naman ako makalabas. (Pakiusapan mo na lang driver niyo na ihulog sa post office ang sulat mo, medyo mahaba kaseng discussion ito kaya, mas-maganda sa Buhay at Pag-asa mo ipadala ang kuwento. Salamat).
****
Kuya muzta effective nab a ang age limit na 25 and below uwi me sa june pro dky me magkaproblema kng babalik me d2 sa amo ko eh 23 pa palang ako thanks and god bless you and more power, grace? ))Hindi naman siguro dahil sakop ka pa ng dating batas).
****
Hi kuya ben si wendy po ako need ko po advice nyo kasal ako sa huwes naghiwalay po kami b4 ako pumunta d2 may kasulatan kami tunggkol lang sa mga anak lang ngaun nagpakasal cia sa ibang babae sa simbahan at magkakaanak na sila ngaung may, ask ko kuya pwde po ba ako magpakasal d2 paano po ang proseso? (Kasal kayo kamo sa huwes, pareho ang effect niyan sa simbahang kasal. Ibig sabihin kasal dapat kayo at hindi siya nakapag-pakasal sa iba, baka hindi rehistrado ang kasal ninyo kaya, madali siyang nakapag-pakasal ulit. Kung gusto mong mag-asawa ulit, puede rin naman siguro dahil nakapag-pakasal nga yung dati mo, kung dito iniisip mo, puede rin, pero kailangan mong isecure ang iyong papers tulad ng singleness dadaan iyan sa Malacanang).
****
Gud evening po sir hingi lang po ako ng payo kung anu po ang dapat naming gawin sa amo naming magnanakaw at kami pa naman ang taga bitbit ng kanyang mga ninanakaw. (Hirap naman niyang tanong mo, kase, kung pagsasabihan niyo, kayo pa ang masama niyan, kung isusumbong naman ninyo, kelangan niyong patunayan iyan. Papaano kayo saan punta niyo kung salaki? Wala bang pera iyan at nagnanakaw? Kung ganon bakit mayroong katulong? May-sakit na siguro iyan, ang mahirap, baka, dahil nakikita niyo ang ganyang maling gawain, isipin ninyo na nakakalusot naman, baka gawin din ninyo, naku-mahirap ang ganyan. Ang payo ko, pabalik kayo sa agency at maghanap kayo ng panibagong amo, mahirap kaseng mainvolve).
****
Gud am kuya ben may problema ko tapos na contrata ko sabi ng amo ko di daw nya me bigyan plane ticket pauwi tapos gnawan pa ako ng kasalanan at pinalayas sa bahay d2 me now embassy at parang wala rin magyayari kasi sabi ng embassy pasok daw me iba work pero ayaw ko na gusto ko na umuwi kuya 3 years na me d2 sa Kuwait I want 2 see my family anong klaseng embassy natin parang walang halaga at pera lang din ang habol. Sabi ng amo ko relis nya ako f magtrabaho sa iba at hingi pa sya 200kd, kinuha pa nya ang pera ko ng 150kd. (Sir Pol de Jesus paki-tingnan nga po itong kabayan natin na nariyan daw sa embassy, iyan ang kaso niya, marahil alam niyo iyan. Paano po kaya ang magandang gawin diyanm gusto na raw pong umuwi).
****
Hi kuya ben ako si Gloria m. maraming salamat sa paglathala u skin liham kasaysayan at maraming salamat sa iyong ksagutan skin tanong --kuya ben malaki ang nai2long ng iyong buhay at pag asa sa mga 2lad naming may mapait na karanasan sa buhay...more power and god bless you
****
Hi gud am kuya ben ako nga pla si ryza alyas bakla ng marikina sa 22o lang 3times palang me naka read ng colum u na2wa kasi magaganda ang mga payo at na222 ang mga readers u meron pla Filipino panorama kahit nasa Kuwait lagi kasi me bc bahay trabaho lang me kaya di me alam minsan binilhan po ako ng bf me para magbasa naman me kahit paano kaya tuwing lingo bumibili na agad me ng dyaryo at pahina u agad ang aking binabasa, isa akung saleslady d2 sa muhallab, may problema me kuya pwde nyo po ba akong payuhan kung wat ang gagawin me may kapatid me d2 work sa bahay tapos na contrata nya sa june pwede po ba wag nalang syang umuwi magwork na lang cya sa labas may karapatan ba cya, at sbhin nya sa amo nya. Ano po ang dapat nyang gawin? Kailangan po naming ang 2long u at payo u kuya ben pakiusap po. Maraming salamat po at sana marami pa kaung ma2lungan at mapasaya. (Oo, tapusin ang kontrata at umuwi ng Pinas, recommend mo siya sa agency na pinangggalingan mo, at least mas-madali ang ganyan kesa humingi ng relis na pahihirapan pa siya at gagastos pa ng malaki)
****
Hi kuya ben muzta po kau im Emily 5 months palang d2 sa Kuwait pero gusto ko nang umuwi sa pinas ano dapat kong gawin 2lungan nyo po ako, more power at gud luck. (Homesick lang iyan, sayang naman ng ginastos mo. Pero kung hindi mo talaga kaya, puede, sabihin mo lang sa amo mo, yun nga lang baka, pagbayarin ka ng mga nagastos niya, although hindi naman dapat. Pero ang batas talaga diyan, kung hindi ka tapos ng kontrata, ikaw ang magpapamasahe sa sarili mo).
****
Nabasa ko sagot mo kuya sa tanong ko salamat kiya si maja 2 ng mangaf ask ko lang ganun ba talaga d2 kahit naglalakad ka lang hihingan ka ng cp no mo? Natatakot 2loy ko lmabas hindi lang isang beses ito madami na po ganyan ba sila ka gahaman sa mga babae? Dedma ko nga cge pa rin ano po ang mapapayo nyo nito kuya? (Tama, hwag niyong papansinin o titingnan man lang, kuhananin ang cellphone at kunwari tumatawag ka sa pulis, aalis din iyan).
****
hello kuya ben I need ur advice tapos na po ang iqama tapos april 15 then apply me work outsige c amo he give me release tapos pgtraining na c amo ayaw pumayag magtraining 3 days sa photo shop natatakot ano raw ang magyari tapos sabi ni amo irenew raw nya ang iqanma for 1 year kasi after school days magtravel cla tapos maiwan na ako d2 bahala naraw akong magtrabaho sa labas pero kua ang iqama ko no 20 uuwi pa ban g pinas wala akong pera thanks kuya god bless. (oo maraming Arabo na pagdating sa bagay na iyan ay mahirap kausap, payo ko sayo, kung tapos na ang kontrata, umuwi, at mag-reaaply pabalik dto, trabaho sa labas na, huwag na sa bahay).
****
gud pa kuya ben I wud lyk 2 gr8 2 my some1 specialnmr leyson from boracay islang, iloveyousomuch...thanks kuya godbless,,from mae of davao
*****
kuya ben helo po god bless u always paki gret po happy bday 2 mary dis 20 of march, lani jona of hawally,regards sabi ni mary,estrl
****
kuya muzta po kaung lahat kuya may tanong po ako sau ako an magbabayad sa iqama ko 150kd ang kaltas sa akin tama po ba 2? Kc naguguluhan po ako sa kaiisip ,thaks po. (Tanong bakit ka kinakaltasan sa iqama, binili mo ba iyan? Saan ka trabaho sa bahay o sa labas. Ang bayad sa iqama ay KD10 lang bawat taon ang pagkakaalam ko, kung employer mo siya, dapat siya ang magbabayad niyan at walnag bawas iyan sa worker na tulad mo).
****
hi kya 1 me sa tagasubaybay ng filpan ask kang f pano magfile ng legal separation lalo na d2 pa me sa Kuwait at gusto ko rin mag change status and name. legal me na kasal sa pinas at ang asawa ko may kinakasama na nasa hongkong pa me hindi na maganda ang magsasam namin, kuya ang sakit ng kahapon ko kya wala me gana umuwi ng pinas, thaks sa filpan kuya (File ka sa munisipyo ninyo ng annulment, iyan ay kung gusto mong mag-asawa na rin ng iba. Kung gusto mong mag-file d2 puede rin kailangan mo lang kumuha ng special power of attorney sa embassy at ang abogado mo sa Pinas ang lalakad niyan. Komplikado at katumbas ang malaking halaga niyan.
Mga multong kinatatakutan ni Valencia, nagpaparamdam, nagpapakita!
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, P0 Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito pa ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Magandang araw sayo at sa libo-libong mong taga-subaybay. Nais ko sanang magpakilala sa inyo, kaya lang natatakot ako. Natatakot ako sa mga multong nilikha ko. Hindi ko nga alam kung papaano akong mag-sisimula, pero itry ko. (isip-isip...rewind-rewind, balik tanaw sa aking nakaraan, ayun-sakto, ) Naalala ko noong 17 years old ako. Grumaduate nga pala ako na masama ang loob. Masama ang loob! Alam niyo ba kung bakit? Aba eh, kada, kita naming magbabarkada at mga kaklase noon, wala silang ibang binibida sa akin ay ang pag-enroll nila sa koleheyo, keso nakapag-enroll na sila ng nursing, engineering, psychology, education etc. Eh ako naman itong si Valencia (di tunay na pangalan) walang masabi dahil alam ko, di ako puedeng tumuntong sa koleheyo. Tatlo kaming magkakapatid, pero ni-isa man sa amin, walang tumapak sa koleheyo, alam ko ang kahirapan ng buhay ang dahilan.
Hanggang sa napilitan akong magtrabaho sa isang gasolinahan. Caltex po sa Bulacan ang napasukan ko at sa Bulacan din po ang aming probinsiya. Cashier po ako doon. Noong magsimula akong mag-trabaho, doon ko na siguro ibinuhos ang lahat ng sama ng loob ko. Barkadang katakot-takot. Mayroon akong mga barkadang bakla, tomboy, may-ipin o wala, ang iba lulong sa ipinagbabawal na gamot, lasengga at kung anu-ano pa. Tomboy? Lesbian, T-bird, iyan ang unang multong kinatatakutan ko.
Si Onie, kasama ko siya sa trabaho, produkto siya ng broken family. Naligaw din ng landas, sa kanya, unang napalapit ang puso ko, kase, siya ang taong marunong makinig ng aking kuwento. Best friend na maituturing ko siya kung baga. Sa kanya ako natuto ng lahat, druga, alcohol, manigarilyo, ayaw kong maging hypocrite, oo, lahat ng iyan ay ginamit ko, pero totoo, hindi ako, nalulong sa ganyang bisyo. At oo, hindi ko rin maitatago ang aming naging relasyon, more than just a friend. Sa katunayan, nagsama kami ng isang buwan. Magpapasko noon, lumayo kaming dalawa-sa-malayo ng walang nakakakilala sa amin. Pero isang buwan lang iyon, naalala ko kase mga magulang at kapatid ko. Oo, hindi ito ang buhay ko, oo, hindi dapat ganito ang buhay! Kaya tinakasan ko siya at bumalik ako sa aming bahay. Hindi na ako nagpakita pa kay Onie mula noon. Minahal ko si Onie, pero, mahal ko siya bilang kaibigan, pero si Onie, iba ang gusto, gusto niyang magsama kami, bilang mag-asawa. Pero hindi puede dahil babae ako, babae siya. Umiyak ang mga magulang at kapatid ko ng ako ay bumalik sa bahay.
Akala raw nila kung napano na ako. Pero alam ng mga magulang at kapatid ko kung kanino ako sumama, ang maganda sa kanila, di man lang nila isinumbatr sa akin iyon, wala rin akong narinig na comment mula sa kanila.
Hanggang sa lumipas ang ilang buwan. Sumama ako sa isang kamag-anak sa Malabon. Nakiusap na alagaan ko ang anak nila, kapalit ng edukasyon. Tuwang tuwa ako, dahil sa wakas, matutupad ko na ang aking mga pangarap. Ito na yung pinakahihintay kong pagkakataon, ang makapag-aral. Computer Programming sa STI ang kinuha ko. Gustong-gusto ko iyon. Hanggang sa nakaton-tong ako sa 2nd semester. Heto na, muli na naman akong napabarkada.
Mayroong akong mga kaklaseng pareho ang aming mga hilig. Barkadahan, lakwatsa. Nakalimot ako. Pinag-aaral nga lang pala ako at alam kong mayroon iyong katumbas na responsibilidad sa bahay na tinutuluyan ko. Nakarating ang sobrang pagbabakardang ginagawa ko sa tinutuluyan ko kaya hindi sila natuwa sa aking performance, nakiusap sila sa mga magulang ko, na bago mahuli ang lahat, kunin na raw ako ng mga magulang ko. Hindi ko sila masisisi, ako ang maykasalanan. Walang nagawa ang mga magulang ko kundi ang muli nila akong tanggapin sa bahay. Napakalaki kong tanga! Tinapay na naging bato pa. Hindi kaya ng mga magulang ko ang mapag-aral ako sa STI, kaya minabuti kong itigil na lang ang aking pag-aaral. Napilitan akong mag-trabahong muli, this time, sa Divisoria-Tutuban Centremall. Saleslady ako doon, tumagal din ako ng 6 na buwan. Then lumipat ako sa isang factory, paga-waan ng tela. Mahirap, doon, pero pilit kong kinakaya ang trabaho-shifting, minsan, pang-umaga, pang-hapon, pang-gabi. Ang hirap, pero alam kong iyon na ang magiging buhay ko dahil, mahirap kami, wala kaming pera. Kailangan mag-sakripisyo. Marami akong naging kaibigan doon, matagal din akong nanatili, hindi ako napi-finish contract tulad ng iba na tumatagal lang ng anim na buwan, umaalis din agad dahil finish contract na, pero ako hindi. Alam nyo po ba ang dahilan, dahil sa pangalawang multong ginawa ko sa buhay ko. Si Sir, supervisor ko sa trabaho, medyo nagkagustuhan kami, si Sir mayroong asawa at anak, pero nanligaw sa akin at noong naroroon ako sa trabaho, kumapit ako sa kanya, ayaw ko kaseng lilipat na naman ng trabaho. X-rated na ang mga sumunod kaya akin na lang iyon. Pero matino pa naman ang isip ko, aware ako sa pamilya niya, kaya hindi rin ako pumayag na maging kabit niya. -Itutuloy
(Itutuloy ko sa next week ang kuwento ng letter sender natin ngayon na pinangalanan kong Valencia. At dumako tayo sa isa pang kabayan na gustong humingi ng kaliwanagan sa kanyang problema)
Dear Kuya Ben,
Kumusta po kayo. Sana po ay matulungan niyo ako sa prblema ko. Sa June 5, 2007 pa matatapos ang contract ko, pero umuwi ako noong Nov 26, 2006. Ang usapan po namin ng employer ko tungkol sa pag-uwi ko, sa akin ang pauwi at sa kanya naman ang pabalik. Ang ibinigay niya lang sa akin sa pagtatrabaho ko ng 9 months ay KD100. Kase sabi niya pagbalik ko na raw ang iba dahil baka di raw ako bumalik. Pero nung bumalik ako noong January, nalaman ko na ibinawas sa akin ang KD250. Kuya bago ako bumalik dito, nahirapan akong makasecure ng permit mula sa POEA, dahil ayaw nila akong paalisin hanggat hindi raw po nako-correct ang aking sahod, from $150-200. Ang ginawa ng agency ko, kumuha sila ng affidavit of undertaking sa embassy. Nakausap ko pa nga ang isa sa mga taga-embassy at sinabing dapat mag-sign daw ako ng panibagong kontrata, pero papaano pa, naka-issue na sila ng affidavit of undertaking at muli akong nakabalik dito. Ang problema ko ngayon, ganon pa rin ang sahod ko, KD45, di pa buwan buwan ang suweldo.
Kuya tanong ko lang, may-habol po ba ako when it comes sa suweldo, dahil base sa contact ko Kuwaiti po dapat ang amo ko, nakatira sa Salmiya, pero Maidan Hawalli po ako ngayon, at Syrian family po sila. Puede bang irenew ang contract na wala akong pini-pirmahan?
Sana po ay masagot niyo ang katanungan kong ito.
Gumagalang at Nagpapasalamat
Juvy
(Hintayin natin Juvy ang sagot ng embassy hinggil sa letter mo. Abangan next week)
Greetings Community Announcements atbp
Hi mr Garcia bakit may nakapasok d2 sa Kuwait na illegal at 45kd p rin ang sahod, paano kukuha ang Kuwaiti ng 120kd eh may makukuha pa rin namang 45 kararating lang d2. (Ang pagkakaalam ko, yung final effectivity ng bagong batas ay March 2007, although ipinatupad iyan noong December pa. Ang dahilan, ang paliwanag ng embassy, marami ng nakakuha ng kontrata bago pa man maipatupad ang bagong batas, so yung mga mayroong nang kontrata, puede pa rin silang pumasok sa Kuwait na $200 ang suweldo, so I assumed na yung sinasabi mo, ay yung maid na kasama pa rin sa mga dating contracts noon ng deploying agencies).
****
Hi I want to grit my frends like ate cora, nay bb nay Linda remy maria kuya frank and 2 my luv cliff at happy bday sa sarili ko march 19,(pacensya nap o blated hapi bday nalang)more power:from dinky
Tanong lang po may bf po ako Nepalese kaso may asawa po ako sa pinas ang asawa ko naman may kinakasama na rin sa pinas, pwede po ba me magpakasal sa iba o hindi. (Magpa-annul muna kayo ng kasal).
****
Kuya may bf me Bangladesh nagwork sa agency kaya lang di ko alam kng wat agency sa Kuwait city, Bangladesh din siya, sabi nya po after contrak ko bigay ko daw po ang Xerox copy ng passport ko sa kanya gawan daw nya ako ng 18 visa para makapagtrabaho sa labas , ask lang po ako ng advice kng tama ba ang gagawin ko, wait ko po ang sagot nyo. (sinagot ko na siya through text message, dahil naalarma ako sa text message niya. Ganun pa man, magandang paalala din ito sa mga kababayan natin na huwag magpapadala sa mga ganyang uri ng tao, dahil, medyo marami nang records ang mga ganyang lahi d2. Karamihan dinadala ang mga kababayan natin sa prostitution, so ibayong pag-iingat bago kayo mahulog sa bitag ng mga walang pusong taong iyan. Karamihan sa mga kababaihan natin na nahuhulog sa bitag nila, ikinukulong sa isang kuwarto, pagkakaperahan kayo at gagawin kayong prostitute, sa kanila ang kita, pero kayo, tatanggap lang kayo ng customer, bibigyan din kayo ng konte, pero pag-minalas-malas, wala talaga. Gusto mo bang mangyari iyan sayo. So ibayong pag-iingat, although hindi naman natin nilalahat, pero marami po sila dito.
****
Gud evening po si rose poi to, tapos na po ang contrata ko ngaung april may gusto pong kumuha sa akin kaya lang ayaw po akong bigyan ng release wat po ang gagawin ko? (Uwi ka ng Pinas, total tapos na contract mo, yung kukuha sayo, sabihin mo ipadala visa sayo sa Pinas).
****
Kuya ask lang [po kng ang Xerox copy ng passport at resident ko pwde po bang gamitin para maghulog ng pera sa pinas kasi di po bigay ang civil id ko ng amo ko? (Oo, puede mong magamit ang passport at copy ng residence permit sa pagpapadala ng pera. Pero karapatan mo ang makuha ng CI, kung hindi ipinagkakatiwala sayo, at least, sa paglabas mo man lang sa bahay, kelangan mo iyan, dahil hinahanap iyan ng pulis).
****
Kumuzta na po kuya ben mayroon lang me sasabihin para saking kaibigan na si lea hindi lang ikaw ang tao na nagkakamali, masarap mabuhay kapag kapiling mo ang iyong mahal pero paano kng kaung dalawa ay may mga pamilya na at pareho pa kayong may mga anak kaibigan isipin mo muna ng maayos hindi lang ang damdamin mo ang iyong pakinggan paano na ang mga anak nyo na mas nangangailangan ng iyong tulong dalawa papayag ba kau ng dahil lng sa iyong pagmamahalan ay madami kayong masasaktan at masasagasaan na damdamin, kaibigan alam kong mahirap nga mawala ang ika nga minamahal pro kailangan nyong isakrpisyo para narin sa mg anak nyo sana hindi na mahuli ang lahat malaman mo kng sino ang dapat mong piliin patnubayan ka sana ng maykapal lumapit ka sa kanya sambahin mo ang kanyang pangalan nandyan lang yan sya naghihintay na tawagin mo, God bless you at salamat kuya ben, gemma ng salwa
****
Kuya ben muzta po sa mga kaibigan kong pinay ako pala si elsa santos. Hello kina rodulfa beth kay memelita tolentino binabati ko rin can lety arcis ng tanza cavite si ka yume at sanore mga taga Indonesia at si nor mary, liza, emilda, sherlyn, risa.. ang mga anak pala ng ate ko sa pinas leah appelyanes at yong mga anak sina Louisa,Roselyn at louie.... elsa rodulfa ng jahra
*****
Dear kuya ben nais ko pong batiin si Rolando condes mag 5 years na po ako d2 sa Kuwait pero di parin nya alam na nari2 ako kung mabasa nya ito mag txt naman sana sya care of auntie teresa condes at nora 9132715,kuet
****
Hello kua matagal po ba ang amnesty ikukulong po ba pagsumuko? Saan po ako pupunta pag sumuko ako wala na bang babayaran at finger print kuya hope sagutin mo sa lingo kc gusto ko nang umuwi sa pinas ,thanks (Hindi na makukulong kung simpleng absconding lang ang kaso, kung dumating na ang amnesty, puede kayong magpakita sa embassy para mabilis kayong maiiendorso sa immigration at makauwi kayo, huwag kayong mag-alala di naman kinukuhanan ng finger print kung sakaling amnesty na).
****
Hi kuya ben mabrook im karsinah from Indonesia lav u so much...goodluck, gudhealth...god bless you!
****
Hi sir Ben gud day po u ol, I want to grit a hapi 6th year bday to my daughther maria nina solina perino march 17, from mama, thank you..god bless you ol...at kng cno knows atty lorito abarquez kindly text my number in serious pls. ha, I need him kuya ben..7269586
****
Gud evening po kuya ako pala si yet may 2 anak 13 yrs na kami nagipon sa hindi ko 2nay na asawa dami kong pagsubok sa pamilya nila tniis ko lang kasi may mga anak na kami pero walang plan magpakasal sa kanya hanggang nkapunta ako d2 1 year 3 mos ako may natanngap akong msg galing sa kanya 4 give me pregnant nadaw ang kaibigan ko dapat pakasalan nya pero hindi daw nya mahal, imiyak nalan ako d2 wala akong magawa masakit man isipin ko nalang ang kabutihan sa 2 kong anak, 3yr 4 mos na ako d2 ngaun walang bakasyon sa pinas,walang perang naipon at lalo na magcollege na ang panganay ko anak ngaun 2nd year highskol naman at ako lang ang nagsuporta sa kanila at magulang ko kasi nadoon cla hindi nagsuporta ang hilaw kong asawa at paano ito kuya ben pati mga kapatid ko sakin parin humihingi kaunti lang po ang sweldo ko, may mga anak po akong dapat pa pagaralin, tulongan nyo po ako ang gulo po ang isip ko kuya ben my life is full of sorrow and pain but I wnt 2 write sa buhay at pagasa hindi naman ako makalabas. (Pakiusapan mo na lang driver niyo na ihulog sa post office ang sulat mo, medyo mahaba kaseng discussion ito kaya, mas-maganda sa Buhay at Pag-asa mo ipadala ang kuwento. Salamat).
****
Kuya muzta effective nab a ang age limit na 25 and below uwi me sa june pro dky me magkaproblema kng babalik me d2 sa amo ko eh 23 pa palang ako thanks and god bless you and more power, grace? ))Hindi naman siguro dahil sakop ka pa ng dating batas).
****
Hi kuya ben si wendy po ako need ko po advice nyo kasal ako sa huwes naghiwalay po kami b4 ako pumunta d2 may kasulatan kami tunggkol lang sa mga anak lang ngaun nagpakasal cia sa ibang babae sa simbahan at magkakaanak na sila ngaung may, ask ko kuya pwde po ba ako magpakasal d2 paano po ang proseso? (Kasal kayo kamo sa huwes, pareho ang effect niyan sa simbahang kasal. Ibig sabihin kasal dapat kayo at hindi siya nakapag-pakasal sa iba, baka hindi rehistrado ang kasal ninyo kaya, madali siyang nakapag-pakasal ulit. Kung gusto mong mag-asawa ulit, puede rin naman siguro dahil nakapag-pakasal nga yung dati mo, kung dito iniisip mo, puede rin, pero kailangan mong isecure ang iyong papers tulad ng singleness dadaan iyan sa Malacanang).
****
Gud evening po sir hingi lang po ako ng payo kung anu po ang dapat naming gawin sa amo naming magnanakaw at kami pa naman ang taga bitbit ng kanyang mga ninanakaw. (Hirap naman niyang tanong mo, kase, kung pagsasabihan niyo, kayo pa ang masama niyan, kung isusumbong naman ninyo, kelangan niyong patunayan iyan. Papaano kayo saan punta niyo kung salaki? Wala bang pera iyan at nagnanakaw? Kung ganon bakit mayroong katulong? May-sakit na siguro iyan, ang mahirap, baka, dahil nakikita niyo ang ganyang maling gawain, isipin ninyo na nakakalusot naman, baka gawin din ninyo, naku-mahirap ang ganyan. Ang payo ko, pabalik kayo sa agency at maghanap kayo ng panibagong amo, mahirap kaseng mainvolve).
****
Gud am kuya ben may problema ko tapos na contrata ko sabi ng amo ko di daw nya me bigyan plane ticket pauwi tapos gnawan pa ako ng kasalanan at pinalayas sa bahay d2 me now embassy at parang wala rin magyayari kasi sabi ng embassy pasok daw me iba work pero ayaw ko na gusto ko na umuwi kuya 3 years na me d2 sa Kuwait I want 2 see my family anong klaseng embassy natin parang walang halaga at pera lang din ang habol. Sabi ng amo ko relis nya ako f magtrabaho sa iba at hingi pa sya 200kd, kinuha pa nya ang pera ko ng 150kd. (Sir Pol de Jesus paki-tingnan nga po itong kabayan natin na nariyan daw sa embassy, iyan ang kaso niya, marahil alam niyo iyan. Paano po kaya ang magandang gawin diyanm gusto na raw pong umuwi).
****
Hi kuya ben ako si Gloria m. maraming salamat sa paglathala u skin liham kasaysayan at maraming salamat sa iyong ksagutan skin tanong --kuya ben malaki ang nai2long ng iyong buhay at pag asa sa mga 2lad naming may mapait na karanasan sa buhay...more power and god bless you
****
Hi gud am kuya ben ako nga pla si ryza alyas bakla ng marikina sa 22o lang 3times palang me naka read ng colum u na2wa kasi magaganda ang mga payo at na222 ang mga readers u meron pla Filipino panorama kahit nasa Kuwait lagi kasi me bc bahay trabaho lang me kaya di me alam minsan binilhan po ako ng bf me para magbasa naman me kahit paano kaya tuwing lingo bumibili na agad me ng dyaryo at pahina u agad ang aking binabasa, isa akung saleslady d2 sa muhallab, may problema me kuya pwde nyo po ba akong payuhan kung wat ang gagawin me may kapatid me d2 work sa bahay tapos na contrata nya sa june pwede po ba wag nalang syang umuwi magwork na lang cya sa labas may karapatan ba cya, at sbhin nya sa amo nya. Ano po ang dapat nyang gawin? Kailangan po naming ang 2long u at payo u kuya ben pakiusap po. Maraming salamat po at sana marami pa kaung ma2lungan at mapasaya. (Oo, tapusin ang kontrata at umuwi ng Pinas, recommend mo siya sa agency na pinangggalingan mo, at least mas-madali ang ganyan kesa humingi ng relis na pahihirapan pa siya at gagastos pa ng malaki)
****
Hi kuya ben muzta po kau im Emily 5 months palang d2 sa Kuwait pero gusto ko nang umuwi sa pinas ano dapat kong gawin 2lungan nyo po ako, more power at gud luck. (Homesick lang iyan, sayang naman ng ginastos mo. Pero kung hindi mo talaga kaya, puede, sabihin mo lang sa amo mo, yun nga lang baka, pagbayarin ka ng mga nagastos niya, although hindi naman dapat. Pero ang batas talaga diyan, kung hindi ka tapos ng kontrata, ikaw ang magpapamasahe sa sarili mo).
****
Nabasa ko sagot mo kuya sa tanong ko salamat kiya si maja 2 ng mangaf ask ko lang ganun ba talaga d2 kahit naglalakad ka lang hihingan ka ng cp no mo? Natatakot 2loy ko lmabas hindi lang isang beses ito madami na po ganyan ba sila ka gahaman sa mga babae? Dedma ko nga cge pa rin ano po ang mapapayo nyo nito kuya? (Tama, hwag niyong papansinin o titingnan man lang, kuhananin ang cellphone at kunwari tumatawag ka sa pulis, aalis din iyan).
****
hello kuya ben I need ur advice tapos na po ang iqama tapos april 15 then apply me work outsige c amo he give me release tapos pgtraining na c amo ayaw pumayag magtraining 3 days sa photo shop natatakot ano raw ang magyari tapos sabi ni amo irenew raw nya ang iqanma for 1 year kasi after school days magtravel cla tapos maiwan na ako d2 bahala naraw akong magtrabaho sa labas pero kua ang iqama ko no 20 uuwi pa ban g pinas wala akong pera thanks kuya god bless. (oo maraming Arabo na pagdating sa bagay na iyan ay mahirap kausap, payo ko sayo, kung tapos na ang kontrata, umuwi, at mag-reaaply pabalik dto, trabaho sa labas na, huwag na sa bahay).
****
gud pa kuya ben I wud lyk 2 gr8 2 my some1 specialnmr leyson from boracay islang, iloveyousomuch...thanks kuya godbless,,from mae of davao
*****
kuya ben helo po god bless u always paki gret po happy bday 2 mary dis 20 of march, lani jona of hawally,regards sabi ni mary,estrl
****
kuya muzta po kaung lahat kuya may tanong po ako sau ako an magbabayad sa iqama ko 150kd ang kaltas sa akin tama po ba 2? Kc naguguluhan po ako sa kaiisip ,thaks po. (Tanong bakit ka kinakaltasan sa iqama, binili mo ba iyan? Saan ka trabaho sa bahay o sa labas. Ang bayad sa iqama ay KD10 lang bawat taon ang pagkakaalam ko, kung employer mo siya, dapat siya ang magbabayad niyan at walnag bawas iyan sa worker na tulad mo).
****
hi kya 1 me sa tagasubaybay ng filpan ask kang f pano magfile ng legal separation lalo na d2 pa me sa Kuwait at gusto ko rin mag change status and name. legal me na kasal sa pinas at ang asawa ko may kinakasama na nasa hongkong pa me hindi na maganda ang magsasam namin, kuya ang sakit ng kahapon ko kya wala me gana umuwi ng pinas, thaks sa filpan kuya (File ka sa munisipyo ninyo ng annulment, iyan ay kung gusto mong mag-asawa na rin ng iba. Kung gusto mong mag-file d2 puede rin kailangan mo lang kumuha ng special power of attorney sa embassy at ang abogado mo sa Pinas ang lalakad niyan. Komplikado at katumbas ang malaking halaga niyan.
Sunday, March 25, 2007
Buhay at Pag-asa
Ni Ben Garcia
'Papa' ko may-kasamang 'Manay' ko po!
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, P0 Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito pa ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
(Pagpapatuloy sa padalang kuwento ni Mars, kung gusto niyong balikan ang unang bahagi, ibrowse po ninyo ang aking blogsite, ang address ay makikita sa itaas)
Dear Kuya Ben,
(Matapos ang isang nabigong relasyon...)Dumating sa buhay ko sa Choy, gwapo, matangkad at mabait dahilan upang mahalin ko cya ng lubusan. Marami ang tutol sa aming relasyon lalo na ang mga matalik kong kaibigan. Umibig ako sa kanya Kuya Ben, ubod sidhing pag ibig dahilan upang maging bulag ako sa anumang naririnig tungkol sa kanya. Marami ang nagsasabing maling lalaki ang aking minahal. Sayang daw ako dahil maganda at may talino pero maling lalaki ang minahal ko. Lahat sa akin ay tama Kuya Ben, ako ang nagmamahal di sila, iyan ang aking katwiran. Ilang beses kong tinanong si Choy kung totoo ang balitang may anak cya sa 2 babae, pero pilit nyang itinanggi. Kaya naniwala ako. March 2005 ng may nangyari sa amin, ilang beses at di kailan man inisip na magbunga ito, April nakaramadm ako ng hilo at laging napapagod. Pero binaliwala ko iyon, masaya ang aming relasyon kuya hanggang isang araw, ay ina-sign ako sa ticket booth ng cinema, di ako makapaniwala sa aking nakita Kuya Ben, si Choy may kasama di babae kundi isang bading.
Gulat siya ng makita ako Kuya Ben kita sa kanyang mukha ang takot at pangamba. Lumapit ang kaibigan ko at sinabing di ako bulag para di maniwala sa lahat ng mga sinasabi nila. Umiyak na lang ako at naghalf day sa work ng araw na iyon. Sa bahay ibinuhos ko ang lahat ng aking galit at sama ng loob. Kinabukasan pumasok ako at nagkita kami sa trabaho. Gusto nyang magpaliwanag pero diko pinakinggan. Sunod ng sunod sa akin at pilit akong gustong kausapin. Tumalikod siya kuya at umalis. Alam kong totoo ang lahat ng sanasabi noon ng tao sa kanya, pero dahil mahal ko siya at diko naman nakikita, hinayaan ko ang lahat. Nagdecide akong tumigil sa trabaho at umuwi ako sa amin. Di alam ni Choy ang tunnay kong kalagayan, limang buwan na ang pinagbubuntis ko ng malaman ng Nanay ang lahat. Tinanggap ng pamilya ko ang nangyari kuya pero sinabi
nilang dapat malaman ni Choy ang lahat. Tinawang ko ang kaibigan ko sa dati kong trabaho at naitanong ko kung naroron pa rin si Choy, sinabi nilang oo, pero may-bago na itong GF. Nasaktan ako ng husto sa narinig ko. Nagtanong naman ang kaibigan ko kung anot-bigla akong napatawag, namiss-ko raw ban ng sobra si Choy. Sinabi ko sa kanya ang totoo. Matapos ko siyang kausapin, sinugod siya ng kaibigan ko at pinagmumura kasama ng bago niyang GF. Sinabi ng kaibigan ko ang totoo, buntis ako at kailangan panagutan ang kanyang ginawa. Nabigla rin si Choy sa kanyang narinig mula sa kaibigan ko, di raw niya alam.
Tumawag agad siya sa akin at nagpaliwanag, doon siya nangakong pupuntahan ako at pananagutan ang bata. Pero malapit na akong manganak wala pa ring Choy na dumarating Kuya Ben hanggang sa iluwal ko ang bata, wala pa rin. Nang malaman nyang nanganak na ako, tumawag uli sa akin at nangako na namang muli na pupuntahan ako at bibigyan ako ng aking mga pangangailangan para sa bata. Pero ganoon pa rin walang sumipot na Choy.
February 2006, 2 buwan na ang anak ko ng magdecide akong mag-abroad. March 3, araw bago ako mag-flight papuntang Kuwait, bigla syang sumulpot at nakikiusap na hwag na lang daw akong umalis, nagpaliwang din siya kung bakit di siya nakarating noon. Tinanggap siya ng pamilya ko, walang galit ang pamilya ko na ipinakita sa kanya, sa kabila ng hindi niya pagsipot ng mga panahon na lagi siyang nangangako sa akin. Doon niya rin inamin sa akin na mayroon na nga siyang 2 anak na babae. Tinanong ko kung bakit di nya inamin ang totoo noon sa akin. Takot daw siyang mawala ako sa kanya ng tuluyan, pero tingnan mo naman, Kuya Ben, nagawa nyang makipagrelasyon noong wala ako. Umalis ako kuya at nandito ako ngayon sa Kuwait. Masakit man, pero heto, disgrasyada na akong matatawag dahil sa lintek na pagmamahal na pagmamahal. Bago ako umalis nangako siyang pupuntahan lagi ang anak namin at maghihintay daw siya sa akin. Gulong gulo ang isip ko Kuya Ben, okay ang dalawang buwan na nandito ako dahil lagi nya akong tini-text, tinatawagan, pero unti-unting naglaho ang aming kumunikasyon. Nabalitaan ko rin na di rin siya nagpunta sa amin noong binyag ng aming anak. Kuya mahal na mahal ko pa rin si Choy, umaasa akong pag uwi ko, naroroon pa rin siya sa akin.
Gusto kong humingi ng iyong payo, gusto kong ituloy ang aking buhay kasama siya at ng anak namin, mahal na mahal ko pa rin siya, hanggang ngayon. Marami akong bagong manliligaw, pero di ko sila pinapansin. Mayroon nga raw tumawag doon sa amin sa Pinas, kasama ko sa trabaho, tanggap daw ang kalagayan ko, at handa raw akong pakasalan, pero ayaw ko, nararamdaman kong mahal ko pa rin ang lalaking ama ng aking anak.
Ano ba ang aking gagawin, mag-iisang taon na ako sa Kuwait. Dapat pa ba akong umasa kay Choy?
Gumagalang at Nagpapasalamat,
Mars
Hi Mars. Salamat sayong liham at tiwala sa aking column. Alam ko ang tunay mong nararamdaman ngayon. Masakit ano, pero, iyan ay dahil sa tunay kang nagmamahal. Ganyan po talaga, at napaka-swerte ng lalaki sayo, lalo na ang Choy na iyan! Tapat at totoo kang magmahal, mababait din ang iyong pamilya, dahil wala ring narinig na masamang salita ang Choy sa kanila at maging laban sayo. Masuwerte ka Mars, sa kabila ng kabiguan mo sa lalaki, mayroon kang pamilyang handa kang tanggapin, ano man ang kalagayan mo. Totoo, dapat ganyan, pero, in your part, aral iyan sayo. Dahan-dahan ka sayong disisyon, kung ako ang kapatid mo o Tatay mo, ayaw ko na ring maranasan mo ulit ang naranasan mo noon. Tama na iyon! Kase masakit ang matisod muli isa pa hindi ako naniniwalang dapat danasin mo ang ganyan. Mabait kang bata.
Mars, di mo gaanong niliwanag ng tungkol kay Choy. Sa pag-amin niya mayroon siyang dalawang anak na babae, kasal ba siya sa Nanay ng dalawang anak niyang iyon? O tulad din ng nangyari sayo, na matapos kang buntisin ay pinabayaan na rin at pinangakuan na lang ng salita. Kung kasal siya sa una, mahirap nang mag-habol o umasa pa, oo, para sa bata, mayroon dapat sustento para sa kanya, karapatan iyon ng anak mo. Pero, yung aasa ka sa kanya, lalot kasal siya sa iba, mahirap iyan, hindi iyan ganyan kadali.
Napatunayan mo na ng ilang beses na hindi siya lalaking kausap, wala siyang isang salita, sinungaling at makapal ang mukha. (Sorry po) pero iyan ang angkop na salita para sa kanya. Nakikita kong ikaw na lang ang laging umaasa, ikaw na lang ang laging nag-hihintay sa kanya, ang nagbibigay ng panahon sa kanya. Papaano ikaw? Papaano ang iyong sariling kaligayahan, nasisiyahan ka ba sa paghihintay at pag-asang magiging kayo balang araw? Hindi naman maliwanag kung tunay ba ang nararamdaman niyang pag-ibig sayo, o dahil sa tawag lang ng laman, dahil maganda ka? Yung wala kayong communication, patunay, iyan na hindi ka niya naaalala, baka nasa-iba siyang kandungan. Hindi niya pinahahalagahan ang nararamdaman mo, bakit ka pa aasa at ipagpapatuloy ang pagmamahal sa kanya.
Oo, tatay siya ng anak mo, pero, nasaan siya noong naghihirap ka, noong manganak ka, noong kailangan mo siya. Wala! Gusto ko lang sabihin sayo, na tapusin mo na ang mga sandaling umaasa at naghihintay ka sa lalaking hindi naman bagay sa kanya ang pagmamahal na ini-aalay mo. Wala kayong maliwanag na kasunduan noong umalis ka, wala kayong matibay na kasulatan na puede mong panghawakan upang patuloy kang umasa. Wala na siya at ituring mo siyang isang karanasan ng kahapon. Harapin mo ang ngayon, papaano ka? Saan patungo ang iyong bukas at kinabukasan ng iyong anak? Iyan ang liwanagin mo ngayon, sapagkat, ang magiging disisyon mo sa ngayon ay mag-rereflect sayong magiging buhay bukas. Ituwid mo ang magiging disisyon mo ngayon, sa akin lang, ayaw ko nang makitang nagkamali ka muli, tama na ang isang beses magoyo o maloko ng lalaki. Iyang nangyari sayo ngayon, dalhin mo iyan bilang aral sayong buhay, iyan ang dahilan kung bakit ko sinabi sa unang bahagi pa lang na maghinay-hinay sa susunod na disisyon. Maraming lalaki ang mangangakong muli, siguraduhin mo nang totoo ang sinasabi nila. Siguraduhin mo nang hindi lang ikaw ang mag-mamahal kundi pareho niyong nararamdaman ang tinatawag na pag-ibig. Buksan mo ang iyong puso sa iba, pero... be very careful!
Sunday, March 18, 2007
Buhay at Pag-asa
Ni Ben Garcia
'Papa' ko may-kasamang 'Manay' ko po!
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, P0 Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito pa ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Magandang araw sa iyo at sa lahat ng mga Pilipinong sumusubaybay sa Buhay at Pag asa. Tawagin nyo ako sa pangalang Mars, 24 yrs old at bunso sa tatlong magkakapatid, puro kami babae. Nais kong ibahagi ang kwento ng aking buhay sa ating mga kababayan at upang humingi ng iyong payo. Sisimulan ko ang aking kwento ng akoy nasa ikalawang taon ng aking kurso na Bachelor of Arts. Half scholar at same time working student ako Kuye Ben sa dahil di kayang tustusan ng aking mga magulang ang aking pag aaral. 2001 doon ko nakilala si Jay ang lalaking unang minahal at inalayan ko ng aking sarili, masaya ang aming relasyon kuya dahil kapwa tanggap ng aming pamilya ang aming ralasyon. March 2003 graduation ng boyfriend ko at syempre lahat ay nandoon upang magcelebrate. Masaya ang lahat lalo na kaming dalawa. Marami kaming plano kuya ben , doon ang mga pangakong kami habang buhay, pero gaya nga ng kasabihan na ang pangkoy madaling mapako. Umalis siya at lumuwas ng Maynila. okey pa sana kasi kahit papaano ay may komunikasyon kaming dalawa, pero unti unting lumabo ang aming relasyon, minsan lang ang tawagan at hangang tuluyan na nga itong naputol. Nabalitaan ko rin na may bago cyang kasintahan. Nasaktan ako kuya dahil mahal mahal ko cya. Pero ano pa nga ba ang magagawa ko kundi ang tanggapin ang lahat at ipagpatuloy ang buhay. Makalipas ang isang taon at tuluyan ko na ring nakalimutan si Jay. Napahinto ako sa pag aaral Kuya Ben at naghanap ng trabho, natanaggap ako sa isang mall bilang checker, okey ang trabaho , walang problema. Marami akong naging kaibigan at syempre manliligaw, pero di ko pinapansin. Gaya ng sabi ng iba pagnakita mo na ang taong muling magpapatibok ng iyong puso lahat
gagawin mo at walang makahahadlang dito. Dumating sa buhay ko sa Choy, gwapo, matangkad at mabait dahilan upang mahalin ko cya ng lubusan. Marami ang tutol sa aming relasyon lalo na ang mga matalik kong kaibiagn. Umibig ako sa kanya Kuya Ben, ubod sidhing pag ibig dahilan upang maging bulag ako sa anumang naririnig tungkol sa kanya. Marami ang nagsasabing maling lalaki ang aking minahal. Sayang daw ako dahil maganda at may talino pero maling lalaki ang minahal ko. Lahat sa akin ay tama Kuya Ben, ako ang nagmamahal di sila, iyan ang aking katwiran. Ilang beses kong tinanong si Choy kung totoo ang balitang may anak cya sa 2 babae, pero pilit nyang itinanggi. Kaya naniwala ako. March 2005 ng may nangyari sa amin, ilang beses di at di kailan man inisip na magbunga ito, April nkaramadm ako ng hilo at laging napapagod. Pero binaliwala ko iyon, ,masaya ang aming relasyon kuya hanggang isang araw, ay inassign ako sa ticket booth ng cinema, di ako makapaniwala sa aking nakita Kuya Ben, si Choy may kasama di babae kundi isang bading. -Itutuloy
****
(Bago ko ituloy... para may-suspense, dako muna tayo sa padalang liham ni Gloria M last week, titled 'Kaibigan ni Gloria, kahati sa pag-ibig ng asawa')
Dear Gloria M.
Gloria M. Gloria Macapagal? Gloria Macapino, Macapuno, Maluhualhati? Kahit ano pa man ikaw ay matatawag kong matapang. Buo ang loob at mayroong paninindigan. Tama ang ginawa mong ipaubaya na lang ang asawa mo sa dati mong kaibigan. Siya naman itong walang paninindigan at nagpadala sa kahinaan ng tawag ng laman. Nang-yayari ang ganyan Gloria M, mahirap isipin, pero ganyan ang buhay. Ang mabuti sayo, marunong kang mag-handle ng ganyang sitwasyon. Simpleng totoo. Bata ka pa, puede ka pang makakita ng taong magiging kasama mo habambuhay, sa tingin ko, kung magpapa-annul kayo ng kasal, magiging mabilis iyan sa tulong ng abugado, pero ewan, kung interesado ka pang humanap ng kapalit niya, hindi kita dini-discourage. Mayroon kang ipinukol na isang katanungan na sa tingin ko madali lang ang kasagutan at hindi ko kailangan ang tulong mga mga experto. Yung tungkol sa tanong kung hahanapan ba ng marriage contract ang iyong anak sakalit maghanap na siya ng trabaho? Ikaw ba Ms Gloria M, hinanap sayo ang marriage contract ng iyong Nanay at Tatay noong mag-apply ka? Di ba hindi naman. Hindi naman ganoon kaimportante/kahalaga ang marriage contract ninyo para sa anak mo, mas-mahalaga po iyan sayo at sa asawa mo at syempre sa pag-asekaso ng mga kayamanang mapupunta sa anak mo. Sa tingin kong dapat mong alalahanin ay yung mga karapatan ng anak mo na dapat mapa-sa-kanya, oo, sa pag-aayos niyan, kailangan mo siyempre ang katibayan na mag-asawa nga kayo, so kung sakali man, puede kang kumuha ng kopya sa registration office sa inyong bayan, iyan ay kung ipinarehistro niyo ang inyong kasal noon. Puede kang kumuha ng certified copy sa gobyerno, dahil sa tingin ko mayroon silang file niyan.
Sa kapakanan ng mga hindi nakabasa ng kanyang liham, puede niyo pong balikan ang kanyang kuwento sa aking blog-site. Pero bibigyan ko rin kayo ng buod upang magkaroon kayo ng idea sa kuwento ni Gloria M. Nakapangasawa ng lalaking di niya gaanong mahal noong una, pero napamahal na rin siya kinalaunan, ipinagkasundo lang kase siya sa napangasawa niyang lalaki kung saan nagkaroon sila ng isang anak. Pero, sabi niya, inakit daw po ng kanyang kaibigan ang kanyang asawa at pumatol ito na siya namang ikinabuntis ng kaibigan niya. Syempre normal sa babae lalo na sa atin ang hindi pumayag sa gusto ng babae na share sila sa pagmamahal ng lalaki. Baliw na baliw daw po itong kaibigan niya sa asawa niya, kaya nagbanta na magpapakamaty kung sakalit iwanan ito. Take note, yung babae, mayroong tatlong anak at ninang pa raw sa anak ni Gloria M. Di nakatiis si Gloria, at minabuti pa nitong lumayo na lamang, sinunog niya ang marriage contract nilang mag-asawa. Nagpunta siya ng Saudi Arabia at isang taon lang daw ang lumipas, nagsama ang asawa niya at ang babaeng kaibigan niya. So lumalabas ngayon na nawalan ng asawa si Gloria, wala nang balak pang balikan ni Gloria ang kanyang asawa. Yan po ang buod ng kuwento ni Gloria M. Noong nakaraang labas kasamang nailathala ang larawan ni Gloria M.
(Abangan po ninyo ang pagpapatuloy ng kuwento this time ni Mars).
'Papa' ko may-kasamang 'Manay' ko po!
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, P0 Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito pa ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Magandang araw sa iyo at sa lahat ng mga Pilipinong sumusubaybay sa Buhay at Pag asa. Tawagin nyo ako sa pangalang Mars, 24 yrs old at bunso sa tatlong magkakapatid, puro kami babae. Nais kong ibahagi ang kwento ng aking buhay sa ating mga kababayan at upang humingi ng iyong payo. Sisimulan ko ang aking kwento ng akoy nasa ikalawang taon ng aking kurso na Bachelor of Arts. Half scholar at same time working student ako Kuye Ben sa dahil di kayang tustusan ng aking mga magulang ang aking pag aaral. 2001 doon ko nakilala si Jay ang lalaking unang minahal at inalayan ko ng aking sarili, masaya ang aming relasyon kuya dahil kapwa tanggap ng aming pamilya ang aming ralasyon. March 2003 graduation ng boyfriend ko at syempre lahat ay nandoon upang magcelebrate. Masaya ang lahat lalo na kaming dalawa. Marami kaming plano kuya ben , doon ang mga pangakong kami habang buhay, pero gaya nga ng kasabihan na ang pangkoy madaling mapako. Umalis siya at lumuwas ng Maynila. okey pa sana kasi kahit papaano ay may komunikasyon kaming dalawa, pero unti unting lumabo ang aming relasyon, minsan lang ang tawagan at hangang tuluyan na nga itong naputol. Nabalitaan ko rin na may bago cyang kasintahan. Nasaktan ako kuya dahil mahal mahal ko cya. Pero ano pa nga ba ang magagawa ko kundi ang tanggapin ang lahat at ipagpatuloy ang buhay. Makalipas ang isang taon at tuluyan ko na ring nakalimutan si Jay. Napahinto ako sa pag aaral Kuya Ben at naghanap ng trabho, natanaggap ako sa isang mall bilang checker, okey ang trabaho , walang problema. Marami akong naging kaibigan at syempre manliligaw, pero di ko pinapansin. Gaya ng sabi ng iba pagnakita mo na ang taong muling magpapatibok ng iyong puso lahat
gagawin mo at walang makahahadlang dito. Dumating sa buhay ko sa Choy, gwapo, matangkad at mabait dahilan upang mahalin ko cya ng lubusan. Marami ang tutol sa aming relasyon lalo na ang mga matalik kong kaibiagn. Umibig ako sa kanya Kuya Ben, ubod sidhing pag ibig dahilan upang maging bulag ako sa anumang naririnig tungkol sa kanya. Marami ang nagsasabing maling lalaki ang aking minahal. Sayang daw ako dahil maganda at may talino pero maling lalaki ang minahal ko. Lahat sa akin ay tama Kuya Ben, ako ang nagmamahal di sila, iyan ang aking katwiran. Ilang beses kong tinanong si Choy kung totoo ang balitang may anak cya sa 2 babae, pero pilit nyang itinanggi. Kaya naniwala ako. March 2005 ng may nangyari sa amin, ilang beses di at di kailan man inisip na magbunga ito, April nkaramadm ako ng hilo at laging napapagod. Pero binaliwala ko iyon, ,masaya ang aming relasyon kuya hanggang isang araw, ay inassign ako sa ticket booth ng cinema, di ako makapaniwala sa aking nakita Kuya Ben, si Choy may kasama di babae kundi isang bading. -Itutuloy
****
(Bago ko ituloy... para may-suspense, dako muna tayo sa padalang liham ni Gloria M last week, titled 'Kaibigan ni Gloria, kahati sa pag-ibig ng asawa')
Dear Gloria M.
Gloria M. Gloria Macapagal? Gloria Macapino, Macapuno, Maluhualhati? Kahit ano pa man ikaw ay matatawag kong matapang. Buo ang loob at mayroong paninindigan. Tama ang ginawa mong ipaubaya na lang ang asawa mo sa dati mong kaibigan. Siya naman itong walang paninindigan at nagpadala sa kahinaan ng tawag ng laman. Nang-yayari ang ganyan Gloria M, mahirap isipin, pero ganyan ang buhay. Ang mabuti sayo, marunong kang mag-handle ng ganyang sitwasyon. Simpleng totoo. Bata ka pa, puede ka pang makakita ng taong magiging kasama mo habambuhay, sa tingin ko, kung magpapa-annul kayo ng kasal, magiging mabilis iyan sa tulong ng abugado, pero ewan, kung interesado ka pang humanap ng kapalit niya, hindi kita dini-discourage. Mayroon kang ipinukol na isang katanungan na sa tingin ko madali lang ang kasagutan at hindi ko kailangan ang tulong mga mga experto. Yung tungkol sa tanong kung hahanapan ba ng marriage contract ang iyong anak sakalit maghanap na siya ng trabaho? Ikaw ba Ms Gloria M, hinanap sayo ang marriage contract ng iyong Nanay at Tatay noong mag-apply ka? Di ba hindi naman. Hindi naman ganoon kaimportante/kahalaga ang marriage contract ninyo para sa anak mo, mas-mahalaga po iyan sayo at sa asawa mo at syempre sa pag-asekaso ng mga kayamanang mapupunta sa anak mo. Sa tingin kong dapat mong alalahanin ay yung mga karapatan ng anak mo na dapat mapa-sa-kanya, oo, sa pag-aayos niyan, kailangan mo siyempre ang katibayan na mag-asawa nga kayo, so kung sakali man, puede kang kumuha ng kopya sa registration office sa inyong bayan, iyan ay kung ipinarehistro niyo ang inyong kasal noon. Puede kang kumuha ng certified copy sa gobyerno, dahil sa tingin ko mayroon silang file niyan.
Sa kapakanan ng mga hindi nakabasa ng kanyang liham, puede niyo pong balikan ang kanyang kuwento sa aking blog-site. Pero bibigyan ko rin kayo ng buod upang magkaroon kayo ng idea sa kuwento ni Gloria M. Nakapangasawa ng lalaking di niya gaanong mahal noong una, pero napamahal na rin siya kinalaunan, ipinagkasundo lang kase siya sa napangasawa niyang lalaki kung saan nagkaroon sila ng isang anak. Pero, sabi niya, inakit daw po ng kanyang kaibigan ang kanyang asawa at pumatol ito na siya namang ikinabuntis ng kaibigan niya. Syempre normal sa babae lalo na sa atin ang hindi pumayag sa gusto ng babae na share sila sa pagmamahal ng lalaki. Baliw na baliw daw po itong kaibigan niya sa asawa niya, kaya nagbanta na magpapakamaty kung sakalit iwanan ito. Take note, yung babae, mayroong tatlong anak at ninang pa raw sa anak ni Gloria M. Di nakatiis si Gloria, at minabuti pa nitong lumayo na lamang, sinunog niya ang marriage contract nilang mag-asawa. Nagpunta siya ng Saudi Arabia at isang taon lang daw ang lumipas, nagsama ang asawa niya at ang babaeng kaibigan niya. So lumalabas ngayon na nawalan ng asawa si Gloria, wala nang balak pang balikan ni Gloria ang kanyang asawa. Yan po ang buod ng kuwento ni Gloria M. Noong nakaraang labas kasamang nailathala ang larawan ni Gloria M.
(Abangan po ninyo ang pagpapatuloy ng kuwento this time ni Mars).
Tuesday, March 13, 2007
BUHAY AT PAG-ASA
Kaibigan ni Gloria, kahati sa pag-ibig ng asawa
Ni Ben Garcia
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, P0 Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito pa ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Una sa lahat binabati kita ng isang magandang araw sampo ng iyong daang libong . taga-subaybay kabilang na ang iyong mga kasamahan sa programang Buhay at Pag- asa. Kuya Ben, nagging inspirasyon ko na po ang paghabasa ng iyong column tuwing Linggo. Buti na lang at mayroong ganyan d2. Ako po si Gloria M. tubong Mindanao, single parent sa nag-iisa kong anak, 14 years na po kaming hiwalay ng aking asawa. 15 years old na rin po ang aking anak ngayon. Ipinagkasundo ako ng aking magulang sa lalaking kababata ko rin sa aming lugar. Kaklase ko po siya mula elementarya hanggang H-School. Nanligaw siya sa akin, puppy lover lang kami kung baga, pero nakarating sa magulang ko, kaya, nagustuhan nila. Isa akong scholar sa aming paaralan, matalinong matatawag kaya maraming nagkakagusto sa akin. Umiwas ako dahil bata pa ako noon, kaya sumama ako sa aking pinsan sa Maynila. Napunta kami sa Antipolo. Nagustuhan ako ng isang madre sa Antipolo nang minsang umattend kami ng fiesta, kinuha niya ako at ginawang kasa-kasama sa kombento, 'Carmelites Sisters Convent' daw po iyon at sila na rin ang nagpaaral sa akin.
Ang buong akala ko, nakaligtas na ako sa lahat ng mga taong gustong mapasakamay ako. Pero isang araw tinawag ako ng mother superior ko at dumating daw ang isang sulat mula sa tatay ko, agaw buhay daw po ang nanay ko kaya kailangan akong umuwi sa amin. Sumunod ako sa payo ng mother superior na kailangan balikan ko ang aking mga magulang. Nung makarating ako sa amin, doon ko nalaman na kasinungalingan pala ang laman ng liham walang karamdaman ang aking inay, ginawa lang daw nila iyon, para ma-obliga akong umuwi at para maituloy ang kasal na una nang ipinagkasundo ng mga magulang ko sa lalaking kababata ko.
Half Christian at Half-Muslim akong matatawag, Kristyano kase ang aking ina at ang ama ko naman ay Muslim. 15 taon pa lang po ako noon at hindi pa puedeng ikasal sa simbahan kaya ikinasal kami sa aming tribu at ang kasunduan, pakakasal ako sa lalaki kapagumabot na alto sa gulang na 18. Pinagkasunduan din nila na kailangan akong makatapos ng pag-aaral kahit na kasal na ako sa lalaki. Palibhasa bata pa ako noon, ang akala ko, lahat ng bagay kailangan sundin ang payo ng magulang.
Sumama na ako sa aking asawa matapos ang kasal, sa Marikina kami tumira sa tiyuhin niya, isang abogado. Driver siya ng tiyuhin niya at tinupad naman ng asawa ko ang pangakong papayagan niya akong makapag-aral. Midwifery po ang kinuha kong kurso, dahil gusto ko mabilis at ng makapagtrabaho agad. Pero nabuntis ako sa kalagitnaan ng aking pag-aaral. Nang makita ng asawa ko na nahihirapan na ako, naki-usap siyang sa Mindanao ko na lang isilang ang sanggol. Masaya din ang pakikisama ko sa kanya, dahil tinupad niya ang lahat ng pangako sa kasal. Hindi ko pinagsisisihan ang maging asawa ko siya.
Mg buong akala ko wala na iyong katapusan, pero taong 1993, nahulog sa patibong ang asawa ko. Inakit siya ng kaibigan ko (pa naman) at ninang ng anak ko, papayag daw siyang maging kabit o katulong sa bahay namin basta mag-hati daw kami sa asawa ko. Lagi niyang inaakit ang asawa ko at sinasabihan niya itong bakla. Ang akala ko biruan lang iyon ng dalawa. Maaaring nainsulto siguro ang asawa ko at pinatulan ang kaibigan ko. Ilang buwan ang lumipas, nag-punta ito ng baranggay, buntis daw siya siya at ang asawa ko ang tatay ng anak niya. Pero kuya Ben may-asawa at mayroong tatlong anak ang babaeng ito. Kinausap ng masinsinan ng tatay ng asawa ko ang babae, papayag daw siyang bayaran na lamang ang babae, basta layuan niya asawa ko. Pero hindi ito pumayag, mas-mabuti pa raw ang mamatay siya kesa tanggapin ang alok nila.
Nung kausapin ko siya tungkol sa kalagayan niya, ayaw nitong paawat sa kagustuhan sa asawa ko, para siyang baliw na gustong mapa-sa-kanya ang asawa ko. Sa iniss ko mag-asawang sampal ang ibinigay ko. Ang akala ko magagalit sa akin, pero nanikluhod pa ito at humihingi ng tawad sa ginawa niyang pang-aakit sa asawa ko. Habang tumatagal, naiinis na ako sa asawa ko, nararamdaman ko kaseng parang mayroon na itong pag-tingin sa babaing minsan ay kaibigan ko. Nang hindi ko na makayanan, nagdisisyon akong makipaghiwalay sa kanya. Ayaw ko kaseng mayroon akong kahati sa pag-ibig sa asawa ko.
Pero kahit ano raw mangyari di papayag ang asawa ko na bigyan ako ng legal separation. 1998 naisipan kong mangibang bansa, sa Saudi Arabia ang bansang unang narating ko. Masakit man, pero iyon na rin siguro ang magpapagaan ng kalooban ko. Wala pa akong isang taon sa Saudi nabalitaan kong nagsama na raw ng tuluyan ang asawa ko at ang kabit niya. Masakit tanggapin dahil minahal ko na rin ang asawa ko. Pero noong umuwi ako ng Pilipinas, di na ako nagpakita kahit wala kaming legal separation. Gusto pa rin akong pakisamahan ng asawa ko kahit mayroon na siyang anak sa babaing kabit niya, pero ayaw ko nga ng ganoon kaya hindi niya ako masisisi.
Ito po ang tanong ko, kung makatapos ba ng pag-aaral ang anak ko at mag-apply ng trabaho, hahanapin ba ang marriage contract namin, kase sa inis ko, sinunog ko na po ang marriage contract namin. Hindi kaya mahirapan ang anak ko?
Gumagalang at Nagpapasalamat,
Gloria M.
(Abangan ang sagot ni Ben Garcia sa susunod na Linggo)
Ni Ben Garcia
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, P0 Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito pa ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Una sa lahat binabati kita ng isang magandang araw sampo ng iyong daang libong . taga-subaybay kabilang na ang iyong mga kasamahan sa programang Buhay at Pag- asa. Kuya Ben, nagging inspirasyon ko na po ang paghabasa ng iyong column tuwing Linggo. Buti na lang at mayroong ganyan d2. Ako po si Gloria M. tubong Mindanao, single parent sa nag-iisa kong anak, 14 years na po kaming hiwalay ng aking asawa. 15 years old na rin po ang aking anak ngayon. Ipinagkasundo ako ng aking magulang sa lalaking kababata ko rin sa aming lugar. Kaklase ko po siya mula elementarya hanggang H-School. Nanligaw siya sa akin, puppy lover lang kami kung baga, pero nakarating sa magulang ko, kaya, nagustuhan nila. Isa akong scholar sa aming paaralan, matalinong matatawag kaya maraming nagkakagusto sa akin. Umiwas ako dahil bata pa ako noon, kaya sumama ako sa aking pinsan sa Maynila. Napunta kami sa Antipolo. Nagustuhan ako ng isang madre sa Antipolo nang minsang umattend kami ng fiesta, kinuha niya ako at ginawang kasa-kasama sa kombento, 'Carmelites Sisters Convent' daw po iyon at sila na rin ang nagpaaral sa akin.
Ang buong akala ko, nakaligtas na ako sa lahat ng mga taong gustong mapasakamay ako. Pero isang araw tinawag ako ng mother superior ko at dumating daw ang isang sulat mula sa tatay ko, agaw buhay daw po ang nanay ko kaya kailangan akong umuwi sa amin. Sumunod ako sa payo ng mother superior na kailangan balikan ko ang aking mga magulang. Nung makarating ako sa amin, doon ko nalaman na kasinungalingan pala ang laman ng liham walang karamdaman ang aking inay, ginawa lang daw nila iyon, para ma-obliga akong umuwi at para maituloy ang kasal na una nang ipinagkasundo ng mga magulang ko sa lalaking kababata ko.
Half Christian at Half-Muslim akong matatawag, Kristyano kase ang aking ina at ang ama ko naman ay Muslim. 15 taon pa lang po ako noon at hindi pa puedeng ikasal sa simbahan kaya ikinasal kami sa aming tribu at ang kasunduan, pakakasal ako sa lalaki kapagumabot na alto sa gulang na 18. Pinagkasunduan din nila na kailangan akong makatapos ng pag-aaral kahit na kasal na ako sa lalaki. Palibhasa bata pa ako noon, ang akala ko, lahat ng bagay kailangan sundin ang payo ng magulang.
Sumama na ako sa aking asawa matapos ang kasal, sa Marikina kami tumira sa tiyuhin niya, isang abogado. Driver siya ng tiyuhin niya at tinupad naman ng asawa ko ang pangakong papayagan niya akong makapag-aral. Midwifery po ang kinuha kong kurso, dahil gusto ko mabilis at ng makapagtrabaho agad. Pero nabuntis ako sa kalagitnaan ng aking pag-aaral. Nang makita ng asawa ko na nahihirapan na ako, naki-usap siyang sa Mindanao ko na lang isilang ang sanggol. Masaya din ang pakikisama ko sa kanya, dahil tinupad niya ang lahat ng pangako sa kasal. Hindi ko pinagsisisihan ang maging asawa ko siya.
Mg buong akala ko wala na iyong katapusan, pero taong 1993, nahulog sa patibong ang asawa ko. Inakit siya ng kaibigan ko (pa naman) at ninang ng anak ko, papayag daw siyang maging kabit o katulong sa bahay namin basta mag-hati daw kami sa asawa ko. Lagi niyang inaakit ang asawa ko at sinasabihan niya itong bakla. Ang akala ko biruan lang iyon ng dalawa. Maaaring nainsulto siguro ang asawa ko at pinatulan ang kaibigan ko. Ilang buwan ang lumipas, nag-punta ito ng baranggay, buntis daw siya siya at ang asawa ko ang tatay ng anak niya. Pero kuya Ben may-asawa at mayroong tatlong anak ang babaeng ito. Kinausap ng masinsinan ng tatay ng asawa ko ang babae, papayag daw siyang bayaran na lamang ang babae, basta layuan niya asawa ko. Pero hindi ito pumayag, mas-mabuti pa raw ang mamatay siya kesa tanggapin ang alok nila.
Nung kausapin ko siya tungkol sa kalagayan niya, ayaw nitong paawat sa kagustuhan sa asawa ko, para siyang baliw na gustong mapa-sa-kanya ang asawa ko. Sa iniss ko mag-asawang sampal ang ibinigay ko. Ang akala ko magagalit sa akin, pero nanikluhod pa ito at humihingi ng tawad sa ginawa niyang pang-aakit sa asawa ko. Habang tumatagal, naiinis na ako sa asawa ko, nararamdaman ko kaseng parang mayroon na itong pag-tingin sa babaing minsan ay kaibigan ko. Nang hindi ko na makayanan, nagdisisyon akong makipaghiwalay sa kanya. Ayaw ko kaseng mayroon akong kahati sa pag-ibig sa asawa ko.
Pero kahit ano raw mangyari di papayag ang asawa ko na bigyan ako ng legal separation. 1998 naisipan kong mangibang bansa, sa Saudi Arabia ang bansang unang narating ko. Masakit man, pero iyon na rin siguro ang magpapagaan ng kalooban ko. Wala pa akong isang taon sa Saudi nabalitaan kong nagsama na raw ng tuluyan ang asawa ko at ang kabit niya. Masakit tanggapin dahil minahal ko na rin ang asawa ko. Pero noong umuwi ako ng Pilipinas, di na ako nagpakita kahit wala kaming legal separation. Gusto pa rin akong pakisamahan ng asawa ko kahit mayroon na siyang anak sa babaing kabit niya, pero ayaw ko nga ng ganoon kaya hindi niya ako masisisi.
Ito po ang tanong ko, kung makatapos ba ng pag-aaral ang anak ko at mag-apply ng trabaho, hahanapin ba ang marriage contract namin, kase sa inis ko, sinunog ko na po ang marriage contract namin. Hindi kaya mahirapan ang anak ko?
Gumagalang at Nagpapasalamat,
Gloria M.
(Abangan ang sagot ni Ben Garcia sa susunod na Linggo)
Sunday, February 18, 2007
BUHAY AT PAG-ASA
Ni Ben Garcia
Tatlong lalake sa buhay ni Maribel hindi naka-score
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
(Sagot ito sa padalang liham ni Maribel Bongulto ng Bicol).
Dear Maribel,
Salamat sayong tiwala! Sa mga hindi nabasa ang kanyang liham, puede po ninyong bisitahin ang aking blogsite, pero para dun sa mga walang access sa Internet, ibibigay ko po ang buod ng kanyang liham.
Si Maribel Bongulto ay 42 years old na po ngayon, dalaga. Maganda si Maribel, in fact lumabas sa nakaraang dalawang issues ng Panorama ang kanyang mukha, hindi ko na isinama ngayon. Galing daw po sa Singapore at Hong Kong si Maribel bago nagpunta sa Kuwait. Nag-disisyon siyang ishare ang kanyang buhay, di lamang sa kanyang sarili, subalit higit sa lahat dahil gusto niyang papurihan ang Diyos. Miembro po si Maribel ng El-Shaddai Catholic Charismatic Community, isang grupo ng mga Katolikong mananampalataya sa ilalim ng pamumuno ng Bro Mike Velarde. Malaki ang kanilang grupo, ayon sa pamunuan, umaabot sa 10 milyon ang mga miembro nito, mula sa Pilipinas at maging sa labas ng bansa. Sa Kuwait, mayroon din silang chapter dito at aktibo sila sa pagpapalaganap ng salita ng Diyos.
Magaling umawit si Maribel, yung mga naging boyfriend niya, humahanga sa kanyang magandang boses. Tatlo po ang binaggit na bf ni Maribel, sina Wilmer, Ronie at Carl. Puro sila nakatabi ni Maribel sa pagtulog, pero nungka--hindi sila naka-score.
Si Wilmer kababata niya, seyoso ang kanilang relasyon, pero bata pa sila noon, marami pang pangarap at adhikain sa buhay, kaya, nagkahiwalay din sila. Pero bumabalik si Wilmer sa kanya, yun nga lang mayroon ng pananagutan kaya inignore niya ito. Ganun din si Ronie, na nakilala niya sa kanyang trabaho noon. Pero iba ang takbo ng kanyang buhay nung maging sila ni Carl. Si Carl kase ay ka-grupo niya sa El-Shaddai, yun nga lang hindi simpleng miembro, kundi isa siyang preacher. Sa preacher halos umi-ikot ang kanyang buhay. Napamahal siya ng husto kay Carl, pero nag-iba ang ihip ng hangin nung ma-assign ito sa ibang lugar. Doon nagsimula ang panlalamig ni Carl sa kanya. Bukod doon, nakatagpo na rin si Carl ng kanyang bagong GF. Pero si Maribel, tiwala pa rin siyang hindi siya ipagpapalit ni Carl, palibhasa malaki ang ibinigay na tiwala ni Maribel sa kanya. Pero walang epekto iyon, tuloy ang bagong buhay ni Carl, habang si Maribel, halos mabaliw na ito sa kaiisip kay Carl. Ang mga naging babae ni Carl, tinatakot, pinagbabantaan niya ng masama, sinasabihan niyang layuan si Carl sapagkat siya ang tunay na GF ni Carl at mahal siya nito. Nang malaman niyang wala na talagang pag-asang bumalik si Carl sa kanya, nagtangkang magpakamatay si Maribel, pero lahat ng means na gusto niyang gamitin sa pagpapakamatay, hindi available.
Sandali siyang lumayo, nagpunta siya ng Maynila, at nang mabalitaan niyang ikakasal na si Carl, biglang lumambot ang kanyang puso, nagpasiya siyang bumalik sa Bicol at bumili ng panregalong tela para sa dating kasintahan. Ngayon magkaibigan na silang muli at mayroon nang sariling buhay si Carl. Habang si Maribel ay patuloy na umaasang darating ang Mr Right sa kanyang buhay.
Nagpasalamat si Maribel dahil nalagpasan niyang lahat ang mga pagsubok, humingi na rin siya ng tawad sa Panginoon sa minsang pagkakaligaw ng landas.
Typical na kuwento ng buhay pag-ibig. Nataon naman sa buwan ng mga puso. Magandang ehemplo ito para don sa mga taong nababaliw sa pag-ibig. Naku, marami ang ganito sa Kuwait. Ang masama pa nga, ang mga kadalasang nababaliw dito sa pag-ibig ay yung mga taong mayroon nang pananagutan. Pananagutan dahil mayroon nang pamilya. Naalala ko tuloy ang kuwento ni Alea (sadya kong pinalitan ang pangalan upang hindi naman mapahamak yung taong sumulat sa akin), isang kababayan na nagmamalasakit. Heto ang bahagi ng kanyang liham.
Dear Kuya Ben
"Good day po, paki advice mo naman po ung friend ko kc hangang ngayon cge prin ung pkikipagrelasyon nya sa bf nya dito, last year nbuntis na pinalaglag nila, pero hindi prin siya natakot, cge prin ang relasyo nila sa isat-isa. Ang problema eh pareho silang may mga pamilya na sa Pinas. Ganito po ang sitwasyon, ..friend ng pinsan ko ung boy d2 at kasama nya sa work ako nman po ang nag pakila2 sa knila, hangang nagka-hulugan ng loob at nagging sila...ang problema kc kuya ben eh naawa ako sa mga pamilya nila, kung hindi nila tatapusin ito sa huli wasak ng pamilya nila at ako itong abot ang konsensiya, ung friend ko 2 ang anak ung boy naman po ay 3 ang anak sa Pinas. Ngyong huli nga po ung bf ng friend ko gsto naring umiwas kaso po ung friend ko naman ung gusto parin, kasi po na inlove na daw sya ng husto sa boy kasi po ay may hitsura nga, gwapo, matangkad at maputi, eh ung friend ko prin ung lge nagya2 at lumabas ska dun na po napapapunta yun. Minsan kahit walang pera ung boy sagot nya ok lang sa kanya un...please kuya ben maawa po kayo sa knila kc po alam ko every Sunday bumibili po yun ng Kuwait Times para subaybayan ung mga greetings at buhay at pag asa story nyo. Paki advice naman po".
Alea
Kitam, di ba iyan ang kadalasang nangyayari sa marami-rami na rin nating kababayan dito. Ang nakakalungkot nga, nasisira ang pamilya at hanggang sa minsan nauuwi sa kapahamakan. Bago mahuli ang lahat, ayan, si Alea, nagpapaalala sa kanyang matalik na kaibigan. Tigilan na ang kabaliwang iyan. Ang tanging mai-aadvice ko, kung hindi kayang makontrol then get out of the kitchen. Kasabihan iyan ng mga Amerikano, na pinatutungkol sa maraming sitwasyon. Puedeng sa trabaho, sa relasyon, sa buhay. If you can't stay with the heat get out of the kitchen. Kung hindi kayang kontrolin ang sarili, lumayo kayo sa isat-isa. Layuan ninyo ang isat-isa, kailangan ninyong tanggapin ang sakit ng mawala ng tuluyan ang taong minsang naging bahagi ng iyong buhay. Oo, masakit, oo, mahirap, pero iyan ang kapalit ng isang maling relasyon. Gawin ninyo iyan bago mahuli ang lahat. Si Maribel, walang nagsabi sa kanya na layuan niya si Carl, pero sadyang maagap ang Panginoon sa kanyang sitwasyon, kaya kusa na siyang lumayo. Marami ring nagmamahal kay Maribel, mga taong nagmamahal sa kanya, mga taong kapatiran niya sa pananampalatay, na patuloy siyang ipinagdarasal. Huwag kayong magagalit sa kaibigan ninyong si Alea, ginawa niya ang kanyang tungkulin sa inyo, bilang inyong kaibigan. Sa ngayon, tanging masasabi ko sa inyong dalawa, layuan ninyo ang isat-isa, bago mahuli ang lahat. Ang nagaganap sa inyo ngayon ay tawag lang iyan ng laman. Alam ninyong mali, pero nahihirapan kayong iwaksi dahil sa pareho kayong malayo sa inyong mga pamilya. Alalahanin ninyo ang pangako ng inyong kasal sa inyong mga asawa, upang muli kayong matauhan. Pahalagahan ninyo ang inyong mga anak, paano silang lalaki ng tulad ng inyong mga pangarap sa kanila, kung ngayon pa man ay unti-unti na itong nawawasak dahil sa kabaliwan ninyo. Kumilos kayo bago mahuli ang lahat! Salamat sa liham ni Maribel na naging daan upang ang liham ni Alea ay mabigyan ko ng pansin sa pitak na ito. Gayahin ninyo si Maribel, lumayo at hinayaang ang Diyos ang kumilos sa kanyang buhay.
Tatlong lalake sa buhay ni Maribel hindi naka-score
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
(Sagot ito sa padalang liham ni Maribel Bongulto ng Bicol).
Dear Maribel,
Salamat sayong tiwala! Sa mga hindi nabasa ang kanyang liham, puede po ninyong bisitahin ang aking blogsite, pero para dun sa mga walang access sa Internet, ibibigay ko po ang buod ng kanyang liham.
Si Maribel Bongulto ay 42 years old na po ngayon, dalaga. Maganda si Maribel, in fact lumabas sa nakaraang dalawang issues ng Panorama ang kanyang mukha, hindi ko na isinama ngayon. Galing daw po sa Singapore at Hong Kong si Maribel bago nagpunta sa Kuwait. Nag-disisyon siyang ishare ang kanyang buhay, di lamang sa kanyang sarili, subalit higit sa lahat dahil gusto niyang papurihan ang Diyos. Miembro po si Maribel ng El-Shaddai Catholic Charismatic Community, isang grupo ng mga Katolikong mananampalataya sa ilalim ng pamumuno ng Bro Mike Velarde. Malaki ang kanilang grupo, ayon sa pamunuan, umaabot sa 10 milyon ang mga miembro nito, mula sa Pilipinas at maging sa labas ng bansa. Sa Kuwait, mayroon din silang chapter dito at aktibo sila sa pagpapalaganap ng salita ng Diyos.
Magaling umawit si Maribel, yung mga naging boyfriend niya, humahanga sa kanyang magandang boses. Tatlo po ang binaggit na bf ni Maribel, sina Wilmer, Ronie at Carl. Puro sila nakatabi ni Maribel sa pagtulog, pero nungka--hindi sila naka-score.
Si Wilmer kababata niya, seyoso ang kanilang relasyon, pero bata pa sila noon, marami pang pangarap at adhikain sa buhay, kaya, nagkahiwalay din sila. Pero bumabalik si Wilmer sa kanya, yun nga lang mayroon ng pananagutan kaya inignore niya ito. Ganun din si Ronie, na nakilala niya sa kanyang trabaho noon. Pero iba ang takbo ng kanyang buhay nung maging sila ni Carl. Si Carl kase ay ka-grupo niya sa El-Shaddai, yun nga lang hindi simpleng miembro, kundi isa siyang preacher. Sa preacher halos umi-ikot ang kanyang buhay. Napamahal siya ng husto kay Carl, pero nag-iba ang ihip ng hangin nung ma-assign ito sa ibang lugar. Doon nagsimula ang panlalamig ni Carl sa kanya. Bukod doon, nakatagpo na rin si Carl ng kanyang bagong GF. Pero si Maribel, tiwala pa rin siyang hindi siya ipagpapalit ni Carl, palibhasa malaki ang ibinigay na tiwala ni Maribel sa kanya. Pero walang epekto iyon, tuloy ang bagong buhay ni Carl, habang si Maribel, halos mabaliw na ito sa kaiisip kay Carl. Ang mga naging babae ni Carl, tinatakot, pinagbabantaan niya ng masama, sinasabihan niyang layuan si Carl sapagkat siya ang tunay na GF ni Carl at mahal siya nito. Nang malaman niyang wala na talagang pag-asang bumalik si Carl sa kanya, nagtangkang magpakamatay si Maribel, pero lahat ng means na gusto niyang gamitin sa pagpapakamatay, hindi available.
Sandali siyang lumayo, nagpunta siya ng Maynila, at nang mabalitaan niyang ikakasal na si Carl, biglang lumambot ang kanyang puso, nagpasiya siyang bumalik sa Bicol at bumili ng panregalong tela para sa dating kasintahan. Ngayon magkaibigan na silang muli at mayroon nang sariling buhay si Carl. Habang si Maribel ay patuloy na umaasang darating ang Mr Right sa kanyang buhay.
Nagpasalamat si Maribel dahil nalagpasan niyang lahat ang mga pagsubok, humingi na rin siya ng tawad sa Panginoon sa minsang pagkakaligaw ng landas.
Typical na kuwento ng buhay pag-ibig. Nataon naman sa buwan ng mga puso. Magandang ehemplo ito para don sa mga taong nababaliw sa pag-ibig. Naku, marami ang ganito sa Kuwait. Ang masama pa nga, ang mga kadalasang nababaliw dito sa pag-ibig ay yung mga taong mayroon nang pananagutan. Pananagutan dahil mayroon nang pamilya. Naalala ko tuloy ang kuwento ni Alea (sadya kong pinalitan ang pangalan upang hindi naman mapahamak yung taong sumulat sa akin), isang kababayan na nagmamalasakit. Heto ang bahagi ng kanyang liham.
Dear Kuya Ben
"Good day po, paki advice mo naman po ung friend ko kc hangang ngayon cge prin ung pkikipagrelasyon nya sa bf nya dito, last year nbuntis na pinalaglag nila, pero hindi prin siya natakot, cge prin ang relasyo nila sa isat-isa. Ang problema eh pareho silang may mga pamilya na sa Pinas. Ganito po ang sitwasyon, ..friend ng pinsan ko ung boy d2 at kasama nya sa work ako nman po ang nag pakila2 sa knila, hangang nagka-hulugan ng loob at nagging sila...ang problema kc kuya ben eh naawa ako sa mga pamilya nila, kung hindi nila tatapusin ito sa huli wasak ng pamilya nila at ako itong abot ang konsensiya, ung friend ko 2 ang anak ung boy naman po ay 3 ang anak sa Pinas. Ngyong huli nga po ung bf ng friend ko gsto naring umiwas kaso po ung friend ko naman ung gusto parin, kasi po na inlove na daw sya ng husto sa boy kasi po ay may hitsura nga, gwapo, matangkad at maputi, eh ung friend ko prin ung lge nagya2 at lumabas ska dun na po napapapunta yun. Minsan kahit walang pera ung boy sagot nya ok lang sa kanya un...please kuya ben maawa po kayo sa knila kc po alam ko every Sunday bumibili po yun ng Kuwait Times para subaybayan ung mga greetings at buhay at pag asa story nyo. Paki advice naman po".
Alea
Kitam, di ba iyan ang kadalasang nangyayari sa marami-rami na rin nating kababayan dito. Ang nakakalungkot nga, nasisira ang pamilya at hanggang sa minsan nauuwi sa kapahamakan. Bago mahuli ang lahat, ayan, si Alea, nagpapaalala sa kanyang matalik na kaibigan. Tigilan na ang kabaliwang iyan. Ang tanging mai-aadvice ko, kung hindi kayang makontrol then get out of the kitchen. Kasabihan iyan ng mga Amerikano, na pinatutungkol sa maraming sitwasyon. Puedeng sa trabaho, sa relasyon, sa buhay. If you can't stay with the heat get out of the kitchen. Kung hindi kayang kontrolin ang sarili, lumayo kayo sa isat-isa. Layuan ninyo ang isat-isa, kailangan ninyong tanggapin ang sakit ng mawala ng tuluyan ang taong minsang naging bahagi ng iyong buhay. Oo, masakit, oo, mahirap, pero iyan ang kapalit ng isang maling relasyon. Gawin ninyo iyan bago mahuli ang lahat. Si Maribel, walang nagsabi sa kanya na layuan niya si Carl, pero sadyang maagap ang Panginoon sa kanyang sitwasyon, kaya kusa na siyang lumayo. Marami ring nagmamahal kay Maribel, mga taong nagmamahal sa kanya, mga taong kapatiran niya sa pananampalatay, na patuloy siyang ipinagdarasal. Huwag kayong magagalit sa kaibigan ninyong si Alea, ginawa niya ang kanyang tungkulin sa inyo, bilang inyong kaibigan. Sa ngayon, tanging masasabi ko sa inyong dalawa, layuan ninyo ang isat-isa, bago mahuli ang lahat. Ang nagaganap sa inyo ngayon ay tawag lang iyan ng laman. Alam ninyong mali, pero nahihirapan kayong iwaksi dahil sa pareho kayong malayo sa inyong mga pamilya. Alalahanin ninyo ang pangako ng inyong kasal sa inyong mga asawa, upang muli kayong matauhan. Pahalagahan ninyo ang inyong mga anak, paano silang lalaki ng tulad ng inyong mga pangarap sa kanila, kung ngayon pa man ay unti-unti na itong nawawasak dahil sa kabaliwan ninyo. Kumilos kayo bago mahuli ang lahat! Salamat sa liham ni Maribel na naging daan upang ang liham ni Alea ay mabigyan ko ng pansin sa pitak na ito. Gayahin ninyo si Maribel, lumayo at hinayaang ang Diyos ang kumilos sa kanyang buhay.
Sunday, February 04, 2007
BUHAY AT PAG-ASA
Ni Ben Garcia
Tatlong lalake sa buhay ni Maribel hindi naka-score
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Ako po si Maribel Bongulto ng Bicol, 42 years old, still single. Galing na po ako sa Singapore nag-work ako dun ng five and half years, sa Hong Kong one and half year at isa at kalahating taon na rin po ako sa Kuwait ngayon. Naging El-Shaddai member po ako noong 1992 at assistant intercessory ministry leader ako sa Singapore. Assistant Choir leader naman ako sa Hong Kong at sa chapter ng El-Shaddai sa Bicol.
Bro Ben, Gusto ko lang ishare ang aking buhay sa inyong programa. Alam kong napakaraming nagbabasa ng Buhay at Pag-asa, kaya, naglakas loob akong mag-share ng aking buhay, una, para kapulutan ng aral ng ilan sa ating mga kababayan at upang purihin ang Panginoon.
Tatlong lalaki ang dumaan sa aking buhay. Oo, nakatabi ko sila sa pagtulog, pero hindi sila nagtagumpay sa ibig nilang mangyari. Napangalagaan ko ang aking pagkababae at masasabi kong hanggang ngayon matatawag ko ang aking sariling virgin. Tawagin nating Wilmer ang unang lalaking nakatabi ko sa pagtulog. First yea high school ako noon sa Iriga City. Ipinakilala ko si Wilmer sa parents ko, pero hindi siya nagustuhan ng aking mga magulang dahil third cousin ko pa raw siya. Pero, hindi iyon naging hadlang sa pagmamahalan namin. Sa katunayan, gusto niya na akong itanan. Pero hindi ako pumayag, dahil bata pa kami noon at gusto kong tapusin ang aking pag-aaral.
1984 ako grumadyet ng HS. Si Wilmer nag-disiyong mag-punta ng Maynila para doon mag-tapos ng koleheyo at ako sa Bicol pa rin. Huminto nga lang ako ng akoy' second year college na sa Accounting dahil sa kakapusan sa pera. Mayroon akong kaklase noon sa Bicol na taga-Zambales, niyaya niya akong magpunta doon dahil marami raw siyang kilalang puede kong mapasukan doon. Isa sa binanggit niya ay ang pagkakitaan ko ang aking boses, dahil magaling po akong kumanta. Nilapitan niya ako at inofer niya sa akin ang trabaho sa isang bar sa Zambales. 35 pesos ang bawat isang kanta, limang kanta lang sa isang gabi, solve na ang problema ko sa pera at maipagpapatuloy ko ang aking pag-aaral. Yun nga lang malayo iyon kaya kelangan kong magtrabaho at kumita muna. Naging singer ako, pero ilang buwan lang nagsara ang kumpanyang pinapasukan ko, napilitan akong maging waitress. Sa bagong trabaho ko, umalis ako matapos ang ilang buwan dahil pinag-seselosan ako ng cashier namin, na noon ay pinupuntahan ng isang black American. Sa paglipat ko sa ibang Resto, nakilala ko naman si Ronie. Noong una, ayaw ko sa kanya dahil bata pa siya, bata pa rin ang isip niya. Pero ilang Linggo ang lumipas, bumigay din ako, sinagot ko siya at nagsama kami ng isang Linggo. Sa pagsasama naming iyon, lagi niyang gusto akong galawin, pero ayaw ko nga, dahil takot ako, umiiyak ako kapag gusto niyang subukan ang bagay na iyon. Kinantyawan si Ronie ng mga kasamahan niya dahil nagsasama raw kami ni hindi ako magalaw. Naaalala ko kase ang Nanay ko, lagi niyang binabanggit sa akin na mag-ingat daw ako lagi sa mga lalaki.
Umalis ako sa Zambales at nagtungo ng Maynila. Pumisan ako sa isa kong kapatid na nagtatrabaho sa pabrika, nakapagtrabaho din ako doon. Sinundan ako ni Ronie dahil nangako siya ng kasal sa akin, ang akala ko, noong sumunod siya, pakakasalan na niya ako, pero, di pa rin pala, dahil ang rason, maghahanap pa raw siya ng trabaho, at kung makatagpo na raw doon daw kami magpapakasal. Hindi ako pumayag sa halip, agad kong nabitawan ang salitang 'umalis kana, di na kita kailangan'. Umiyak si Ronie at umalis at matagal na naputol ang aming kuminikasyon.
1988 nagkaroon ako ng kapen-pal isang Amerikano sa San Diego California. Gusto niya akong magpunta doon, pero takot ako, kaya siya na lang ang nagplanong pumunta sa Pinas pero di rin siya natuloy. Marami siyang rason. 1994, nagtrabaho ako sa Singapore. Si Wilmer, muling nagpakita sa bahay namin, hinahanap ako at di pa raw niya ako nakakalimutan. Gusto niyang matuloy ang aming pagsasama. Nangako akong uuwi at magpapakasal kami. Samantalang si Ronie ganuon din, biglang nagkaroon ng kontak sa akin, mayroon na rin siyang anak, isa, pero di sila kasal at hiwalay na rin ng mga panahong iyon, gusto niyang magkatuluyan din kami. Tuloy din ang aking pakikipagsulatan sa Americano, pero tinigilan ko agad ng matanggap ko nga ang balita mula kina Wilmer at Ronnie.
Umaasa ako na isa man sa kanila ay makakatuluyan ko na, handa na rin naman ako sa bagay na iyon. Hindi na ako takot, pero pangako ko sa sarili ko, siya lang at wala ng iba. Pero di rin nag-work-out ang lahat. Noong umuwi ako galing sa Hong Kong, nakilala ko naman si Carl, siya ay kasamahan ko sa fellowship ng El-Shaddai. Preacher siya at coordinator sa aming bayan. Matipuno, gwapo, mapagkakamalan mo nga siyang Dominic Ochoa (Artista sa Pinas). Ayaw ko pa noon sa kanya, dahil parang hindi kami bagay. Biniro ko pa nga siyang di na ako virgin at marami nang nagpasasa sa aking katawan. Nagalit siya sa akin, at tinanong niya ako kung hindi ko raw ba siya mahal. Inshort nahulog ako sa kanyang kagwapuhan. Nahumaling ako sa kanya. Okay naman sa mga magulang ni Carl ang ako ang makatuluyan ng anak nila. Sa katanuyan, pumapayag na silang magtabi kami sa pagtulog dahil noong mga panahong iyon, sa bahay nila kami nagpa-practice ang choir. Gusto niya akong galawin pero hindi niya ako napilit. Nag-usap na mga magulang namin na magpapakasal kami sa civil, pero hindi iyon natuloy dahil biglang na-assign si Carl sa ibang lugar. --Itutuloy
Tatlong lalake sa buhay ni Maribel hindi naka-score
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Ako po si Maribel Bongulto ng Bicol, 42 years old, still single. Galing na po ako sa Singapore nag-work ako dun ng five and half years, sa Hong Kong one and half year at isa at kalahating taon na rin po ako sa Kuwait ngayon. Naging El-Shaddai member po ako noong 1992 at assistant intercessory ministry leader ako sa Singapore. Assistant Choir leader naman ako sa Hong Kong at sa chapter ng El-Shaddai sa Bicol.
Bro Ben, Gusto ko lang ishare ang aking buhay sa inyong programa. Alam kong napakaraming nagbabasa ng Buhay at Pag-asa, kaya, naglakas loob akong mag-share ng aking buhay, una, para kapulutan ng aral ng ilan sa ating mga kababayan at upang purihin ang Panginoon.
Tatlong lalaki ang dumaan sa aking buhay. Oo, nakatabi ko sila sa pagtulog, pero hindi sila nagtagumpay sa ibig nilang mangyari. Napangalagaan ko ang aking pagkababae at masasabi kong hanggang ngayon matatawag ko ang aking sariling virgin. Tawagin nating Wilmer ang unang lalaking nakatabi ko sa pagtulog. First yea high school ako noon sa Iriga City. Ipinakilala ko si Wilmer sa parents ko, pero hindi siya nagustuhan ng aking mga magulang dahil third cousin ko pa raw siya. Pero, hindi iyon naging hadlang sa pagmamahalan namin. Sa katunayan, gusto niya na akong itanan. Pero hindi ako pumayag, dahil bata pa kami noon at gusto kong tapusin ang aking pag-aaral.
1984 ako grumadyet ng HS. Si Wilmer nag-disiyong mag-punta ng Maynila para doon mag-tapos ng koleheyo at ako sa Bicol pa rin. Huminto nga lang ako ng akoy' second year college na sa Accounting dahil sa kakapusan sa pera. Mayroon akong kaklase noon sa Bicol na taga-Zambales, niyaya niya akong magpunta doon dahil marami raw siyang kilalang puede kong mapasukan doon. Isa sa binanggit niya ay ang pagkakitaan ko ang aking boses, dahil magaling po akong kumanta. Nilapitan niya ako at inofer niya sa akin ang trabaho sa isang bar sa Zambales. 35 pesos ang bawat isang kanta, limang kanta lang sa isang gabi, solve na ang problema ko sa pera at maipagpapatuloy ko ang aking pag-aaral. Yun nga lang malayo iyon kaya kelangan kong magtrabaho at kumita muna. Naging singer ako, pero ilang buwan lang nagsara ang kumpanyang pinapasukan ko, napilitan akong maging waitress. Sa bagong trabaho ko, umalis ako matapos ang ilang buwan dahil pinag-seselosan ako ng cashier namin, na noon ay pinupuntahan ng isang black American. Sa paglipat ko sa ibang Resto, nakilala ko naman si Ronie. Noong una, ayaw ko sa kanya dahil bata pa siya, bata pa rin ang isip niya. Pero ilang Linggo ang lumipas, bumigay din ako, sinagot ko siya at nagsama kami ng isang Linggo. Sa pagsasama naming iyon, lagi niyang gusto akong galawin, pero ayaw ko nga, dahil takot ako, umiiyak ako kapag gusto niyang subukan ang bagay na iyon. Kinantyawan si Ronie ng mga kasamahan niya dahil nagsasama raw kami ni hindi ako magalaw. Naaalala ko kase ang Nanay ko, lagi niyang binabanggit sa akin na mag-ingat daw ako lagi sa mga lalaki.
Umalis ako sa Zambales at nagtungo ng Maynila. Pumisan ako sa isa kong kapatid na nagtatrabaho sa pabrika, nakapagtrabaho din ako doon. Sinundan ako ni Ronie dahil nangako siya ng kasal sa akin, ang akala ko, noong sumunod siya, pakakasalan na niya ako, pero, di pa rin pala, dahil ang rason, maghahanap pa raw siya ng trabaho, at kung makatagpo na raw doon daw kami magpapakasal. Hindi ako pumayag sa halip, agad kong nabitawan ang salitang 'umalis kana, di na kita kailangan'. Umiyak si Ronie at umalis at matagal na naputol ang aming kuminikasyon.
1988 nagkaroon ako ng kapen-pal isang Amerikano sa San Diego California. Gusto niya akong magpunta doon, pero takot ako, kaya siya na lang ang nagplanong pumunta sa Pinas pero di rin siya natuloy. Marami siyang rason. 1994, nagtrabaho ako sa Singapore. Si Wilmer, muling nagpakita sa bahay namin, hinahanap ako at di pa raw niya ako nakakalimutan. Gusto niyang matuloy ang aming pagsasama. Nangako akong uuwi at magpapakasal kami. Samantalang si Ronie ganuon din, biglang nagkaroon ng kontak sa akin, mayroon na rin siyang anak, isa, pero di sila kasal at hiwalay na rin ng mga panahong iyon, gusto niyang magkatuluyan din kami. Tuloy din ang aking pakikipagsulatan sa Americano, pero tinigilan ko agad ng matanggap ko nga ang balita mula kina Wilmer at Ronnie.
Umaasa ako na isa man sa kanila ay makakatuluyan ko na, handa na rin naman ako sa bagay na iyon. Hindi na ako takot, pero pangako ko sa sarili ko, siya lang at wala ng iba. Pero di rin nag-work-out ang lahat. Noong umuwi ako galing sa Hong Kong, nakilala ko naman si Carl, siya ay kasamahan ko sa fellowship ng El-Shaddai. Preacher siya at coordinator sa aming bayan. Matipuno, gwapo, mapagkakamalan mo nga siyang Dominic Ochoa (Artista sa Pinas). Ayaw ko pa noon sa kanya, dahil parang hindi kami bagay. Biniro ko pa nga siyang di na ako virgin at marami nang nagpasasa sa aking katawan. Nagalit siya sa akin, at tinanong niya ako kung hindi ko raw ba siya mahal. Inshort nahulog ako sa kanyang kagwapuhan. Nahumaling ako sa kanya. Okay naman sa mga magulang ni Carl ang ako ang makatuluyan ng anak nila. Sa katanuyan, pumapayag na silang magtabi kami sa pagtulog dahil noong mga panahong iyon, sa bahay nila kami nagpa-practice ang choir. Gusto niya akong galawin pero hindi niya ako napilit. Nag-usap na mga magulang namin na magpapakasal kami sa civil, pero hindi iyon natuloy dahil biglang na-assign si Carl sa ibang lugar. --Itutuloy
Sunday, January 28, 2007
BUHAY AT PAG-ASA
Ni Ben Garcia
Pasaway, suplada, mahilig... si Janice
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
(Sagot ni Ben Garcia sa letter sender na si Janice last week)
Dear Janice,
Maligayang pagbabasa sayo, kabilang na syempre ang libu-libo nating kababayang nakaabang Linggo-Linggo sa ating palatuntunan. Kumusta na po kayong muli. Maraming salamat sa tiwala sa inyong lingcod. Isang munting paalala lang po, kung sakali't naipadala niyo na ang inyong mga liham ng medyo matagal nang panahon at hindi ko pa rin nababasa, please, paki-remind po ako sa pangalan upang mahanap ko sa bulto ng mga liham na dumarating sa akin everyday. Yung mga bagong sender hintay lang po kayo. Mayroong mga tumawag o nag-text ng pangalan, kamakailan, yung sinabihan ko na ipadalang muli, yun po kase yung hindi ko makita sa aking file. So, kung sinabihan ko po kayo na wala yung letter ninyo, hindi nangangahulugan na nawala na nga iyon, pero hindi rin po talaga maikakaila ang katotohanang minsang naliligaw ang mga snail mail. Dahil unang-una, baka iba ang ang PO Box number na nagamit ninyo. Kaya, kung nagpadala po kayo ng liham at hindi pa rin nababasa, may-ilang buwan na--baka, iba po ang mailing address ang nagamit niyo, isang number lang ang mawala, maaring babagsak iyan sa ibang mailbox. So paki-double check ano po, para makarating talaga sa dapat puntahan. Mayroon kaseng tumawag sa akin last week at nagtatanong kung kelan ko ba raw mababasa ang liham niya, eh last month pa raw iyon ng 2004, uwi na raw siya by March ng 2007... please, baka hindi po talaga nakarating iyan sa PO Box number naming, dahil hindi ko nakita pangalan mo. Kaya, paalala na rin po sa mga nagpapadala ng liham, please double check the mailing address. Maraming Salamat po!
Si Janice na letter sender natin last week ay nayroong asawa. Pero, hiniwalayan niya asawa dahil sa umanoy irresponsible ito at minsan nang nakinig sa bintang ng kanyang ate, na mahilig daw mang-himasok sa kanyang personal na buhay. Pero, nakilala naman ni Janice si Mark ang taong ayon sa kanya ay nagbigay ng kulay sa kanyang buhay. Pero maging si Mark ay minsan ding nakinig sa tsismis ng ate niya. At yung ipinagbuntis niya noon ay ipina-abort nila dahil di raw maniwala si Mark kung kanya iyon.
Isa pa, may-pinuprotektahang pamilya si Mark. Kaya hindi siya (Janice) puedeng manganak. Pumayag siyang ilaglag ang bata, pero, tuloy pa rin ang kabaliwan niya sa lalaki, in fact, balak niya na sa kanyang pag-babalik sa Pinas bibigyan niya na raw ng anak si Mark.
Nagtatanong ngayon si Janice kung ano ang kanyang gagawin? Dapat niya raw bang sundin ang tibok ng kanyang puso? Ang maikling buod na iyan ay sa kapakanan ng mga hindi pa nakabasa ng kuwento. Sa mga kabayang gustong basahin ng buo ang kuwento ni Janice, available pa rin po iyan sa aking blogsite anytime, ang address ay nasa itaas ng column na ito.
Bueno Janice, kung kapatid mo ako, baka tulad din ako ng ate mo. Sobra ang pagmamalasakit sayo ng ate mo, maski papaano, pero ikaw, ang turing mo sa kanya, halimaw at paki-alamera.. Siya ang ginawa ng Diyos na iyong konsensiya, pero, papaano mo nga naman pakikinggan ang iyong konsensiya, eh hindi mo na marinig, dahil isinarado mo na ang iyong puso sa kanya. Isa na siyang kaaway at hindi na siya puedeng magsalita ng mabuti, pabor sayo. Set na kase ang mind mo sa ganyang pag-iisip, kaya, kahit na anong marinig mo mula sa ate mo, basura iyon at hindi maganda sayo.
Pero matanong lang kita, ang ate mo ba ay tulad sayo Janice, or I mean, hindi ba matuwid ang kanyang pamumuhay? Nanlalake ba siya? Nang-abort ba siya ng anak para sa kaligayahan ng lalaki niya? Wala kang ikinuwento, maliban sa puot na nararamdaman mo dahil sa pakikialam niya sa buhay mo.
Masakit ano, pero iyan ang katotohanan, pero sa akin, inisip ko, okay lang iyang sinabi ko sayo, total naman, noong ipinagkatiwala mo ang kuwento ng iyong buhay sa akin, ipinalagay kong handa ka sa sasabihin ko. Kaya, masakit man ang babanggitin ko, no choice ka ngayon kundi ang tangapin iyan. Tinatanong mo ako, kung susundin mo ba ang tibok ng iyong puso? Tanong ang gusto kong isagot sayo, makakatulog ka ba ng mahimbing sa gabi, kung ang mga anak ng kinakalantaran mong lalaki (excuse po) ay mawawasak ang pamilya dahil sayo. Tama na ang kabaliwang iyan, Janice. Tulad ng sinabi mo, may-asawang tao si Mark, mayroong mga anak, mahabag ka sa kanila, kung ipagpapatuloy mo ang pakikipag-relasyon sa kanya, dalawa lang ang puedeng mangyari. Mawawasak ang pamilya ni Mark at hindi ko alam kung hanggang kailan si Mark magiging maligaya sa piling mo. Ang katotohanan nga niyan, minsan kang bumigay sa kahilingan ni Mark (na ilaglag ang bata), iyan ay patunay na hindi siya handang panagutan ka o ipaglaban ka hanggang sa dulo ng walang hanggan. So sino ang lugi pagdating ng araw? Ibang kaligayahan lang o panumandaliang kaligayahan lang ang gusto sayo ni Mark.
Tama na ang minsan kang nagkamali, tama na iyon! Harapin mo ang sarili mo ngayon, tanungin mo kung ano ba ang magagawa mo upang tuluyan mo siyang makalimutan.
Pasaway, suplada, mahilig... si Janice
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
(Sagot ni Ben Garcia sa letter sender na si Janice last week)
Dear Janice,
Maligayang pagbabasa sayo, kabilang na syempre ang libu-libo nating kababayang nakaabang Linggo-Linggo sa ating palatuntunan. Kumusta na po kayong muli. Maraming salamat sa tiwala sa inyong lingcod. Isang munting paalala lang po, kung sakali't naipadala niyo na ang inyong mga liham ng medyo matagal nang panahon at hindi ko pa rin nababasa, please, paki-remind po ako sa pangalan upang mahanap ko sa bulto ng mga liham na dumarating sa akin everyday. Yung mga bagong sender hintay lang po kayo. Mayroong mga tumawag o nag-text ng pangalan, kamakailan, yung sinabihan ko na ipadalang muli, yun po kase yung hindi ko makita sa aking file. So, kung sinabihan ko po kayo na wala yung letter ninyo, hindi nangangahulugan na nawala na nga iyon, pero hindi rin po talaga maikakaila ang katotohanang minsang naliligaw ang mga snail mail. Dahil unang-una, baka iba ang ang PO Box number na nagamit ninyo. Kaya, kung nagpadala po kayo ng liham at hindi pa rin nababasa, may-ilang buwan na--baka, iba po ang mailing address ang nagamit niyo, isang number lang ang mawala, maaring babagsak iyan sa ibang mailbox. So paki-double check ano po, para makarating talaga sa dapat puntahan. Mayroon kaseng tumawag sa akin last week at nagtatanong kung kelan ko ba raw mababasa ang liham niya, eh last month pa raw iyon ng 2004, uwi na raw siya by March ng 2007... please, baka hindi po talaga nakarating iyan sa PO Box number naming, dahil hindi ko nakita pangalan mo. Kaya, paalala na rin po sa mga nagpapadala ng liham, please double check the mailing address. Maraming Salamat po!
Si Janice na letter sender natin last week ay nayroong asawa. Pero, hiniwalayan niya asawa dahil sa umanoy irresponsible ito at minsan nang nakinig sa bintang ng kanyang ate, na mahilig daw mang-himasok sa kanyang personal na buhay. Pero, nakilala naman ni Janice si Mark ang taong ayon sa kanya ay nagbigay ng kulay sa kanyang buhay. Pero maging si Mark ay minsan ding nakinig sa tsismis ng ate niya. At yung ipinagbuntis niya noon ay ipina-abort nila dahil di raw maniwala si Mark kung kanya iyon.
Isa pa, may-pinuprotektahang pamilya si Mark. Kaya hindi siya (Janice) puedeng manganak. Pumayag siyang ilaglag ang bata, pero, tuloy pa rin ang kabaliwan niya sa lalaki, in fact, balak niya na sa kanyang pag-babalik sa Pinas bibigyan niya na raw ng anak si Mark.
Nagtatanong ngayon si Janice kung ano ang kanyang gagawin? Dapat niya raw bang sundin ang tibok ng kanyang puso? Ang maikling buod na iyan ay sa kapakanan ng mga hindi pa nakabasa ng kuwento. Sa mga kabayang gustong basahin ng buo ang kuwento ni Janice, available pa rin po iyan sa aking blogsite anytime, ang address ay nasa itaas ng column na ito.
Bueno Janice, kung kapatid mo ako, baka tulad din ako ng ate mo. Sobra ang pagmamalasakit sayo ng ate mo, maski papaano, pero ikaw, ang turing mo sa kanya, halimaw at paki-alamera.. Siya ang ginawa ng Diyos na iyong konsensiya, pero, papaano mo nga naman pakikinggan ang iyong konsensiya, eh hindi mo na marinig, dahil isinarado mo na ang iyong puso sa kanya. Isa na siyang kaaway at hindi na siya puedeng magsalita ng mabuti, pabor sayo. Set na kase ang mind mo sa ganyang pag-iisip, kaya, kahit na anong marinig mo mula sa ate mo, basura iyon at hindi maganda sayo.
Pero matanong lang kita, ang ate mo ba ay tulad sayo Janice, or I mean, hindi ba matuwid ang kanyang pamumuhay? Nanlalake ba siya? Nang-abort ba siya ng anak para sa kaligayahan ng lalaki niya? Wala kang ikinuwento, maliban sa puot na nararamdaman mo dahil sa pakikialam niya sa buhay mo.
Masakit ano, pero iyan ang katotohanan, pero sa akin, inisip ko, okay lang iyang sinabi ko sayo, total naman, noong ipinagkatiwala mo ang kuwento ng iyong buhay sa akin, ipinalagay kong handa ka sa sasabihin ko. Kaya, masakit man ang babanggitin ko, no choice ka ngayon kundi ang tangapin iyan. Tinatanong mo ako, kung susundin mo ba ang tibok ng iyong puso? Tanong ang gusto kong isagot sayo, makakatulog ka ba ng mahimbing sa gabi, kung ang mga anak ng kinakalantaran mong lalaki (excuse po) ay mawawasak ang pamilya dahil sayo. Tama na ang kabaliwang iyan, Janice. Tulad ng sinabi mo, may-asawang tao si Mark, mayroong mga anak, mahabag ka sa kanila, kung ipagpapatuloy mo ang pakikipag-relasyon sa kanya, dalawa lang ang puedeng mangyari. Mawawasak ang pamilya ni Mark at hindi ko alam kung hanggang kailan si Mark magiging maligaya sa piling mo. Ang katotohanan nga niyan, minsan kang bumigay sa kahilingan ni Mark (na ilaglag ang bata), iyan ay patunay na hindi siya handang panagutan ka o ipaglaban ka hanggang sa dulo ng walang hanggan. So sino ang lugi pagdating ng araw? Ibang kaligayahan lang o panumandaliang kaligayahan lang ang gusto sayo ni Mark.
Tama na ang minsan kang nagkamali, tama na iyon! Harapin mo ang sarili mo ngayon, tanungin mo kung ano ba ang magagawa mo upang tuluyan mo siyang makalimutan.
Sunday, January 21, 2007
BUHAY AT PAG-ASA
Ni Ben Garcia
Pasaway, suplada, mahilig... si Janice
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Greetings! Idagdag mo na ako sa mga listahan ng mga taong sobra ang pag-hanga sa programa mo. Wala naman akong hilig noon magbasa ng mga babasahing tulad nito, di mo man paniwalaan, parang may-nagbulong sa akin na bumili ako ng Kuwait Times isang Lingo, at nabasa ko nga ang iyong column noon mismo at doon nagsimula ang every Sunday ko na pag-aabang ng Filipino Panorama. Magpapasalamat naman ako kung isa sa mga araw na darating ako na ang mapipili mong sulat para mai-feature sayong sikat na Buhay at Pag-asa.
Tawagin mo akong Janice. Umabot din ako ng college pero di natapos dahil sa hirap ng buhay. Pasaway daw, supladita, pala-barkada at lalakero ang tawag ng marami sa akin. Pero kahit ganun man, alam kong mahal ako ng mga magulang at mga kapatid ko. Pang-anim ako sa magkakapatid.
Noong 2002 naipasok ako sa malaking kumpanya sa Eden Toril Davao City, dahil na rin sa tulong ng kapatid kong babae. Siya ang pinaka-ayaw ko sa lahat kong kapatid, kase, lagi siyang may-comment laban sa akin, nag-aaway kami lagi. Ang mama ko naman walang sawang nagpapaalala na magkapatid kami at kahit na anong mangyari, kapatid ko pa rin siya at hindi dapat kami parang aso't pusa.
Taong 2003, nagkaroon ako ng asawa, magulo ang pag-sasama namin, di kami magkasundo sa lahat ng bagay. Kasabay pa noon ang paninira ng ate ko na lalong nagpalala sa sitwasyon. Naghiwalay kami ng walang anak, wala kaming kumunikasyon hanggang sa ngayon. Balita ko mayroon ng ibang asawa.
Taong 2005, nakilala ko si Mark, bilis ng pang-yayari, dahil lang sa isang halik, naging mag-on kami. Sa kanya ko nakita ang lahat ng pagkukulang ng asawa ko, minahal ko siya ng labis, para ngang mamamatay ako kung wala siya sa tabi ko. Sa pagmamahal ko sa kanya, natuto akong lumaban sa magulang ko, na hindi nila inaasahan sa akin.
May-asawa at anak si Mark, Kuya Ben, pero ewan ko kung bakit ako nababaliw sa kanya. Mabait kase siya, ibang magmahal, nauunawaan sa lahat ng bagay, kaya nga nahumaling ako sa kanya.
Nagbunga ang kabaliwan ko sa kanya. Hindi pa alam ni Mark na buntis ako, syempre umeksena na naman ang ate ko, at sya pa mismo ang nagsabi kay Mark na buntis ako, pero, sinabihan niya si Mark na mag-ingat daw, dahil baka, hindi daw sa kanya ang dinadala ko. e, marami daw akong BF. Galit-na-galit ako sa ate ko, pero di ko siya magawang tuluyang burahin sa listahan ng mga kapatid ko. Ang resulta ng tsismis, inilaglag namin ang bata, una dahil sa ayaw maniwala ni Mark na kanya iyon at pangalawa dahil ayaw niyang maiskandalo ang kanyang pamilya.
Kumakalat na naman ang tsismis na ako raw ay barayang babae, pakana na naman iyon ng ate ko. Nagpapabayad daw ako ng 100 pesos--isang gabi, tapos kapag-nabuntis, ilalaglag ko raw ang bata. Ang sakit, kuya pero binabali-wala ko lang iyon.
Umalis na ako sa dati kong trabaho, at nalipat ako bilang counter supervisor sa isang malaking supermarket. Sa pag-ta-trabaho ko, takbuhan ko pa rin si Mark, siya ang aking hingahan ng sama ng loob. Pero abot din ang konsensiya ko sa pag-pa-pa-abort namin sa anak ko, hindi rin ako patulugin ng konsensiya sa tuwing naaalala ko ang asawa ni Mark. Iyan ang mga dahilan kung bakit ako umalis ng Pilipinas.
Mahal na mahal ko po si Mark, at bawat araw, nadagragdagan pa ito. Sa katunayan, mayroon na kaming plano, na mag-sasama ulit kami, sa pagbabalik ko. Malaki ang tiwala ko sa kanya at handa akong muling bigyan siya ng anak at nangangako naman si Mark na hindi na siya muling magpapadala sa ate ko. Bumili na rin siya ng bagong motor, prodkto iyon ng pinaghirapan ko sa Kuwait. Aminado akong nagbago ang buhay ko dahil sa kanya.
Ano po ang dapat kong gawin. Susundin ko po ba ang tibok ng aking puso?
Gumagalang at Nagpapasalamat
Janice
Abangan ang sagot sa susunod na Linggo sa Buhay at Pag-asa. Maraming salamat sa tiwala Ms Janice.
Pasaway, suplada, mahilig... si Janice
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Dear Kuya Ben,
Greetings! Idagdag mo na ako sa mga listahan ng mga taong sobra ang pag-hanga sa programa mo. Wala naman akong hilig noon magbasa ng mga babasahing tulad nito, di mo man paniwalaan, parang may-nagbulong sa akin na bumili ako ng Kuwait Times isang Lingo, at nabasa ko nga ang iyong column noon mismo at doon nagsimula ang every Sunday ko na pag-aabang ng Filipino Panorama. Magpapasalamat naman ako kung isa sa mga araw na darating ako na ang mapipili mong sulat para mai-feature sayong sikat na Buhay at Pag-asa.
Tawagin mo akong Janice. Umabot din ako ng college pero di natapos dahil sa hirap ng buhay. Pasaway daw, supladita, pala-barkada at lalakero ang tawag ng marami sa akin. Pero kahit ganun man, alam kong mahal ako ng mga magulang at mga kapatid ko. Pang-anim ako sa magkakapatid.
Noong 2002 naipasok ako sa malaking kumpanya sa Eden Toril Davao City, dahil na rin sa tulong ng kapatid kong babae. Siya ang pinaka-ayaw ko sa lahat kong kapatid, kase, lagi siyang may-comment laban sa akin, nag-aaway kami lagi. Ang mama ko naman walang sawang nagpapaalala na magkapatid kami at kahit na anong mangyari, kapatid ko pa rin siya at hindi dapat kami parang aso't pusa.
Taong 2003, nagkaroon ako ng asawa, magulo ang pag-sasama namin, di kami magkasundo sa lahat ng bagay. Kasabay pa noon ang paninira ng ate ko na lalong nagpalala sa sitwasyon. Naghiwalay kami ng walang anak, wala kaming kumunikasyon hanggang sa ngayon. Balita ko mayroon ng ibang asawa.
Taong 2005, nakilala ko si Mark, bilis ng pang-yayari, dahil lang sa isang halik, naging mag-on kami. Sa kanya ko nakita ang lahat ng pagkukulang ng asawa ko, minahal ko siya ng labis, para ngang mamamatay ako kung wala siya sa tabi ko. Sa pagmamahal ko sa kanya, natuto akong lumaban sa magulang ko, na hindi nila inaasahan sa akin.
May-asawa at anak si Mark, Kuya Ben, pero ewan ko kung bakit ako nababaliw sa kanya. Mabait kase siya, ibang magmahal, nauunawaan sa lahat ng bagay, kaya nga nahumaling ako sa kanya.
Nagbunga ang kabaliwan ko sa kanya. Hindi pa alam ni Mark na buntis ako, syempre umeksena na naman ang ate ko, at sya pa mismo ang nagsabi kay Mark na buntis ako, pero, sinabihan niya si Mark na mag-ingat daw, dahil baka, hindi daw sa kanya ang dinadala ko. e, marami daw akong BF. Galit-na-galit ako sa ate ko, pero di ko siya magawang tuluyang burahin sa listahan ng mga kapatid ko. Ang resulta ng tsismis, inilaglag namin ang bata, una dahil sa ayaw maniwala ni Mark na kanya iyon at pangalawa dahil ayaw niyang maiskandalo ang kanyang pamilya.
Kumakalat na naman ang tsismis na ako raw ay barayang babae, pakana na naman iyon ng ate ko. Nagpapabayad daw ako ng 100 pesos--isang gabi, tapos kapag-nabuntis, ilalaglag ko raw ang bata. Ang sakit, kuya pero binabali-wala ko lang iyon.
Umalis na ako sa dati kong trabaho, at nalipat ako bilang counter supervisor sa isang malaking supermarket. Sa pag-ta-trabaho ko, takbuhan ko pa rin si Mark, siya ang aking hingahan ng sama ng loob. Pero abot din ang konsensiya ko sa pag-pa-pa-abort namin sa anak ko, hindi rin ako patulugin ng konsensiya sa tuwing naaalala ko ang asawa ni Mark. Iyan ang mga dahilan kung bakit ako umalis ng Pilipinas.
Mahal na mahal ko po si Mark, at bawat araw, nadagragdagan pa ito. Sa katunayan, mayroon na kaming plano, na mag-sasama ulit kami, sa pagbabalik ko. Malaki ang tiwala ko sa kanya at handa akong muling bigyan siya ng anak at nangangako naman si Mark na hindi na siya muling magpapadala sa ate ko. Bumili na rin siya ng bagong motor, prodkto iyon ng pinaghirapan ko sa Kuwait. Aminado akong nagbago ang buhay ko dahil sa kanya.
Ano po ang dapat kong gawin. Susundin ko po ba ang tibok ng aking puso?
Gumagalang at Nagpapasalamat
Janice
Abangan ang sagot sa susunod na Linggo sa Buhay at Pag-asa. Maraming salamat sa tiwala Ms Janice.
Sunday, January 14, 2007
BUHAY AT PAG-ASA
Ni Ben Garcia
Kasakiman at inggit tumapos sa buhay ng tatay ni Rochana
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Para Sayo Rochana,
Salamat ng marami sa iyong liham. Maganda ang buhay kasaysayan mo at maraming pagsubok ang kanyang kinaharap bago sa kanyang kalagayan ngayon. Namatay ng maaga ang Tatay ni Rochana dahil umano sa kulam. Uminog naman ng patas ang mundo at nalagpasan ni Rochana ang mga pagsubok. Nakatulong ang pangingibang bansa niya lalo't dumating ang extra-ordinary circumstance na kanyang kinaharap sa Kuwait, kung saan nakakuha siya ng malaki-laki ring halaga bilang compensation noong abutan siya ng gyera noon dito. Naipatayo ni Rocaha ang kanyang bahay, natulungan ang mga kapatid at mayroon pa siyang naipong pera sa bangko.
By July ng taong ito, balak na ni Rochanang umuwi sa Pilipinas for good. Mag-aasawa na raw po siya. Ito ang kanyang concern, iimbitahin ba raw niya sa kasal ang auntie niya at asawa nito na siya nilang pinaniniwalaan nagkulam sa kanilang mahal na ama. Base sa kanayang kuwento ang kamag-anak nilang ito ay naghihirap na sa ngayon. Papaano raw ba haharapin ni Rochana ang katotohanang ito sa kanilang buhay?
Bueno, Rochana, gaano niyo (mo) ba napatunayan na ang Tito mo nga ang salarin sa pagkamatay ng iyong ama? Ang sabi mo sa liham, dinala niyo pa ang iyong ama sa ospital, tumagal pa ng ilang buwan. Siguro ko naman mayroong medical explanation ang mga doctor sa pagkamatay ng iyong ama, dapat mas-pinaniwalaan niyo iyon kesa sa sabi-sabi ng ilan dahil mas-mayroong pinagbabasehan ang mga doctor.
Habang hindi ko rin naman inaalis ang posibilidad na puede ngang kumilos ang diyablo sa ganyang paraan, pero sa parte ng kamag-anak niyo, bakit naman gagawin nila iyon? Dahil ba sa ingit, dahil ba sa kasakiman, tulad ng sinabi mo? Hindi natin alam iyan. Pero ang masasabi ko lang ang gawaing ganyan ay udyok ng masamang espiritu at wala iyang puwang sa mga anak ng Diyos. Kung malaki ang iyong paniniwala sa Panginoon, walang sinuman ang puedeng makasakit at makadaig sa kapangyarihan ng Diyos. Naniniwala ako Rochana, na anuman ang dahilan ng pagkamatay ng iyong ama, mayroong plano ang Diyos, na mas-higit sa ating mga plano, na mas-higit sa ating pinaniniwalaang maganap. Ganyan ang kadakilaan ng Diyos. Kung kaya nga hindi masamang muli ninyong iabot ang inyong mga kamay sa mga taong naging tinik, umapi at pabigat sa inyo noon. Ganyan actually ang gustong ituro sa inyo ng Diyos sa pangyayaring naganap sa inyong pamilya. Ang matuto kayong magpatawad, ang matuto kayong ibaon sa limot ang masamang bangungot ng nakaraan at harapin ang pagbabagong naganap sa inyong buhay.
Matagal nang nangyari iyon, siguro, oras na rin marahil upang harapin ninyo sila ng maayos, igawad ang pagpapatawad at pakinggan sila. Ang problema sa atin, mas-gusto nating naririnig ang pabor sa atin, ang palagay nating acceptable sa atin, pero yung estorya ng kabila, patuloy nating ini-isnab at ayaw nating paniwalaan. Matuto rin tayong makinig sa sasabihin ng iba.
Maraming salamat Ms Rochana Apilar Apolinar sa liham na masyado nang delay bago ko nabigyang pansin sa Buhay at Pag-asa. Good luck sa iyong bagong haharaping buhay, bilang Ms Joey. Hangad ko ang tagumapy ng inyong pagsasama. Ben Garcia po nagsasabing habang may-buhay, patuloy na iikot ang gulong ng pag-asa. Maraming salamat po!
Kasakiman at inggit tumapos sa buhay ng tatay ni Rochana
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com)
Para Sayo Rochana,
Salamat ng marami sa iyong liham. Maganda ang buhay kasaysayan mo at maraming pagsubok ang kanyang kinaharap bago sa kanyang kalagayan ngayon. Namatay ng maaga ang Tatay ni Rochana dahil umano sa kulam. Uminog naman ng patas ang mundo at nalagpasan ni Rochana ang mga pagsubok. Nakatulong ang pangingibang bansa niya lalo't dumating ang extra-ordinary circumstance na kanyang kinaharap sa Kuwait, kung saan nakakuha siya ng malaki-laki ring halaga bilang compensation noong abutan siya ng gyera noon dito. Naipatayo ni Rocaha ang kanyang bahay, natulungan ang mga kapatid at mayroon pa siyang naipong pera sa bangko.
By July ng taong ito, balak na ni Rochanang umuwi sa Pilipinas for good. Mag-aasawa na raw po siya. Ito ang kanyang concern, iimbitahin ba raw niya sa kasal ang auntie niya at asawa nito na siya nilang pinaniniwalaan nagkulam sa kanilang mahal na ama. Base sa kanayang kuwento ang kamag-anak nilang ito ay naghihirap na sa ngayon. Papaano raw ba haharapin ni Rochana ang katotohanang ito sa kanilang buhay?
Bueno, Rochana, gaano niyo (mo) ba napatunayan na ang Tito mo nga ang salarin sa pagkamatay ng iyong ama? Ang sabi mo sa liham, dinala niyo pa ang iyong ama sa ospital, tumagal pa ng ilang buwan. Siguro ko naman mayroong medical explanation ang mga doctor sa pagkamatay ng iyong ama, dapat mas-pinaniwalaan niyo iyon kesa sa sabi-sabi ng ilan dahil mas-mayroong pinagbabasehan ang mga doctor.
Habang hindi ko rin naman inaalis ang posibilidad na puede ngang kumilos ang diyablo sa ganyang paraan, pero sa parte ng kamag-anak niyo, bakit naman gagawin nila iyon? Dahil ba sa ingit, dahil ba sa kasakiman, tulad ng sinabi mo? Hindi natin alam iyan. Pero ang masasabi ko lang ang gawaing ganyan ay udyok ng masamang espiritu at wala iyang puwang sa mga anak ng Diyos. Kung malaki ang iyong paniniwala sa Panginoon, walang sinuman ang puedeng makasakit at makadaig sa kapangyarihan ng Diyos. Naniniwala ako Rochana, na anuman ang dahilan ng pagkamatay ng iyong ama, mayroong plano ang Diyos, na mas-higit sa ating mga plano, na mas-higit sa ating pinaniniwalaang maganap. Ganyan ang kadakilaan ng Diyos. Kung kaya nga hindi masamang muli ninyong iabot ang inyong mga kamay sa mga taong naging tinik, umapi at pabigat sa inyo noon. Ganyan actually ang gustong ituro sa inyo ng Diyos sa pangyayaring naganap sa inyong pamilya. Ang matuto kayong magpatawad, ang matuto kayong ibaon sa limot ang masamang bangungot ng nakaraan at harapin ang pagbabagong naganap sa inyong buhay.
Matagal nang nangyari iyon, siguro, oras na rin marahil upang harapin ninyo sila ng maayos, igawad ang pagpapatawad at pakinggan sila. Ang problema sa atin, mas-gusto nating naririnig ang pabor sa atin, ang palagay nating acceptable sa atin, pero yung estorya ng kabila, patuloy nating ini-isnab at ayaw nating paniwalaan. Matuto rin tayong makinig sa sasabihin ng iba.
Maraming salamat Ms Rochana Apilar Apolinar sa liham na masyado nang delay bago ko nabigyang pansin sa Buhay at Pag-asa. Good luck sa iyong bagong haharaping buhay, bilang Ms Joey. Hangad ko ang tagumapy ng inyong pagsasama. Ben Garcia po nagsasabing habang may-buhay, patuloy na iikot ang gulong ng pag-asa. Maraming salamat po!
Saturday, January 06, 2007
BUHAY AT PAG-ASA
Ni Ben Garcia
Kasakiman at inggit tumapos sa buhay ng tatay ni Rochana
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
Dear Kuya Ben,
First of all I would like to greet you hello sampo ng iyong mga kasamahan sa Filipino Panorama at lahat ng iyong mga taga-subaybay sa nag-iisa at walang katapat na programang 'Buhay at Pag-asa'. Masugid ninyo akong tagapakinig noon sa Radyo Pinoy. Ako nga pala si Rochana Apolinar ng Tampakan South Cotabato. Kasakiman at pagka-ingit ang tumapos sa buhay ng Tatay ko. Taong 1985 ng mamatay siya. Tandang tanda ko pa, biglang-bigla ang kanyang pagkamatay. Sumakit lang ang tiyan, itinakbo namin sa ospital at makalipas ang ilang buwan, namatay siya. Ang dahilan daw po kinulam ng asawa ng autie ko, dahil sa inggit dahil medyo nakakaangat kase kami sa buhay.
Masakit para sa akin ang napaka-agang pagpanaw ng Tatay ko. Hindi pa natikman ng mga kapatid ko ang pagmamahal ng Tatay ko dahil napakamura pa nilang edad. Noon kaseng mamatay ang father ko, tatlo kaming nag-aaral sa high school. Just imagine kung paanong paghihirap ang susuungin naming magkakapatid makatapos lang kami sa pag-aaral. Noong namalan ng Kuya ko ang dahilan ng pagkamatay ng Tatay, pumasok siya sa New People Army (NPA), para makuha ang hustisya sa pagkamatay ni Itay.
Nung gusto na niyang gawin ang kanyang pakay, hindi siya pinayagan ng kanyang kumander para patayin ang Tito naming. Hindi raw iyon sagot sa problema namin. Nang malaman ng Kuya na hindi naman pala puedeng maghiganti, nagpaalam siya sa commander at pinayagan naman siya. Inaalala kase ng Kuya ang kalagayan ng Nanay ko. Nagparamdam naman sa amin ang auntie namin, (asawa ng mangkukulam) in fact naawa sa kalagayan namin at kinuha niya ang mga bata ko pang mga kapatid para pag-aralin daw, mahirap man para sa amin, pumayag din kami. Pero ginawa lang pala nilang katulong ang mga maliliit ko pang mga kapatid. Kaya, binawi na lang namin sila. Sa bayan, nangupahan kami para ituloy ang aming pag-aaral sa tulong ng Kuya na noon ay balik sa gawain na noon ay dating trabaho ng Tatay.
Yung isa naming kamag-anak na teacher, siya ang nag-inganyo sa akin na mangibang bansa.
Dumating ako sa Kuwait noong 1989. Pero minalas naman dahil August 1990, nilusob ng mga Iraqis ang Kuwait, dahilan para maaga akong makauwi ng Pilipinas noong October 1990. Stay ako sa Pinas ng konteng panahaon, at nang mabalitaan kong tahimik na ang Kuwait, muli akong nag-apply. Sa aking pagbabalik, napunta naman ako sa among mababait. Mag-16 years na po ako sa amo ko ngayong 2006. Umuuwi ako sa Pinas every four years, nakabili na rin ako ng lupa, na pinagpatayuan ko ng aming bahay. October 15, 2000 nakatanggap ako ng war claim na ipinadala ko naman sa aking mga magulang. Umabot iyon sa halagang 100,000 pesos, nakatulong iyon sa pagpapagawa ng aming bahay. After a year, muli akong nakatanggap ng 75,000 pesos, kaugnay pa rin sa war claim ko noon. Itinabi ko na iyon at dinadgadagan ko na lang kung mayroon akong natitira sa suwedo sa buwan buwan. Yung mga kapatid ko nakatapos ng lahat sa pag-aaral at mayroon na rin silang kanya-kanyang buhay. Yung isa kong kapatid mag-aalahas na ngayon at kumikita rin ng malaki sa kanyang negosyo. Gumanda ang buhay namin sa kabila ng pang-aapi sa amin ng aming kamag-anak. Balita ko nga ngayon, masyado na raw naghihirap sa buhay ang tumapos sa buhay ng aking ama.
Kuya Ben, sa ngayon mayroon akong boyfriend sa Pinas, naghihintay siya sa aking pag-uwi doon, balak kong mag-for-good na by July 2007. Maaaring mag-asawa na rin ako, by that time, pero heto, naguguluhan ako, iimbitahan ko ba ang kamag-anak namin na suspect sa pagpatay sa Tatay ko. Patawarin na ba namin sila sa ginawa nila sa father ko?
Gumagalang at Nagpapasalamat,
Rochana Apilar Apolinar
(Abangan ang sagot sa susunod na labas ng Buhay at Pag-asa sa Linggo. Gusto ring magpahabol ng pagbati si Rochana sa kanyang mga kaibigan dito sa Kuwait tulad nina Vicky, Maricar at Josie at sa kanyang one and only husband to be, Joey. A million thanks din daw po to her kind-hearted sponsor in Kuwait. Maraming salamat sayong liham Rochana, watch out sa next issue!)
Kasakiman at inggit tumapos sa buhay ng tatay ni Rochana
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
Dear Kuya Ben,
First of all I would like to greet you hello sampo ng iyong mga kasamahan sa Filipino Panorama at lahat ng iyong mga taga-subaybay sa nag-iisa at walang katapat na programang 'Buhay at Pag-asa'. Masugid ninyo akong tagapakinig noon sa Radyo Pinoy. Ako nga pala si Rochana Apolinar ng Tampakan South Cotabato. Kasakiman at pagka-ingit ang tumapos sa buhay ng Tatay ko. Taong 1985 ng mamatay siya. Tandang tanda ko pa, biglang-bigla ang kanyang pagkamatay. Sumakit lang ang tiyan, itinakbo namin sa ospital at makalipas ang ilang buwan, namatay siya. Ang dahilan daw po kinulam ng asawa ng autie ko, dahil sa inggit dahil medyo nakakaangat kase kami sa buhay.
Masakit para sa akin ang napaka-agang pagpanaw ng Tatay ko. Hindi pa natikman ng mga kapatid ko ang pagmamahal ng Tatay ko dahil napakamura pa nilang edad. Noon kaseng mamatay ang father ko, tatlo kaming nag-aaral sa high school. Just imagine kung paanong paghihirap ang susuungin naming magkakapatid makatapos lang kami sa pag-aaral. Noong namalan ng Kuya ko ang dahilan ng pagkamatay ng Tatay, pumasok siya sa New People Army (NPA), para makuha ang hustisya sa pagkamatay ni Itay.
Nung gusto na niyang gawin ang kanyang pakay, hindi siya pinayagan ng kanyang kumander para patayin ang Tito naming. Hindi raw iyon sagot sa problema namin. Nang malaman ng Kuya na hindi naman pala puedeng maghiganti, nagpaalam siya sa commander at pinayagan naman siya. Inaalala kase ng Kuya ang kalagayan ng Nanay ko. Nagparamdam naman sa amin ang auntie namin, (asawa ng mangkukulam) in fact naawa sa kalagayan namin at kinuha niya ang mga bata ko pang mga kapatid para pag-aralin daw, mahirap man para sa amin, pumayag din kami. Pero ginawa lang pala nilang katulong ang mga maliliit ko pang mga kapatid. Kaya, binawi na lang namin sila. Sa bayan, nangupahan kami para ituloy ang aming pag-aaral sa tulong ng Kuya na noon ay balik sa gawain na noon ay dating trabaho ng Tatay.
Yung isa naming kamag-anak na teacher, siya ang nag-inganyo sa akin na mangibang bansa.
Dumating ako sa Kuwait noong 1989. Pero minalas naman dahil August 1990, nilusob ng mga Iraqis ang Kuwait, dahilan para maaga akong makauwi ng Pilipinas noong October 1990. Stay ako sa Pinas ng konteng panahaon, at nang mabalitaan kong tahimik na ang Kuwait, muli akong nag-apply. Sa aking pagbabalik, napunta naman ako sa among mababait. Mag-16 years na po ako sa amo ko ngayong 2006. Umuuwi ako sa Pinas every four years, nakabili na rin ako ng lupa, na pinagpatayuan ko ng aming bahay. October 15, 2000 nakatanggap ako ng war claim na ipinadala ko naman sa aking mga magulang. Umabot iyon sa halagang 100,000 pesos, nakatulong iyon sa pagpapagawa ng aming bahay. After a year, muli akong nakatanggap ng 75,000 pesos, kaugnay pa rin sa war claim ko noon. Itinabi ko na iyon at dinadgadagan ko na lang kung mayroon akong natitira sa suwedo sa buwan buwan. Yung mga kapatid ko nakatapos ng lahat sa pag-aaral at mayroon na rin silang kanya-kanyang buhay. Yung isa kong kapatid mag-aalahas na ngayon at kumikita rin ng malaki sa kanyang negosyo. Gumanda ang buhay namin sa kabila ng pang-aapi sa amin ng aming kamag-anak. Balita ko nga ngayon, masyado na raw naghihirap sa buhay ang tumapos sa buhay ng aking ama.
Kuya Ben, sa ngayon mayroon akong boyfriend sa Pinas, naghihintay siya sa aking pag-uwi doon, balak kong mag-for-good na by July 2007. Maaaring mag-asawa na rin ako, by that time, pero heto, naguguluhan ako, iimbitahan ko ba ang kamag-anak namin na suspect sa pagpatay sa Tatay ko. Patawarin na ba namin sila sa ginawa nila sa father ko?
Gumagalang at Nagpapasalamat,
Rochana Apilar Apolinar
(Abangan ang sagot sa susunod na labas ng Buhay at Pag-asa sa Linggo. Gusto ring magpahabol ng pagbati si Rochana sa kanyang mga kaibigan dito sa Kuwait tulad nina Vicky, Maricar at Josie at sa kanyang one and only husband to be, Joey. A million thanks din daw po to her kind-hearted sponsor in Kuwait. Maraming salamat sayong liham Rochana, watch out sa next issue!)
Sunday, November 26, 2006
BUHAY AT PAG-ASA
Ni Ben Garcia
Anne ipinag-palit ang boyfriend sa pamilya
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
[Sagot ko po ito sa nakalipas na episode ng Buhay at Pag-asa. Lumabas po sana ito last week, pero dahil sa pinagbigyan natin ang Kumustahan 2006, ngayon lamang ito lumabas, Anne. Salamat sa inyong pang-unawa. Kung gusto niyong balikan ang kanyang kuwento, mababasa po niyo iyan sa aking blogsite, maraming salamat po!]
Dear Anne,
Ibabalik ko ang iyong mga katanungan, una, kailangan ba daw talagang magsakripisyo si Anne para sa kanyang pamilya? Kailangan bang akuin niya ang responsibilidad upang mabuhay sila? Gusto ko ikaw ang sumagot sa mga katanungang iyan, pero ito lang ang masasabi ko, sa pamilyang Pilipino, typical sa ang tumulong sa magulang at mga kapatid. Hindi po iyan masama at sa katunayan, totoo naman ang kasabihang mas-mapalad ang nagbibigay kesa binibigyan. Ibig sabihin kase niyan, masuerte kang tao dahil ikaw ay nagtatrabaho, kumikita ng pera at mayroon ka pang naibabahagi sa iba. Isipin mo na lang kung ikaw ang nasa kalagayan ng mga walang trabaho, ng mga walang kinikita, ng mga nililipasan ng gutom dahil walang makain o pambili ng pagkain, hindi ba mas-masuerte ka sa kanila. Kaya ang pag-bibigay ay ginawa iyan ng Diyos upang matuto ang mayroon na ibahagi sa iba ang grasyang tinatanggap nila. Hindi ko naman sinasabi up to the extent na hanggang sa mawalan ka na rin. Alam mo ang kapasidad mo at kung hanggang magkano ang maibibigay mo. Kung susundin ang batas sa pagtataguyod ng pamilya, ang katotohanan po niyan ay hindi responsibilidad ng mga anak ang buhayin ang magulang o mga kapatid, kundi the other way around dapat, pero, di kaila sa atin sa Pilipinas, na hindi kadalasang ganito ang sitwasyon, madalas, kesa hindi, tinutulungan ng mga anak ang magulang upang maiangat ang kanilang economic status. Muli kong babanggitin, hindi po iyan masama, bagkos nadedevelop nga diyan ng lubusan ang (loyalty) at napapangalagaan ang dangal (legacy) ng pangalan ng pamilyang iyong kinabibilangan.
Hindi lamang po ako sang-ayon sa mga magulang at kapatid na inaasahan na lamang ang kita ni anak (Kuya at Ate) mula sa ibang bansa. Marami akong naririnig na kuwento, habang dugo at pawis ang puhunan ng ating mga kababayang ito sa ibang bansa, kumita lamang ng pera, nariyan sina Kuya, Ate, Tatay, Nanay o maging asawa, ayun, nilulustay sa walang kapararakan ang pera. Nauubos sa sugal, inom, babae, at kung anupang bisyo, habang ikaw ay nagpapakahirap dito. Kung ganyan ang sitwasyon, huwag niyo na pong pag-aksayahan pa ng panahon para maipadala sa kanila ang iyong kinikita, hindi nila deserve ang inyong tulong. Isa pang punto, maka-Diyos, pero di gaanong nabibigyan ng pansin at nadedevelop sa pamilyang Pilipino, yung magtabi ng ikasampo mula sa ating kinikita para ibigay o ihandog sa mga gawaing maykaugnayan sa pagpapalago ng pangrelihiyong usapin, anuman ang relihiyong iyong kinabibilangan. Iyan ay bahagi ng ating gampanin bilang mga anak ng Diyos, lahat tayo, tungkulin natin na tumulong sa kapwa na ibigay ang nararapat para sa kanila.
Anne matuto kang mag-budget ng pera, mas-makabubuti pa ring mayroon kang natitira sayong bulsa, dahil iyan ang tama, hindi dahil sa mayroong mga emergencies na di natin inaasahan, pero dahil sa iyan ang matuwid at makakatulong sayo balang araw. Anne, huwag mo na ring isiping nagkamali ka ng iyong disisyon, ilagay mo sa isip mo na tama ang iyong naging pasiya na makipagsapalaran sa ibang bansa. Nasa state of mind ang kabiguan at tagumpay, maraming nagsasabi na totoo iyan, kasama na ako diyan, kung iniisip mong bigo ka, bigo ka nga, kung iniisip mong successful ka, you are successful indeed! Maging positibo ka sa lahat ng ginagawa mo, buhayin mo ang sense of fulfilment sa sarili mo, at matuto ka ring kumilos sa sarili mong paa, hindi dahil sa boyfriend mo, di dahil sa magulang mo, di dahil sa panganailangan ng pamilya mo, kundi dahil kailangan mong kumilos upang maging matagumpay ka sayong sarili. Graduate ka tulad ng binaggit mo sayong liham, kung masaya ka sa ginagawa mo ngayon, maliit o malaki man ang iyong kita, ipagpatuloy mo, pero, kung wala kang nararating at hindi ka umuunlad, mag-isip ka, baka, hindi pa iyan ang para sayo at buhay mo. Baka marami pang naghihintay na oportunidad para sayo sa ibang field. Tungkol sa boyfriend na iniwan mo kapalit ng pagmamahal mo sayong mga magulang at kapatid, hindi masama iyan, unless, na nasa ibang level na ang pagmamahalan ninyo noon, kung masyado na kayong committed sa isat-isa at alam mong maaapektuhan na ang trabaho mo, kung wala siya sa tabi mo, pero hindi pa naman umabot sa level na iyon, hindi ba? So sa tingin ko naman makakapaghintay pa siya. Maging honest kayo sa isat-isa, ituloy ninyo ang kumunikasyon, susi po iyan sa matatag na relasyon, naghihiwalay ang mag-karelasyon, kung walang malinaw na usapang nabubuo. Goodluck sayo Anne, alam kong kayang-kaya mo ang pag-harap sa mga hamon ng buhay! --Ben Garcia, nagpapaalalang habang may-buhay, mayroong pag-asa!
Ni Ben Garcia
Anne ipinag-palit ang boyfriend sa pamilya
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
[Sagot ko po ito sa nakalipas na episode ng Buhay at Pag-asa. Lumabas po sana ito last week, pero dahil sa pinagbigyan natin ang Kumustahan 2006, ngayon lamang ito lumabas, Anne. Salamat sa inyong pang-unawa. Kung gusto niyong balikan ang kanyang kuwento, mababasa po niyo iyan sa aking blogsite, maraming salamat po!]
Dear Anne,
Ibabalik ko ang iyong mga katanungan, una, kailangan ba daw talagang magsakripisyo si Anne para sa kanyang pamilya? Kailangan bang akuin niya ang responsibilidad upang mabuhay sila? Gusto ko ikaw ang sumagot sa mga katanungang iyan, pero ito lang ang masasabi ko, sa pamilyang Pilipino, typical sa ang tumulong sa magulang at mga kapatid. Hindi po iyan masama at sa katunayan, totoo naman ang kasabihang mas-mapalad ang nagbibigay kesa binibigyan. Ibig sabihin kase niyan, masuerte kang tao dahil ikaw ay nagtatrabaho, kumikita ng pera at mayroon ka pang naibabahagi sa iba. Isipin mo na lang kung ikaw ang nasa kalagayan ng mga walang trabaho, ng mga walang kinikita, ng mga nililipasan ng gutom dahil walang makain o pambili ng pagkain, hindi ba mas-masuerte ka sa kanila. Kaya ang pag-bibigay ay ginawa iyan ng Diyos upang matuto ang mayroon na ibahagi sa iba ang grasyang tinatanggap nila. Hindi ko naman sinasabi up to the extent na hanggang sa mawalan ka na rin. Alam mo ang kapasidad mo at kung hanggang magkano ang maibibigay mo. Kung susundin ang batas sa pagtataguyod ng pamilya, ang katotohanan po niyan ay hindi responsibilidad ng mga anak ang buhayin ang magulang o mga kapatid, kundi the other way around dapat, pero, di kaila sa atin sa Pilipinas, na hindi kadalasang ganito ang sitwasyon, madalas, kesa hindi, tinutulungan ng mga anak ang magulang upang maiangat ang kanilang economic status. Muli kong babanggitin, hindi po iyan masama, bagkos nadedevelop nga diyan ng lubusan ang (loyalty) at napapangalagaan ang dangal (legacy) ng pangalan ng pamilyang iyong kinabibilangan.
Hindi lamang po ako sang-ayon sa mga magulang at kapatid na inaasahan na lamang ang kita ni anak (Kuya at Ate) mula sa ibang bansa. Marami akong naririnig na kuwento, habang dugo at pawis ang puhunan ng ating mga kababayang ito sa ibang bansa, kumita lamang ng pera, nariyan sina Kuya, Ate, Tatay, Nanay o maging asawa, ayun, nilulustay sa walang kapararakan ang pera. Nauubos sa sugal, inom, babae, at kung anupang bisyo, habang ikaw ay nagpapakahirap dito. Kung ganyan ang sitwasyon, huwag niyo na pong pag-aksayahan pa ng panahon para maipadala sa kanila ang iyong kinikita, hindi nila deserve ang inyong tulong. Isa pang punto, maka-Diyos, pero di gaanong nabibigyan ng pansin at nadedevelop sa pamilyang Pilipino, yung magtabi ng ikasampo mula sa ating kinikita para ibigay o ihandog sa mga gawaing maykaugnayan sa pagpapalago ng pangrelihiyong usapin, anuman ang relihiyong iyong kinabibilangan. Iyan ay bahagi ng ating gampanin bilang mga anak ng Diyos, lahat tayo, tungkulin natin na tumulong sa kapwa na ibigay ang nararapat para sa kanila.
Anne matuto kang mag-budget ng pera, mas-makabubuti pa ring mayroon kang natitira sayong bulsa, dahil iyan ang tama, hindi dahil sa mayroong mga emergencies na di natin inaasahan, pero dahil sa iyan ang matuwid at makakatulong sayo balang araw. Anne, huwag mo na ring isiping nagkamali ka ng iyong disisyon, ilagay mo sa isip mo na tama ang iyong naging pasiya na makipagsapalaran sa ibang bansa. Nasa state of mind ang kabiguan at tagumpay, maraming nagsasabi na totoo iyan, kasama na ako diyan, kung iniisip mong bigo ka, bigo ka nga, kung iniisip mong successful ka, you are successful indeed! Maging positibo ka sa lahat ng ginagawa mo, buhayin mo ang sense of fulfilment sa sarili mo, at matuto ka ring kumilos sa sarili mong paa, hindi dahil sa boyfriend mo, di dahil sa magulang mo, di dahil sa panganailangan ng pamilya mo, kundi dahil kailangan mong kumilos upang maging matagumpay ka sayong sarili. Graduate ka tulad ng binaggit mo sayong liham, kung masaya ka sa ginagawa mo ngayon, maliit o malaki man ang iyong kita, ipagpatuloy mo, pero, kung wala kang nararating at hindi ka umuunlad, mag-isip ka, baka, hindi pa iyan ang para sayo at buhay mo. Baka marami pang naghihintay na oportunidad para sayo sa ibang field. Tungkol sa boyfriend na iniwan mo kapalit ng pagmamahal mo sayong mga magulang at kapatid, hindi masama iyan, unless, na nasa ibang level na ang pagmamahalan ninyo noon, kung masyado na kayong committed sa isat-isa at alam mong maaapektuhan na ang trabaho mo, kung wala siya sa tabi mo, pero hindi pa naman umabot sa level na iyon, hindi ba? So sa tingin ko naman makakapaghintay pa siya. Maging honest kayo sa isat-isa, ituloy ninyo ang kumunikasyon, susi po iyan sa matatag na relasyon, naghihiwalay ang mag-karelasyon, kung walang malinaw na usapang nabubuo. Goodluck sayo Anne, alam kong kayang-kaya mo ang pag-harap sa mga hamon ng buhay! --Ben Garcia, nagpapaalalang habang may-buhay, mayroong pag-asa!
Saturday, November 11, 2006
BUHAY AT PAG-ASA
Ni Ben Garcia
Anne ipinag-palit ang boyfriend sa pamilya
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
Dear Kuya Ben,
Have a nice day to you and all the staff of Filipino Panorama especially sa Buhay at Pag asa. First gusto kong i-congratulate ka dahil sa sobrang sikat at tagumpay ng inyong programa. Naing-ganyo din po akong sumulat dahil sa unique at galing ng mga payo mo at sagot sayong mga sender. Isa na ako sa mga bago na masugid mong taga subaybay ng inyong progarama ang Buhay at Pagasa. Isa rin po ako sa libu-libu mong tagasubaybay na nag-nanais na mailathala at mabigyan ng magandang payo mula sayo.
Kuya Ben, b-4 ko madiskobre ang programa ninyo, may nakapagsabi sa akin na Pinay na matagal na dito na bumili daw ako ng Kuwait Times kase mayroon daw mababasang mga balitang Pinas doon, Lingo iyon, kaya bumili ako, nabasa ko nga ang column mo sa Filipino Panaorama. Masyado akong na-excite, ang buong akala ko nga everyday, kaya, continues ang bili ko ng Kuwait Times nun, na-disapoint ako dahil ilang araw na akong bumibili, wala akong nababasang kuwento tungkol sa buhay, tumigil akong bumili, Lingo ulit---at muli na naman akong bumili ng Lunes, Martes, Mierkules, Huwebes, wala pa rin akong nababasang column mo, mayroon, under your name, pero miss ko yung tulad ng nabasa ko noong Lingo, kaya bumalik ako sa pagbili ng Lingo. Doon ko lang nalaman na every Sunday lang pala ang iyong programa. So okay na rin, di gaanong magastos, honestly masaya ang feelings pag-nakakabasa ako ng kwento ng buhay ng ating mga kababayan, ang iba kase sa mga nababasa ko, talagang nakakarelate ako sa kanilang kuwento ng buhay. Sa ngayon, ito na rin siguro ang tamang panahon para ishare ko rin ang aking kuwento. Umaasa ako na sana'y isa ang sulat ko sa mapili mo at mailathala sa sikat mong Filipino Panorama.
To start my story, tawagin mo nalang ako sa pangalang Anne ng South Cotabato. Mahirap ang buhay sa Mindanao Kuya Ben, kahit na sabihin pang college graduate ka, na tulad ko, isa din ako sa libu-libung anak mahirap ng Mindanao na nakapagtapos ng kolehiyo pero walang trabaho. 26 years old na po ako anim kaming magkakapatid pang lima ako. Sanay ako sa hirap ng buhay Kuya Ben, ewan kung bakit sa anim na magkakaptid, ako ang medyo nakadama ng sobrang paghihirap at sakripisyo para sa pamilya. Working student ako noong high school, kumpara sa iba kong mga kapatid na pinag-aral ng aking mga magulang. Yun nga lang yung mga kapatid ko, di nila sineryuso ang kanilang pag-aaral. 20 years old na ako ng maka-graduate ng high school, dahil sa tatlong taong sunod-sunod ang hinto ko dahil sa walang pang-gastos, pero nagsumikap ako upang makatapos, ibang tao ang nagpaaral sa akin until na makagraduate ako. Masamang-masama ang loob ko dahil ni isa man lang sa kapamilya ko walang dumalo--in short nainggit ako sa mga kapatid ko dahil noong time na sila ang nag-aaral lahat ng suporta ng mga magulang ko ibinibigay nila. When I was in college, parents ko na ang nagpa-aral sa akin, pre-stage scholar din naman ako kaya half lang ang binabayaran ng magulang ko sa school.
Nang naka graduate na ako, syemre hanap agad ng trabaho nakapasok ako sa isang department store bilang saleslady doon sa lugar namin, di rin kasi ako maka apply ng trabaho na may kaugnayan sa kurso ko kasi nga di ko pa nakuha ang mga papers ko sa school dahil may balance pa ako. Ang sweldo ko kulang pa para ipambayad sa balance ko sa school.
During my college days syempre nagkaroon din ako ng mga boyfriends para at least hindi boring ang buhay, pero di ko pa seryoso noong time na yon kasi nga takot akong maging seryoso at mauwi sa pag aasawa tapos maghirap lang din ang buhay namin. Nakipag-boyfriend lang talaga ako for the sake lang na may matawag na boyfriend, seryoso man siya o hindi. Pinakikiharapan naman sila ng mga magulang ko, kung may-dala at medyo mayaman, okay sila sa magulang ko, pero kung wala at mahirap lang ang manliligaw sa akin, pinapauwi agad ng Tatay at Nanay. Nakakahiya man, pero iyan ang ugali ng magulang ko.
Until na lay-off ako sa pinapasukan kong department store, tambay na naman at kung saan-saan nakakarating para iwas lamun sa bahay, obligado kase akong maghanap ng trabaho dahil nga sa may natapos na kurso. Ayaw ko ring makarinig ng salita na mayroong patama, puede naman kase ako deretsahin, kung ayaw nila sa akin.
Noong time na naka-tambay ako, kinumbinse ako ng mga parents ko na magtrabaho sa Brunei, dahil malaki raw ang kita dun. Ibinenta ng parents ko ang baka para mayroong pang-placement. Pero kulang sa kailangang 20,000 pesos na placement. Nag-apply ako muli sa iba company, natanggap agad ako at nakapagsimula ng trabaho, pero ang kinikita ko at yung pinagbilhan ng baka, unti-unti nang nauubos dahil na rin sa gastos sa bahay at maging ang iba kong mga kapatid na may-asawa na sa bahay pa rin lagi umaasa ng pang-araw-araw. Kaya, di rin ako nakaalis papuntang Brunei.
Sa pinapasukan kong trabaho, doon ko nakilala ang lalaking sobra kong minahal, tawagin na lang natin siyang JC. Isa siyang driver, naging seryoso ang relasyon namin at ibinigay ko ang lahat sa kanya ng walang pag-aalinlangan. Di siya type ng parents ko dahil tulad ko ring mahirap. Pero nalaman ng kompanyang pinapasukan ko ang relasyon namin ni JC, kaya, tinanggal ako sa trabaho, si JC, hindi dahil, mas-nauna siya sa akin. So balik tambay na naman ako, oo ngat nagkikita at tuloy pa rin ang relasyon namin, pero mahirap talaga ang walang trabaho, dahil umaasa rin sa akin ang lahat. Kaya nag-apply ako sa Kuwait, mabilis dahil mayroong tumulong sa akin. Inilihim ko iyon kay JC dahil alam kong ayaw niyang mangibang bansa ako, iyon din daw kase ang pinag-ugatan ng pakikipaghiwalay niya sa dati niyang girlfriend na nagpumilit mangibang bansa. Atubili akong ipagtapat sa kanya, pero napilitan din ako, naunawaan niya naman. Noong umalis ako Feb 2006 sa Pilipinas, para akong batang umiiyak, kausap ko ang boyfriend ko sa telepono, gusto kong umatras, gusto kong bumalik sa amin at huwag na lang ituloy ang pag-aabroad, pero inisip ko rin kase ang pamilya ko, ang mga magulang ko, kung kaya, ipinagpalit ko ang sarili kong kaligayahan para sa kanila. Tuloy ang aming long-distance relationship, si JC, patuloy na inilalapit ang sarili sa pamilya ko, buo ang pag-asa kong magiging kami, isang araw. Mag-iisang taon na ako sa Feb sa Kuwait, going strong naman ang aming relasyon, pero naroon ang aking pangamba na baka, hindi makapaghintay si JC, baka-magsawa, baka isiping makakuha ako ng iba dito, pero alam ng Diyos kung gaano ko siya kamahal. Hangad ko lang na magkatuluyan kami, na mahintay niya ako, hanggang sa aking pagbabalik.
Ito lang ang katanungan na gusto kong mabigyan mo ng linaw. Kailangan ba talagang magsakripisyo ako para sa pamilya? Kailangan bang akuin ko ang responsibilidad upang mabuhay sila? Ang buwan buwan kong suweldo, ipinadadala ko sa Pilipinas, walang natitira para sa akin, pero, sabi nila sa akin, hindi pa raw sapat? Buong buhay ko sa Kuwait, inisip kong nagkamali ako ng disisyon na lisanin ang Pilipinas. Sana ang liham kong ito ay maging daan sa ikagagaan ng loob ko, payuhan mo ako Kuya Ben.
Gumagalang at Nagpapasalamat
Anne ng South Cotabato.
Abangan ang aking sagot sa susunod na Lingo.
Anne ipinag-palit ang boyfriend sa pamilya
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
Dear Kuya Ben,
Have a nice day to you and all the staff of Filipino Panorama especially sa Buhay at Pag asa. First gusto kong i-congratulate ka dahil sa sobrang sikat at tagumpay ng inyong programa. Naing-ganyo din po akong sumulat dahil sa unique at galing ng mga payo mo at sagot sayong mga sender. Isa na ako sa mga bago na masugid mong taga subaybay ng inyong progarama ang Buhay at Pagasa. Isa rin po ako sa libu-libu mong tagasubaybay na nag-nanais na mailathala at mabigyan ng magandang payo mula sayo.
Kuya Ben, b-4 ko madiskobre ang programa ninyo, may nakapagsabi sa akin na Pinay na matagal na dito na bumili daw ako ng Kuwait Times kase mayroon daw mababasang mga balitang Pinas doon, Lingo iyon, kaya bumili ako, nabasa ko nga ang column mo sa Filipino Panaorama. Masyado akong na-excite, ang buong akala ko nga everyday, kaya, continues ang bili ko ng Kuwait Times nun, na-disapoint ako dahil ilang araw na akong bumibili, wala akong nababasang kuwento tungkol sa buhay, tumigil akong bumili, Lingo ulit---at muli na naman akong bumili ng Lunes, Martes, Mierkules, Huwebes, wala pa rin akong nababasang column mo, mayroon, under your name, pero miss ko yung tulad ng nabasa ko noong Lingo, kaya bumalik ako sa pagbili ng Lingo. Doon ko lang nalaman na every Sunday lang pala ang iyong programa. So okay na rin, di gaanong magastos, honestly masaya ang feelings pag-nakakabasa ako ng kwento ng buhay ng ating mga kababayan, ang iba kase sa mga nababasa ko, talagang nakakarelate ako sa kanilang kuwento ng buhay. Sa ngayon, ito na rin siguro ang tamang panahon para ishare ko rin ang aking kuwento. Umaasa ako na sana'y isa ang sulat ko sa mapili mo at mailathala sa sikat mong Filipino Panorama.
To start my story, tawagin mo nalang ako sa pangalang Anne ng South Cotabato. Mahirap ang buhay sa Mindanao Kuya Ben, kahit na sabihin pang college graduate ka, na tulad ko, isa din ako sa libu-libung anak mahirap ng Mindanao na nakapagtapos ng kolehiyo pero walang trabaho. 26 years old na po ako anim kaming magkakapatid pang lima ako. Sanay ako sa hirap ng buhay Kuya Ben, ewan kung bakit sa anim na magkakaptid, ako ang medyo nakadama ng sobrang paghihirap at sakripisyo para sa pamilya. Working student ako noong high school, kumpara sa iba kong mga kapatid na pinag-aral ng aking mga magulang. Yun nga lang yung mga kapatid ko, di nila sineryuso ang kanilang pag-aaral. 20 years old na ako ng maka-graduate ng high school, dahil sa tatlong taong sunod-sunod ang hinto ko dahil sa walang pang-gastos, pero nagsumikap ako upang makatapos, ibang tao ang nagpaaral sa akin until na makagraduate ako. Masamang-masama ang loob ko dahil ni isa man lang sa kapamilya ko walang dumalo--in short nainggit ako sa mga kapatid ko dahil noong time na sila ang nag-aaral lahat ng suporta ng mga magulang ko ibinibigay nila. When I was in college, parents ko na ang nagpa-aral sa akin, pre-stage scholar din naman ako kaya half lang ang binabayaran ng magulang ko sa school.
Nang naka graduate na ako, syemre hanap agad ng trabaho nakapasok ako sa isang department store bilang saleslady doon sa lugar namin, di rin kasi ako maka apply ng trabaho na may kaugnayan sa kurso ko kasi nga di ko pa nakuha ang mga papers ko sa school dahil may balance pa ako. Ang sweldo ko kulang pa para ipambayad sa balance ko sa school.
During my college days syempre nagkaroon din ako ng mga boyfriends para at least hindi boring ang buhay, pero di ko pa seryoso noong time na yon kasi nga takot akong maging seryoso at mauwi sa pag aasawa tapos maghirap lang din ang buhay namin. Nakipag-boyfriend lang talaga ako for the sake lang na may matawag na boyfriend, seryoso man siya o hindi. Pinakikiharapan naman sila ng mga magulang ko, kung may-dala at medyo mayaman, okay sila sa magulang ko, pero kung wala at mahirap lang ang manliligaw sa akin, pinapauwi agad ng Tatay at Nanay. Nakakahiya man, pero iyan ang ugali ng magulang ko.
Until na lay-off ako sa pinapasukan kong department store, tambay na naman at kung saan-saan nakakarating para iwas lamun sa bahay, obligado kase akong maghanap ng trabaho dahil nga sa may natapos na kurso. Ayaw ko ring makarinig ng salita na mayroong patama, puede naman kase ako deretsahin, kung ayaw nila sa akin.
Noong time na naka-tambay ako, kinumbinse ako ng mga parents ko na magtrabaho sa Brunei, dahil malaki raw ang kita dun. Ibinenta ng parents ko ang baka para mayroong pang-placement. Pero kulang sa kailangang 20,000 pesos na placement. Nag-apply ako muli sa iba company, natanggap agad ako at nakapagsimula ng trabaho, pero ang kinikita ko at yung pinagbilhan ng baka, unti-unti nang nauubos dahil na rin sa gastos sa bahay at maging ang iba kong mga kapatid na may-asawa na sa bahay pa rin lagi umaasa ng pang-araw-araw. Kaya, di rin ako nakaalis papuntang Brunei.
Sa pinapasukan kong trabaho, doon ko nakilala ang lalaking sobra kong minahal, tawagin na lang natin siyang JC. Isa siyang driver, naging seryoso ang relasyon namin at ibinigay ko ang lahat sa kanya ng walang pag-aalinlangan. Di siya type ng parents ko dahil tulad ko ring mahirap. Pero nalaman ng kompanyang pinapasukan ko ang relasyon namin ni JC, kaya, tinanggal ako sa trabaho, si JC, hindi dahil, mas-nauna siya sa akin. So balik tambay na naman ako, oo ngat nagkikita at tuloy pa rin ang relasyon namin, pero mahirap talaga ang walang trabaho, dahil umaasa rin sa akin ang lahat. Kaya nag-apply ako sa Kuwait, mabilis dahil mayroong tumulong sa akin. Inilihim ko iyon kay JC dahil alam kong ayaw niyang mangibang bansa ako, iyon din daw kase ang pinag-ugatan ng pakikipaghiwalay niya sa dati niyang girlfriend na nagpumilit mangibang bansa. Atubili akong ipagtapat sa kanya, pero napilitan din ako, naunawaan niya naman. Noong umalis ako Feb 2006 sa Pilipinas, para akong batang umiiyak, kausap ko ang boyfriend ko sa telepono, gusto kong umatras, gusto kong bumalik sa amin at huwag na lang ituloy ang pag-aabroad, pero inisip ko rin kase ang pamilya ko, ang mga magulang ko, kung kaya, ipinagpalit ko ang sarili kong kaligayahan para sa kanila. Tuloy ang aming long-distance relationship, si JC, patuloy na inilalapit ang sarili sa pamilya ko, buo ang pag-asa kong magiging kami, isang araw. Mag-iisang taon na ako sa Feb sa Kuwait, going strong naman ang aming relasyon, pero naroon ang aking pangamba na baka, hindi makapaghintay si JC, baka-magsawa, baka isiping makakuha ako ng iba dito, pero alam ng Diyos kung gaano ko siya kamahal. Hangad ko lang na magkatuluyan kami, na mahintay niya ako, hanggang sa aking pagbabalik.
Ito lang ang katanungan na gusto kong mabigyan mo ng linaw. Kailangan ba talagang magsakripisyo ako para sa pamilya? Kailangan bang akuin ko ang responsibilidad upang mabuhay sila? Ang buwan buwan kong suweldo, ipinadadala ko sa Pilipinas, walang natitira para sa akin, pero, sabi nila sa akin, hindi pa raw sapat? Buong buhay ko sa Kuwait, inisip kong nagkamali ako ng disisyon na lisanin ang Pilipinas. Sana ang liham kong ito ay maging daan sa ikagagaan ng loob ko, payuhan mo ako Kuya Ben.
Gumagalang at Nagpapasalamat
Anne ng South Cotabato.
Abangan ang aking sagot sa susunod na Lingo.
Monday, October 30, 2006
BUHAY AT PAG-ASA
Ni Ben Garcia
Bangungot sa tanghaling tapat, multo sa pagkatao ni Gemini.
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
Dear Kuya Ben,
Good day to all the readers of Buhay at Pag-asa especially to you Kuya . Isa rin po ako sa mga taong sobra sobra ang paghanga sayong programa. Nung narinig ko ang Kuwait Times hindi pa ako gaanong nagka-interest hanggang sa bumili ako ng Lingo at mabasa ko ang Filipino Panorama.
Touch ako sa nabasa kong payo mo sa mga sumusulat sayo, kaya sa madaling salita, na-addict ako sa pagbabasa ng Filipino Panorama. Estorya ng mga kababayan natin ang lagi kong inaabangan sa portion mong ito. Talagang pamagat pa lang mayroon nang pag-asa, kaya heto ako, sumulat sayo upang tulad nila ay magkaroon ng pag-asa.
Sana huwag niyo po akong bibiguin sa sulat kong ito. Itago mo ako sa pangalang Gemini Girl, pinanganak noong June 10, 1984. Twenty two years old pa lang po ako ngayon. Siyam kaming magkakapatid.
Laki akong inaaabuso ng aking Kuya. Maliit pa lang ako noon, tandang-tanda ko pa lagi kaming iniiwan ng Nanay at Tatay sa bahay, kasama ng aking Kuya. Habang ang iba ko pang mga kapatid ay nasa Lola naman namamalagi. Saka lang babalik sa bahay ang mga magulang ko kung gabi na. Sa tanghaling tapat nagaganap ang bangungut na hanggang ngayon ay patuloy pa ring nagmumulto sa aking pagkatao. Pinakatago-tago ko ang lihim na ngayon ko lang ibubunyag. Hindi ito alam ng mga magulang ko at maging ng isa man sa mga kapatid ko. Wala na rin akong balak pang ipaalam sa kanila. May-tiwala ako sayong palatuntunan, kaya sayo ko lamang ito binuksan.
Nakakahiya man sabihin, pero sana maunawaaan ng mga mambabasa kong bakit ko kelangan iopen ito sayo. Grade one pa lang po ako ng magsimulang gamitin ako ng aking Kuya. Nagagawa po iyan ng Kuya ko dahil wala nga sa bahay ang mga kapatid at magulang ko, kami lang dalawa lagi sa bahay.
Araw-araw po akong pinagsasamantalahan, wala po akong magawa kahit magmakaawa ako sa kanya hindi siya makinig. Mayroon pang pagkakataon na inabutan kami ng isa nyang barkada, at dalawa silang nagsamantala sa akin.
Matapos nilang gawin iyon, madalas na nila akong pagsamantalahan. At tinatakot nila ako na hwag daw pong magsusumbong sa kahit na sino. Kuya gusto ko man pong sabihin sa aking mga magulang ang nangyayari kapag wala sila, nangingibabaw po ang takot, kaya di ko rin masabi sa kanila. Minsan inaabutan nila akong umiiyak, di ko parin nasabi sa kanila ang dahilan. Takot po talaga ang naghahari sa akin kung bakit naitago ko po ito sa mahabang panahon. Nasa ika-limang baitang na ako sa elementarya ng magpasiya ang aking Kuya na magtrabaho sa ibang lugar. Ang sarap ng pakiramdam kase sa wakas, wala na ring hayop sa bahay. Iba talaga ang naramdaman kong kalayaan ng mawala sa bahay ang kinasusuklaman kong kuya. Ilang buwan lang ang nakalipas nabalitaan naming nadisgrasya siya. Pinuntahan agad ng mga magulang ko ang pinangyarihan, pero hindi na nila naabutang buhay ang kuya. Nalunod daw po ito at tatlong oras muna ang lumipas bago natagpuan ang kanyang bangkay. Nang malaman ko iyon lihim akong natuwa. Umiiyak ang mga magulang at mga kapatid ko sa pagkamatay niya, pero ako, walang lumabas na gapatak mang luha.
95-96 ng grumadweyt ako sa elementarya. Nasa listahan ako ng mga honour students. Proud ang mga magulang ko sa akin dahil talagang nagsumikap ako upang maipasa kong lahat ang mga subjects. Sa Crossing Bayabas National High School ako nag aral ng secondarya. First year HS pa lang ako, tumanggap na ako ng bf, kaya lang MWF lang ang pasok nya kasi back-subjects lang ang pinapasukan. Pero laging nakaasa sa akin, ako lahat ang gumagawa ng assignments nya. Minsan pa nga may nagsabi sa akin na kaya nga lang naman daw ako niligawan e para nga may-gumawa ng homework niya. Syempre nasaktan ako, pero hinayaan ko lang total naman, hindi mahirap sa akin ang ginagawa kong iyon para sa kanya. Makalipas ang ilang buwan, nagkaroon ako ng maraming barkada. Doon na ako natutong pasukin ang masasamang bisyo, tulad ng paninigarilyo, nahilig na rin ako sa mga lalaki.
Nagkaroon ako ng maraming boyfriend, karamihan sa kanila, nilalaro ko lang. Nang matapos ko ang High-School nagpasiya akong mag-trabaho dahil alam ko namang walang pera ang aking mga magulang para ipang-tus-tos sa pag-aaral ko ng College, kaya nagpaalam akong magta-trabaho sa Maynila. Pumayag naman ang mga magulang ko. Ang among napasukan ko sa Maynila, tinanong agad ako kung gusto kong mag-aral sa kolehiyo. Ang sabi ko oo. Kung gusto ko raw mag-aral, pag-aaralin nila ako, habang nagtatrabho sa kanila, ang suweldo ko raw ang ipambabayad sa pag-aaral ko. Hindi na ako nagdalawang salita, tinanggap ko iyon at nag-aral nga ako. Computer Secretarial ang kinuha kong kurso, pero hindi ako natapos dahil karengkeng daw ako. Paano naman kase, pinatulan ko anak ng kaibigan ng amo ko, lagi kase iyong nagpupunta sa bahay na pinaglilingkuran ko at niligawan ako, sinagot ko yung lalaki, pero nalaman ng amo ko at agad binilihan ako ng tikit pauwi sa probinsya namin, di ko tuloy natapos ang aking pag-aaral.
Nang umuwi ako sa amin, tinulungan ako ng kaibigan ko para makapasok bilang sales lady sa isa sa pinakamalaking mall sa amin. Mabilis naman akong nakapasok dahil manager na rin siya doon. Nakilala ko naman doon si Chris, syota siya ng kaibigan ko. Isang araw, nagkita-kita kami, ewan kung bakit noong pauwi na, nagtaka ako, dahil magkagalit na ang dalawa (kaibigan ko at si Chris), agad kong naitanong kay Chris kung anong nangyari, basta ang narinig ko sa kanya, iba raw kase ang dating ko sa kanya, pinatibok ko raw ang puso niya, kaya ora mismo, hiniwalayan niya ang kaibigan ko at agad nakipag-syota sa akin. Sinagot ko naman agad siya dahil naglalaro pa rin ako sa mga lalaki. Naging kami, nagalit ang mga magulang ko sa akin dahil bakit daw ginawa ko iyon sa kaibigan ko, hindi ko na rin masagot basta, bigla na lang kaseng naging kami. Okay naman siya noong una, hanggang sa tuluyan ko talagang makilala ang buo niyang pagkatao. Sobrang seloso si Chris, konteng siwa lang ng damit ko, pansin niya agad, ayaw niya ring umaligid ang mga lalaki sa akin, nakikipag-away siya. Kaya ang inaasahan kong mabubuong pagmamahal sa kanya, hindi umepekto. Pero ano pa ang gagawin ko, napasubo na ako sa kanya, mabilis ang mga pangyayari, ikinasal kami noong October 8, 2003. Pero naging malungkot ang aming pagsasama, mula umaga hanggang gabi, wala kaming ginawa kundi ang mag-away. Puro ang dahilan, selos, selos, kaya nga five days bago unang anniversary namin, nakipaghiwalay ako sa kanya. Ang lahat ay dahil sa selos niya, kesyo mayroon daw akong lalaki. Naniwala siya sa chismis, kaya hindi na rin ako nakatiis. Isinumpa kong kahit anong mangyari di ko na rin siya babalikan pa. Wala rin kaming naging supling.
Makalipas ang ilang buwan, mayroon akong nakilalang lalaki sa trabaho ko, bago siya, pero mabait, laging nagpaparinig sa akin, noong una, pa man, gusto ko na siya, pero ayaw ko lang magpahalata. Hanggang sa magtapat siya ng kanyang nararamdaman sa akin. Kuwento siya ng buhay niya at doon ko nga nalaman na mayroon na siyang asawa at anak, nasa Hong Kong nga lang ang asawa niya nagtatrabaho, alam niya rin ang tunay kong buhay, siguro dahil sa kuwento na rin ng iba kong kasama. Okay lang iyon sa kanya, hanggang sa magkamabutihan kami at naging mag-syota. Mayroon na ring nangyayari sa amin, at sa katunayan, humantong sa pagbubuntis. Pero dahil sa takot siya sa kanyang asawa, kinausap niya ako, na ilaglag ko raw ang bata, ganun na nga ang nangyari. Abot langit man ang konsensiya sa ginawa ko pero inisip ko rin kase ang kinabukasan niya. Matapos noon, nagdisisyon akong mangibang bansa. Nagpaalam ako sa kanya, at sa katunayan, siya ang gumastos para makaalis lang ako, kami pa rin daw hanggang ngayon at gusto niyang magpatuloy ang aming tagong relasyon sa pag-uwi ko ng Pilipinas. Nararamdaman kong lalong tumitindi ang pagmamahal ko sa kanya, ngayong nasa malayong lugar ako. Kahit nandito ako sa Kuwait di pa rin maputol ang aming kumunikasyon. Masaya ako dahil nariyan siya para sa akin at ipinangako niyang habang buhay niya akong mamahalin. Iniisip ko lang kung hanggang saan naman kaya ang kahahantungan ng aming relasyon.
Gumagalang at Nagpapasalamat,
Gemini Girl.
Abangan ang sagot sa liham ni Gemini Girl sa susunod na Lingo.
Bangungot sa tanghaling tapat, multo sa pagkatao ni Gemini.
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
Dear Kuya Ben,
Good day to all the readers of Buhay at Pag-asa especially to you Kuya . Isa rin po ako sa mga taong sobra sobra ang paghanga sayong programa. Nung narinig ko ang Kuwait Times hindi pa ako gaanong nagka-interest hanggang sa bumili ako ng Lingo at mabasa ko ang Filipino Panorama.
Touch ako sa nabasa kong payo mo sa mga sumusulat sayo, kaya sa madaling salita, na-addict ako sa pagbabasa ng Filipino Panorama. Estorya ng mga kababayan natin ang lagi kong inaabangan sa portion mong ito. Talagang pamagat pa lang mayroon nang pag-asa, kaya heto ako, sumulat sayo upang tulad nila ay magkaroon ng pag-asa.
Sana huwag niyo po akong bibiguin sa sulat kong ito. Itago mo ako sa pangalang Gemini Girl, pinanganak noong June 10, 1984. Twenty two years old pa lang po ako ngayon. Siyam kaming magkakapatid.
Laki akong inaaabuso ng aking Kuya. Maliit pa lang ako noon, tandang-tanda ko pa lagi kaming iniiwan ng Nanay at Tatay sa bahay, kasama ng aking Kuya. Habang ang iba ko pang mga kapatid ay nasa Lola naman namamalagi. Saka lang babalik sa bahay ang mga magulang ko kung gabi na. Sa tanghaling tapat nagaganap ang bangungut na hanggang ngayon ay patuloy pa ring nagmumulto sa aking pagkatao. Pinakatago-tago ko ang lihim na ngayon ko lang ibubunyag. Hindi ito alam ng mga magulang ko at maging ng isa man sa mga kapatid ko. Wala na rin akong balak pang ipaalam sa kanila. May-tiwala ako sayong palatuntunan, kaya sayo ko lamang ito binuksan.
Nakakahiya man sabihin, pero sana maunawaaan ng mga mambabasa kong bakit ko kelangan iopen ito sayo. Grade one pa lang po ako ng magsimulang gamitin ako ng aking Kuya. Nagagawa po iyan ng Kuya ko dahil wala nga sa bahay ang mga kapatid at magulang ko, kami lang dalawa lagi sa bahay.
Araw-araw po akong pinagsasamantalahan, wala po akong magawa kahit magmakaawa ako sa kanya hindi siya makinig. Mayroon pang pagkakataon na inabutan kami ng isa nyang barkada, at dalawa silang nagsamantala sa akin.
Matapos nilang gawin iyon, madalas na nila akong pagsamantalahan. At tinatakot nila ako na hwag daw pong magsusumbong sa kahit na sino. Kuya gusto ko man pong sabihin sa aking mga magulang ang nangyayari kapag wala sila, nangingibabaw po ang takot, kaya di ko rin masabi sa kanila. Minsan inaabutan nila akong umiiyak, di ko parin nasabi sa kanila ang dahilan. Takot po talaga ang naghahari sa akin kung bakit naitago ko po ito sa mahabang panahon. Nasa ika-limang baitang na ako sa elementarya ng magpasiya ang aking Kuya na magtrabaho sa ibang lugar. Ang sarap ng pakiramdam kase sa wakas, wala na ring hayop sa bahay. Iba talaga ang naramdaman kong kalayaan ng mawala sa bahay ang kinasusuklaman kong kuya. Ilang buwan lang ang nakalipas nabalitaan naming nadisgrasya siya. Pinuntahan agad ng mga magulang ko ang pinangyarihan, pero hindi na nila naabutang buhay ang kuya. Nalunod daw po ito at tatlong oras muna ang lumipas bago natagpuan ang kanyang bangkay. Nang malaman ko iyon lihim akong natuwa. Umiiyak ang mga magulang at mga kapatid ko sa pagkamatay niya, pero ako, walang lumabas na gapatak mang luha.
95-96 ng grumadweyt ako sa elementarya. Nasa listahan ako ng mga honour students. Proud ang mga magulang ko sa akin dahil talagang nagsumikap ako upang maipasa kong lahat ang mga subjects. Sa Crossing Bayabas National High School ako nag aral ng secondarya. First year HS pa lang ako, tumanggap na ako ng bf, kaya lang MWF lang ang pasok nya kasi back-subjects lang ang pinapasukan. Pero laging nakaasa sa akin, ako lahat ang gumagawa ng assignments nya. Minsan pa nga may nagsabi sa akin na kaya nga lang naman daw ako niligawan e para nga may-gumawa ng homework niya. Syempre nasaktan ako, pero hinayaan ko lang total naman, hindi mahirap sa akin ang ginagawa kong iyon para sa kanya. Makalipas ang ilang buwan, nagkaroon ako ng maraming barkada. Doon na ako natutong pasukin ang masasamang bisyo, tulad ng paninigarilyo, nahilig na rin ako sa mga lalaki.
Nagkaroon ako ng maraming boyfriend, karamihan sa kanila, nilalaro ko lang. Nang matapos ko ang High-School nagpasiya akong mag-trabaho dahil alam ko namang walang pera ang aking mga magulang para ipang-tus-tos sa pag-aaral ko ng College, kaya nagpaalam akong magta-trabaho sa Maynila. Pumayag naman ang mga magulang ko. Ang among napasukan ko sa Maynila, tinanong agad ako kung gusto kong mag-aral sa kolehiyo. Ang sabi ko oo. Kung gusto ko raw mag-aral, pag-aaralin nila ako, habang nagtatrabho sa kanila, ang suweldo ko raw ang ipambabayad sa pag-aaral ko. Hindi na ako nagdalawang salita, tinanggap ko iyon at nag-aral nga ako. Computer Secretarial ang kinuha kong kurso, pero hindi ako natapos dahil karengkeng daw ako. Paano naman kase, pinatulan ko anak ng kaibigan ng amo ko, lagi kase iyong nagpupunta sa bahay na pinaglilingkuran ko at niligawan ako, sinagot ko yung lalaki, pero nalaman ng amo ko at agad binilihan ako ng tikit pauwi sa probinsya namin, di ko tuloy natapos ang aking pag-aaral.
Nang umuwi ako sa amin, tinulungan ako ng kaibigan ko para makapasok bilang sales lady sa isa sa pinakamalaking mall sa amin. Mabilis naman akong nakapasok dahil manager na rin siya doon. Nakilala ko naman doon si Chris, syota siya ng kaibigan ko. Isang araw, nagkita-kita kami, ewan kung bakit noong pauwi na, nagtaka ako, dahil magkagalit na ang dalawa (kaibigan ko at si Chris), agad kong naitanong kay Chris kung anong nangyari, basta ang narinig ko sa kanya, iba raw kase ang dating ko sa kanya, pinatibok ko raw ang puso niya, kaya ora mismo, hiniwalayan niya ang kaibigan ko at agad nakipag-syota sa akin. Sinagot ko naman agad siya dahil naglalaro pa rin ako sa mga lalaki. Naging kami, nagalit ang mga magulang ko sa akin dahil bakit daw ginawa ko iyon sa kaibigan ko, hindi ko na rin masagot basta, bigla na lang kaseng naging kami. Okay naman siya noong una, hanggang sa tuluyan ko talagang makilala ang buo niyang pagkatao. Sobrang seloso si Chris, konteng siwa lang ng damit ko, pansin niya agad, ayaw niya ring umaligid ang mga lalaki sa akin, nakikipag-away siya. Kaya ang inaasahan kong mabubuong pagmamahal sa kanya, hindi umepekto. Pero ano pa ang gagawin ko, napasubo na ako sa kanya, mabilis ang mga pangyayari, ikinasal kami noong October 8, 2003. Pero naging malungkot ang aming pagsasama, mula umaga hanggang gabi, wala kaming ginawa kundi ang mag-away. Puro ang dahilan, selos, selos, kaya nga five days bago unang anniversary namin, nakipaghiwalay ako sa kanya. Ang lahat ay dahil sa selos niya, kesyo mayroon daw akong lalaki. Naniwala siya sa chismis, kaya hindi na rin ako nakatiis. Isinumpa kong kahit anong mangyari di ko na rin siya babalikan pa. Wala rin kaming naging supling.
Makalipas ang ilang buwan, mayroon akong nakilalang lalaki sa trabaho ko, bago siya, pero mabait, laging nagpaparinig sa akin, noong una, pa man, gusto ko na siya, pero ayaw ko lang magpahalata. Hanggang sa magtapat siya ng kanyang nararamdaman sa akin. Kuwento siya ng buhay niya at doon ko nga nalaman na mayroon na siyang asawa at anak, nasa Hong Kong nga lang ang asawa niya nagtatrabaho, alam niya rin ang tunay kong buhay, siguro dahil sa kuwento na rin ng iba kong kasama. Okay lang iyon sa kanya, hanggang sa magkamabutihan kami at naging mag-syota. Mayroon na ring nangyayari sa amin, at sa katunayan, humantong sa pagbubuntis. Pero dahil sa takot siya sa kanyang asawa, kinausap niya ako, na ilaglag ko raw ang bata, ganun na nga ang nangyari. Abot langit man ang konsensiya sa ginawa ko pero inisip ko rin kase ang kinabukasan niya. Matapos noon, nagdisisyon akong mangibang bansa. Nagpaalam ako sa kanya, at sa katunayan, siya ang gumastos para makaalis lang ako, kami pa rin daw hanggang ngayon at gusto niyang magpatuloy ang aming tagong relasyon sa pag-uwi ko ng Pilipinas. Nararamdaman kong lalong tumitindi ang pagmamahal ko sa kanya, ngayong nasa malayong lugar ako. Kahit nandito ako sa Kuwait di pa rin maputol ang aming kumunikasyon. Masaya ako dahil nariyan siya para sa akin at ipinangako niyang habang buhay niya akong mamahalin. Iniisip ko lang kung hanggang saan naman kaya ang kahahantungan ng aming relasyon.
Gumagalang at Nagpapasalamat,
Gemini Girl.
Abangan ang sagot sa liham ni Gemini Girl sa susunod na Lingo.
Sunday, October 29, 2006
Ni Ben Garcia
Bangungot sa tanghaling tapat, multo sa pagkatao ni Gemini.
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
Bangungot sa tanghaling tapat, multo sa pagkatao ni Gemini.
(Ipadala ang kuwento ng inyong buhay, PO Box 1301 Safat 13014 Kuwait o mag-email sa radio_bengarcia@yahoo.com kung gusto nyong mailimbag ang inyong kuwento kasama ng inyong larawan ipadala ang 2X2 photo, o anumang klarong kopya ng inyong larawan. Ito po ay optional. Para sa komento bumisita sa aking blog site: www.buhayatpagasa.blogspot.com )
Dear Kuya Ben,
Good day to all the readers of Buhay at Pag-asa especially to you Kuya . Isa rin po ako sa mga taong sobra sobra ang paghanga sayong programa. Nung narinig ko ang Kuwait Times hindi pa ako gaanong nagka-interest hanggang sa bumili ako ng Lingo at mabasa ko ang Filipino Panorama.
Touch ako sa nabasa kong payo mo sa mga sumusulat sayo, kaya sa madaling salita, na-addict ako sa pagbabasa ng Filipino Panorama. Estorya ng mga kababayan natin ang lagi kong inaabangan sa portion mong ito. Talagang pamagat pa lang mayroon nang pag-asa, kaya heto ako, sumulat sayo upang tulad nila ay magkaroon ng pag-asa.
Sana huwag niyo po akong bibiguin sa sulat kong ito. Itago mo ako sa pangalang Gemini Girl, pinanganak noong June 10, 1984. Twenty two years old pa lang po ako ngayon. Siyam kaming magkakapatid.
Laki akong inaaabuso ng aking Kuya. Maliit pa lang ako noon, tandang-tanda ko pa lagi kaming iniiwan ng Nanay at Tatay sa bahay, kasama ng aking Kuya. Habang ang iba ko pang mga kapatid ay nasa Lola naman namamalagi. Saka lang babalik sa bahay ang mga magulang ko kung gabi na. Sa tanghaling tapat nagaganap ang bangungut na hanggang ngayon ay patuloy pa ring nagmumulto sa aking pagkatao. Pinakatago-tago ko ang lihim na ngayon ko lang ibubunyag. Hindi ito alam ng mga magulang ko at maging ng isa man sa mga kapatid ko. Wala na rin akong balak pang ipaalam sa kanila. May-tiwala ako sayong palatuntunan, kaya sayo ko lamang ito binuksan.
Nakakahiya man sabihin, pero sana maunawaaan ng mga mambabasa kong bakit ko kelangan iopen ito sayo. Grade one pa lang po ako ng magsimulang gamitin ako ng aking Kuya. Nagagawa po iyan ng Kuya ko dahil wala nga sa bahay ang mga kapatid at magulang ko, kami lang dalawa lagi sa bahay.
Araw-araw po akong pinagsasamantalahan, wala po akong magawa kahit magmakaawa ako sa kanya hindi siya makinig. Mayroon pang pagkakataon na
Good day to all the readers of Buhay at Pag-asa especially to you Kuya . Isa rin po ako sa mga taong sobra sobra ang paghanga sayong programa. Nung narinig ko ang Kuwait Times hindi pa ako gaanong nagka-interest hanggang sa bumili ako ng Lingo at mabasa ko ang Filipino Panorama.
Touch ako sa nabasa kong payo mo sa mga sumusulat sayo, kaya sa madaling salita, na-addict ako sa pagbabasa ng Filipino Panorama. Estorya ng mga kababayan natin ang lagi kong inaabangan sa portion mong ito. Talagang pamagat pa lang mayroon nang pag-asa, kaya heto ako, sumulat sayo upang tulad nila ay magkaroon ng pag-asa.
Sana huwag niyo po akong bibiguin sa sulat kong ito. Itago mo ako sa pangalang Gemini Girl, pinanganak noong June 10, 1984. Twenty two years old pa lang po ako ngayon. Siyam kaming magkakapatid.
Laki akong inaaabuso ng aking Kuya. Maliit pa lang ako noon, tandang-tanda ko pa lagi kaming iniiwan ng Nanay at Tatay sa bahay, kasama ng aking Kuya. Habang ang iba ko pang mga kapatid ay nasa Lola naman namamalagi. Saka lang babalik sa bahay ang mga magulang ko kung gabi na. Sa tanghaling tapat nagaganap ang bangungut na hanggang ngayon ay patuloy pa ring nagmumulto sa aking pagkatao. Pinakatago-tago ko ang lihim na ngayon ko lang ibubunyag. Hindi ito alam ng mga magulang ko at maging ng isa man sa mga kapatid ko. Wala na rin akong balak pang ipaalam sa kanila. May-tiwala ako sayong palatuntunan, kaya sayo ko lamang ito binuksan.
Nakakahiya man sabihin, pero sana maunawaaan ng mga mambabasa kong bakit ko kelangan iopen ito sayo. Grade one pa lang po ako ng magsimulang gamitin ako ng aking Kuya. Nagagawa po iyan ng Kuya ko dahil wala nga sa bahay ang mga kapatid at magulang ko, kami lang dalawa lagi sa bahay.
Araw-araw po akong pinagsasamantalahan, wala po akong magawa kahit magmakaawa ako sa kanya hindi siya makinig. Mayroon pang pagkakataon na
Subscribe to:
Posts (Atom)